Ik weet dat hoe dieper je gaat, hoe moeilijk het wordt om muziek te vinden op commericiële wijze. Ik heb ook eerder gezegd dat ik echt geen Xanopticon in de MediaMarkt verwacht, crossoverdingen of niet.

Ik geloof wel dat zo'n avantgardistische bovenlaag in het commerciële circuit enkel kan bestaan als er een overeenkomstige laag boven ligt (een commerciële onderlaag ?). Die was er begin/midden jaren 90 absoluut, en die was heel wat groter dan nu (hardcore/mellow/rave kon je hier gewoon op de radio luisteren). Pas met het groot worden van Daft Punk en The Prodigy werden op zulke stations crossover dingen geïntroduceerd, samen met de commerciële stations, waar de nieuwe Push verdrongen werd door de nieuwe Basement Jaxx of Fatboy Slim, aangezien dat soort muziek toch "makkelijker om luisteren" blijft. De commerciële uitlaatklap van electronic is zo goed als weg en vervangen door crossover projecten (dit kan je toch echt niet ontkennen ?). Logisch gevolg is dat ook die avantgardische bovenlaag van de electronic verdwenen is. Waar zijn al die bekendere Planet Mu projecten (de moderne Warp)? Venetian Snares, µ-Ziq, Producer & Hellfish ? Hebben toch heel wat naam gemaakt, maar ik kan ze nergens oppikken.

Waar het mij simpelweg om gaat is wat meer coverage, zodoende dat mijn werk ook wat makkelijker wordt. De tijd die ik soms spendeer in het uitgraven van projecten irriteert me, het feit dat ik er dikwijls helemaal alleen voorsta ook. Nogmaals, ik hoef het niet op de radio (al zou dat wel mooi meegenomen zijn), maar is er hier uberhaupt iemand die voor het overgrote gedeelte van z'n muziek moet gaan spitten in de onderste regionen van het web ?

Onderste regionen is overdreven, maar de nieuwe MF Doom (underground hiphop) kan ik ook nergens krijgen in Nederland. Moet ik me dan kwaad gaan maken om de crossover hiphop die wél overal te koop is? Lekker belangrijk, ik vind het juist leuk om veel moeite te doen voor bepaalde muziek, en vind het juist leuk om ergens van de te houden dat niemand in m'n omgeving kent, dat nergens gedraaid wordt, en dat niet in de FRS ligt.

En wanneer ik zie dat andere (goede) groepen, actief in andere genres, inspiratie halen en experimenteren met "mijn" muziekstijl, vind ik dat geweldig. Voel ik me zelfs een beetje trots. "Ik luisterde dit lekker in 1993 al". En wie weet is deze muziek voor 10% van de luisteraars reden om ook dieper te hiphop in te duiken, iets