bij The Prodigy - Experience (1992):



Niet persoonlijk bedoeld hoor, maar nu klink je echt als een oerconservatieve punk (in die scene komen dit soort uitspraken heel veel voor)die anno 2004, niet met zijn hanekam mijmert hoe elke vreemde invloed zijn muziek stukmaakt en vind dat iedereen zich moet houden aan de principes van 1977. Daar krijg ik altijd zo'n jeuk van.



Ik vind het raar een woord als sell-out niet op commercie te betrekken.

Tja, ik krijg jeuk als zo'n kutgroepjes onterecht allerlei dance prijzen in de wacht gaan slepen, omdat de nog steeds zo oerconservatieve critici electronic als een vuil genre blijven bezien en dan maar wat crossover dingen nemen (kwestie van toch iets te hebben). Electronische muziek in z'n geheel is nog steeds een verworpen genre, en projecten als The Prodigy en Faithless staan volgens mij enkel in de weg van de broodnodige appreciatie die deze stroming toch langzamerhand wel mag krijgen.

Ik zeg ook niet dat ze "mijn" muziek kapotmaken. Ik heb geen schrik van een full merge tussen beide stromingen of zo. Ik ben oud en wijs genoeg om te weten dat er steeds muziek zal zijn waar ik 100% achter kan staan. Alleen staan voor mij beide concepten (rock/electronic) lijnrecht tegenover elkaar, en kunnen beiden niet verenigd worden op een deftige manier. Ik twijfel dan ook aan de intenties van de artiesten die dit toch proberen. Vergelijk het met een Tarkovsky waar een scheutige dosis American Pie humor doorgegooid wordt, en dan heel wat meer critical praise krijgt dan een Tarkovsky zelf.


Ach kom SB, wat beeldspraak kan jou toch niet vreemd zijn. Sell-out betekent trouwens ook gewoon verrader, wat in deze context de perfecte vertaling is. Je mag er zelfs "ziel/artistieke integriteit verkopen" van maken, dan zit er toch nog wat van dat commerciële in .

Kom op, zo erg is het echt niet. Het is geen 1990 meer. Er lopen zat critici rond die met elektronische muziek bezig zijn.

Verder is er nog altijd geen muziekprijs die ik serieus neem (hooguit de Mercury Music Prize een heel klein beetje). Totaal nikszeggend in mijn ogen.



The Prodigy en Faithless zijn nou bepaald geen Press Darlings. The Prodigy ten tijde van Jilted wel enigszins, Faithless is het zelfs nooit geweest.



Ik zal het je nooit duidelijk kunnen maken (is ook verder niet erg), maar ook rock gaat vaak veel verder dan puur gitaargericht en traditionele songstructuren. Ik weet best dat dat er niet echt toedoet in je ogen, maar ik wilde het toch even zeggen. Abstractie is geen puur elektronisch ding.



Waarom? Omdat ze muziek maken die niet in je straatje ligt? Is er dan meteen iets mis met de intenties?



Lijkt me nog best een interessant experiment, al zou ik het vermoedelijk ook niet trekken.
Voor mijn gevoel klopt de vergelijking ook niet. Een algemenere vergelijking (Comedy vermengen met drama ofzo) vind ik kloppender.

Je hebt het over conservatieven, maar eigenlijk is jouw mening nogal conservatief. Je hebt het over 'basisregels' en 'concepten die niet bij elkaar horen' .
Wat heeft dat nou met muziek te maken? Het is geen wiskunde waar je alles rationeel moet benaderen.
Moloko of Daft Punk weten aanstekelijke, interessante muziek te maken, waar men zin van krijgt om te dansen of iets dergelijks. Dat is namelijk de bedoeling van die muziek. Niet om ingewikkeld te doen. Het heeft dus totaal niets te maken met 'electronica' waar jij van houdt en poogt dat ook niet te doen.
Als jij dat niet vindt stroken met jouw soort electronica is dat nogal bekrompen in mijn ogen. Het kan namelijk gemakkelijk naast elkaar bestaan.

Het leuke van de laatste (pakweg) 15 jaar is juist dat de barrieres tussen verschillende genres zijn geslecht. Vroeger was je fan van een bepaald genre en keek je doorgaans niet verder dan je genreneus lang was. Door crossovers en mensen met een wat wijdere blik is dit gelukkig veranderd, maar kennelijk zijn er nog altijd eenkennige en bekrompen puristen als Onderhond voor wie de tijd al 15 jaar stil staat. Heb ik overigens verder geen probleem mee hoor, als hij daar gelukkig mee is moet hij het zelf weten .

Amen!

Dat gebeurt toch altijd? Er zullen zat awards naar Korn gegaan zijn voor "beste rock", terwijl dat vol hiphop-invloeden zit. Of Lauryn Hill "best hiphop" terwijl dat grotendeels R&B is. Maar nee, omdat Prodigy het in z'n hoofd haalt de grenzen van de dance een beetje te overschrijden, en daar voor wordt beloond, is het een slechte band die hun muziek in de uitverkoop doet.

Het zal allemaal wel, ik lees wel weer over je berichtjes heen (niet lullig bedoeld, ik kan er persoonlijk helemaal niets mee).

Je weet blijkbaar niet wat het begrip "sell out" inhoudt, misschien moet je er dan niet zo snel mee strooien.

Even samenvattend dan maar, want de stroom van breeddenkende mensen is plots wel heel breed geworden. Al kan een enigszins naieve quote van kos wel helpen.

Een mooie quote van een breedkijkend mens, die jammer genoeg al te gauw vergeten dat wie breed kijkt aan dieptezicht inboet. Ik zou geen probleem met al die dingen hebben als ze effectief naast elkaar zouden bestaan, maar dit geloof je toch zelf niet ? Ik hou niet van rock maar je ziet me hier nergens afgeven op talloze rockbands, of wel ? Ik zal misschien ooit wel eens een 1* uitdelen aan zo'n CD, als ik het te horen krijg, maar haten doe ik ze allerminst. Het probleem is niet dat stuff zoals Moloko, Faithless en The Prodigy mooi naast de "reguliere" electronic staan, ze overschaduwen of verdringen het gewoon. Voor de breedkijkende mens geen probleem, die stapt een MediaMarkt binnen en kan zo tussen de CDrekken gaan zoeken naar wat de markt hem aanbiedt (want tijd op echt diep te gaan heeft de breedkijkende mens niet). Ik kan je verzekeren, mijn muziek is nergens. Niet op de radio, niet op TV, niet in de rekken. Zonder internet had ik niet eens geweten van het bestaan van, en da's iets wat mij enorm stoort. En als dan crossover groepjes als Faithless en The Prodigy al het daglicht blijken weg te nemen van de reguliere electronic, dan wil ik mij daar best tegen verzetten.

Punt twee. Kos z'n bericht kan weer mooi dienst doen als inleiding.

Ik heb m'n bewoording zo breed en ruim mogelijk proberen houden, om net te vermijden dat het al te beperkend zou klinken. Jammer dat dit zomaar genegeerd wordt. Zelf zeg je zelf dat je "hard en snel" om stoer te doen kinderachtig vindt, en je er niet van houdt. Je hebt dus voor jezelf ook basisregels waarop je muziek beoordeelt. Zo ik ook, en die zijn best eenvoudig. Ik hou van muziek die niet deprimeert, en liefst zo abstract mogelijk is. Electronic (de hele zooi, van ambient tot noize) voldoet voor mij aan deze criteria, dus is het redelijk logisch dat ik er een lijn in zie. Die crossover projecten voldoen helemaal niet voor mij, en ik heb er dan ook moeite mee dat zo'n dingen met dance/electronic geassocieerd worden. Dit bedoel ik met concepten. Net zoals mensen die echt niet kunnen lachen met bepaalde films moeite hebben om die films in het humor genre te plaatsen, laat staan dat er enkel over die films gepraat zou worden als het over comedies gaat.

Maar dit zal de breedkijkende mens weinig kunnen boeien, want die denkt dat hij het hele gebeuren kan overschouwen als hij maar breed genoeg blijft kijken. Met alle respect, maar ik weet liever veel van iets dan niks van alles. Beide visies hebben hun contras, ik nijg gewoon meer naar het gerichtere. Jammer dat hier zo neerbuigend moet gedaan worden, maar ach.


In m'n vorige post zei ik al dat het ook doodgewoon "verrader" betekent. Misschien de volgende keer eerst wat onderzoek doen voor je hoog van de toren blaast.

Dat is niet specifiek iets voor de elektronica hoor. Op tv en radio zal je ook nooit iets van C-Rayz Walz of Louis Logic horen.


Dat een breedkijkend mens niet diep kan kijken is grote onzin. Ik beschouw mezelf muzikaal als een breedkijkend mens, maar dat doe ik op alle niveaus.

Met alle respect BoordAppel, maar zelfs al ben je 24/24 met muziek bezig, dan nog lukt je dat niet. Ikzelf luister nog steeds veel minder
muziek dan ik eigenlijk zou willen, en zelfs ik heb nog steeds het idee dat er veel te veel aan mij voorbij gaat, en ik hou me dan nog maar enkel bezig met electronic. Hoe breder je gaat, hoe minder diep je kan, want je tijd is beperkt. Iets waar je niet onderuit kan.

En ik weet dat de problemen die ik bespreek zich niet enkel tot electronic beperken, maar da's nu eenmaal waar ik me mee bezighoudt. De rest dient ook maar voor zichzelf op te komen

Jordy: dit misschien ook maar even overhevelen naar een topicje, want het heeft al lang niks meer met The Prodigy te doen

Nee, je kan natuurlijk moeilijk alles gaan beluisteren en dat zeker niet binnen verschillende genres. Maar ik luister naar Immortal Technique en Xanopticon, dan kan je moeilijk zeggen dat ik niet diep ga binnen 2 totaal verschillende genres.

Je haalt nu van alles door elkaar.

Dan heb je dus een probleem met het feit dat jouw soort muziek niet bekend is, niet gewaardeerd wordt, en moeilijk te krijgen is in tegenstelling tot muziek die minder in je straatje past.

Ik begrijp absoluut niet wat dat te maken heeft met de kwaliteit van muziek als Daft Punk en Moloko of Prodigy. Dat door gemak en hokjesdenken al deze muziek onder dezelfde noemer geschaard wordt, doet natuurlijk niets af aan de bedoelingen en kwaliteit van deze artiesten.

OH: Jij gaat er dus vanuit dat als The Prodigy, Moloko en Faithless niet hadden bestaan jouw muziek wel op veel plekken te krijgen/te horen/te kopen was geweest? Ik vind een vreemde gedachte. Als die bands niet bestonden zouden radiostations niet ineens Hellfish and Producer, Aphex Twin of zelfs Orbital gaan draaien. Dan zetten ze gewoon de nieuwe Nelly Furtado op. Er is nu eenmaal een bovenlaag van redelijk toegankelijke muziek die een groot publiek aanspreekt en die muziek kom je overal tegen en er is muziek die gedoemd is tot (kleinere of grotere) obscuriteit. Dat was in 1949 al zo en zal in 2049 nog zo zijn. Punk was in de jaren '70 ook nooit op de radio (hooguit bij de VPRO, maar die draaien nu ook rustig Squarepusher).

Ik zie net als Kos niet in wat dat met de intenties van groepen als Moloko te maken heeft. Die kunnen desondanks best ontzettend integer zijn en met hart en ziel achter de muziek staan die ze maken.

Klopt op zich wel, maar je kan best in meerdere genres diepgaan door selectief te werk te gaan. Natuurlijk mis je dan wat, maar de vraag is of dat erg is. Als je echt heel diep gaat kom je ook meer bagger tegen en die wil ik liever vermijden. Als sportliefhebber kun je ook meerdere sporten fanatiek volgen, maar MVV - Veendam gerust laten schieten (ik hoop dat ik nu geen fans van deze verenigingen heb beledigd).

* Allereerst, sorry Kos, ik heb jouw quote gebruikt om dat eerste stukje in te leiden, omdat het wel paste, maar de commentaar in dat deel was eigenlijk niet voor jouw bedoeld, maar voor de mensen die oh zo trots zijn een brede smaak te hebben.

* Of de intensies van die groepen effectief welgemeend zijn, dat zullen enkel die groepen wel weten. Die opmerking van mij kwam dan ook meer uit m'n gevoel voort, omdat ik het mijzelf gewoon niet kan indenken. Het zal ook best dat er popkoninginnetjes als Britney zijn die met integere bedoelingen hun liedjes zingen. Geef toe dat je zelf ook wantrouwig staat tov zulke 'artiesten'.

* SB: ik wil jou (zeker jou) geen lesje muziekgeschiedenis geven, maar in de mid 90s floreerde DJs/producers als Aphex Twin wel, waren hun CDs te kopen in de FRS en kon je videoclips gewoon zien op MTV. Toen was er van de boom van crossover projecten nog geen sprake. Ik verwacht niet dat ik overal Xanopticon te koop zien liggen, maar 't wordt er zeker niet beter op nu. Ik verwacht geen mainstream aandacht, maar is het zoveel gevraagd dat minstens 1 winkel in Antwerpen een CD zou liggen hebben die ik wel zou willen aanschaffen ?

*BoordAppel: diep misschien wel, maar je kan bezwaarlijk zeggen dat je overzicht hebt op wat er zich in de dancescene zich allemaal afspeelt. Buiten wat recommends van de regulars hier ken je volgens mij niet al te veel.
Titan: Hangt er vanaf wat je met sporten fanatiek volgen bedoelt. Als voetbalfan de Nederlandse competitie volgen, of oog hebben voor de competitie van alle landen. Ik heb zo'n vermoeden waar jij oog voor hebt. "Breed en eng" of "eng maar breed". Wat je zelf wil.

Ik kijk zelf ook verder dan mijn neus lang is. Artiesten als Cex en Telefon Tel Aviv heb ik ook zonder MuMe ontdekt. Mijn interesse voor de wat abstractere elektronische muziek is er ook nog niet zo lang zodat ik nog niet de tijd heb gehad om er meer van te gaan beluisteren. Bovendien vind ik dat helemaal niet erg want er komt binnen andere genres genoeg interessante muziek uit.
Overzicht houden lukt me nog best goed hoor en deze site kan me daar prima bij helpen.

Het was maar als vergelijking bedoeld, je weet best wel wat ik bedoel. Ik probeer zoveel mogelijk de krenten uit de pap te halen, van meerdere genres. Dat bevalt mij beter dan de hele pap van 1 bepaald genre of helemaal geen pap van 1 bepaald genre.

Dat is zeker niet teveel gevraagd, maar ik geloof alleen niets van de samenhang. Toen Aphex Twin op het hoogtepunt van de aandacht was (Come to daddy, Windowlicker) en je zelfs nog af en toe Squarepusher zag op MTV bestonden Moloko, Faithless en The Prodigy ook al. De laatste twee waren in die tijd zelfs groter dan nu en juist ook toen op hun commerciele top. Ik heb helemaal niet de indruk dat er meer van dat soort crossoveracts zijn als in 1996 of 1997 en ook niet dat ze nu succesvoller zijn.
Ik heb eerder de indruk dat je nu zelf dieper in de muziek zit dan in de Aphex Twin-tijd. En dan kom je vanzelf uit bij dingen die moeilijk verkrijgbaar zijn, dat geld voor veel genres. Maar dat soort acts waren er vast in 1997 ook, alleen kende je ze toen gewoon nog niet.
Ik weet niet hoe het in België zit, maar van de bekendere bovenlaag in de avantgardistische electronische muziek kun je hier in elke grotere stad gewoon cd's krijgen (het hele ouevre van Autechre om een voorbeeld te geven). En iets als Boards of Canada ligt zelfs bij de FRS.

Mooi hoor die vergelijkingen . Om even door te denken, jij zit daar met je verschillende bordjes pap, en zal waarschijnlijk uit elk bordje de bovenste krenten uitpikken. De echt vette lekkere krenten liggen echter op de bodem (zwaarder, weet je wel), maar wegens gebrek aan tijd en andere bordjes pap die je roepen zal je hier steeds blijven overkijken. Nogmaals, mij best, maar laat het even om denigrerend te doen als je geen been hebt om op te staan.


Echt vreemd om dat zo te stellen, want wat is er nog overgebleven van de pure electronic in het commerciëlere circuit ? Tiësto, wat van die Belgische hithouse en ... nog iets ? Dancestations (radio) verzuipen in die crossover acts (met dank aan de disco nouveau) en andere prut. Rave/trance/techno zijn uit het straatbeeld verdwenen, maar er is niks ter vervanging gekomen, terwijl electronic als geheel enorm gegroeid is sinds die tijd. Nu moet je het stellen met Basemet Jaxx of Felix Da Housecat. Je hebt zelf de listing van Lowlands (alternatief!) gezien ... gelukkig kon ik er nog om lachen. Electronic is weg en vervangen door allerhande crossover gedoe. Niet mijn definitie van naast elkaar in ieder geval.


Ja leuk, maar dat zijn artiesten van het vorig decenium, die teren op hun naambekendheid. Hoe zit het met de nieuwe lading? Hoe zit het met de bovenlaag van de avantgardistische electronische muziek van de laaste 3 jaar (buiten een verdwaalde Warp release, want Warp kennen ze ook nog net)?

Denigrerend? Schei toch uit man, je maakt het zo erger dan het is. Ik bepaal zelf welke krenten ik eruit haal, die hoeven niet noodzakelijkerwijs bovenop te liggen.

Je legt steeds bepaalde veronderstellingen in de dingen die ik heb gezegd die het best in jouw straatje passen en verdraait ze net zo lang tot ze in jouw gedachtenkronkels passen. Ik heb het ff gehad met je, luister jij maar lekker naar je obscure electronicabandjes en bewaar me jouw gezever verder. Ik bepaal zelf wel op welke manier ik mijn muziek selecteer en dat dit de jouwe niet is, het zij zo, maar doe niet alsof jouw manier de enige juiste is.

Waar baseer je dit op?

Tsja, dat vraag ik me ook af.

Je bazelt titan. Ik ben hier diegene die zegt dat beide visies hun voor en nadelen hebben, jij bent diegene die het nodig vond om mij een eenkennige en bekrompen purist te noemen. Als je mijn gezever beu bent, best. Maar bemoei je dan niet.

Jordy: op het feit dat een mens niet eeuwig leeft, en dus zijn tijd dient in te delen. Je kan nu eenmaal niet alles horen, en hoe meer genres je wenst uit te spitten, hoe minder je tijd je per genre zal hebben. Of luisteren jullie CDs met 100 tegelijkertijd of zo ?

Nee Onderhond, jij bent degene die bazelt door jouw visie voor de enige juiste te houden en andere visies aanvalt door allerlei veronderstellingen erin op te nemen waarvan je niet eens weet of ze waar zijn.

Pas na diverse berichten van jouw zijde in dit topic heb ik je een eenkennige en bekrompen purist genoemd. Dat is geen belediging maar een constatering van mijn kant. Ik heb er ook bij gezegd dat je dat helemaal zelf moet weten als je daar gelukkig van wordt, maar die nuancering zet je er nu niet bij. En ik maak zelf wel uit waar ik me mee bemoei.

Met in zijn slipstream nog hele rij verwante dj's/producers. Alleen in Nederland al een aardige rij internationaal succesvolle.



Die dancepop? Als er iets crossover is is het dat wel.



Nog wel het een en ander. Ben ook wel benieuwd waar jij de grens legt als jij een wijst op Belgische hithouse.



Er bestaat 1 dancestation in Nederland (min of meer, niet eens een puur dancestation), een paar jaar geleden was er geen.



Rave is iets wat ik heel duidelijk met begin jaren 90 associeer. Vroege prodigy enzo, maar dat geluid was er in 1994 al niet meer. Techno is enigszins weggezakt in populariteit, (commercielere) trance is juist megagroot. Groter dan de meeste crossoveracts.



Zijn ook beide al weer uit het vorige decennium. Basment Jaxx was ten tijde van het debuut zelfs veel populairder dan nu. Felix da Housecat werd wel enigszins populairder de laatste jaren toen hij de elektrokant op ging.



Lowlands heeft altijd al crossoveracts gehad. Sinds het begin al veel meer dan dan pure electronische (en in het eerste jaar (1993) was het zelfs puur een rockding). Lowlands richt zich vrij duielijk op live-acts en die zijn nu eenmaal vaker crossover. Bovendien is lowlands heel erg een festival voor het van-alles-een-beetje type qua muzieksmaak. Daarnaast heb je ook feestjes als Dance Valley en Mysteryland.



Autechre ok, maar Boards of Canada is pas de afgelopen jaren veel populairder geworden (vooral na Geogaddi) en ook toen pas bij de FRS terecht gekomen. En zoals ik al zei zijn zowat alle crossoveracts die jij noemt al jaren bezig en de meeste al ver over hun hoogtepunt heen.

Ligt aan je definitie van populair denk ik. Awakenings, Speakerplay, Extrema, Impulz, I Love Techno, Mysteryland, etc. zijn allemaal erg populaire, grote en serieuze feesten die zich volledig of voor een groot deel wijden aan techno.

Hoezo dat ? Ik heb het hier over groepen als Sylver ed. Behalve wat zanglijnen is het pretty basic trance/club gedoe.


In Antwerpen alleen waren er minstens 2 dancestations zo'n 10tal jaar geleden. Ik heb de evoluties van de stations mooi meegemaakt (en ben uiteindelijk ook gewoon gestopt met luisteren). Misschien dat daar in Nederland regelmatig nog wat club gedraaid wordt op jullie dancestation (genre Tiësto ea), maar daar houdt het ook wel mee op, niet ?

Anyway, blijven doorneuzen over welke band wel/niet populair is/was, daar is het mij hier niet om te doen. Wandel een platenzaken binnen en kijk wat er in de dance bakken te vinden is. In hypercommerciële winkels zal dit hithouse + de bekendere crossover zijn, in alternatievere shops crossover en de oude garde (warp, AT, Autechre). BoC bij de nieuwe electronische avantgarde rekenen vind ik voor een groep die meer dan 15 jaar bestaat ook niet echt van toepassing, en getuige dat je met zo'n namen moet komen aandraven geeft gewoon al aan hoe triest de situatie eigenlijk is. Feit is dat er hier geen bovenlaag meer is van de avantgardische electronic, en zelf het commericiële is tot het uiterste minimum teruggedrongen.

PS: rave roept bij mij veel eerder de Duitse tracks up begin/midden jaren 90. Marusha, de hele Westbam scene ed.

Wat is nu het probleem? Dat je de goede electronische muziek niet kunt vinden, dat de goede maar minder bekende electronische muziek niet wordt geapprecieerd, of dat de goede maar minder bekende electronische muziek voor de gemene deler der luisteraars wordt ondergesneeuwd door grote acts (de laatste twee hangen misschien met elkaar samen)?

Want dat eerste mag geen probleem meer zijn nu zelfs de kleinste onafhankelijke labels hun spul op internet te koop zetten (met hele sloten mp3's erbij). Van de laatste twee maak ik persoonlijk ook geen probleem. Their loss. Moet men maar (a) wat meer moeite doen en (b) ook dingen kunnen waarderen die niet elke dag op de radio langskomen. Voor de goede dingen ga je niet naar de FRS, maar naar Clone en Staalplaat of je bestelt het online.

OH: Het enige dat ik niet geloof aan jouw betoog is dat het door crossoveracts komt dat experimentelere electronica nauwelijks te vinden is. Die crossoverdingen zijn er al zo lang en ze worden nauwelijks groter, de meeste bands zijn heel erg 90's zelfs.

Het is eerder zoals Yak zegt. Dat geldt bovendien niet alleen voor electronica, maar als je diep(er) gaat graven in zowat elk ander genre kom je op een gegeven moment bij acts uit waar je harder naar moet gaan zoeken. Dat geldt ook voor metal, punk, rock, hiphop. En dat zal altijd wel zo blijven.

Overdag draaien ze erg breed op dat dancestation en is het niet zeker niet alleen een dancestation, 's avonds schijnen ze specifieker te draaien, maar ik heb geen idee wat moet ik eerlijk zeggen. Nooit geluisterd.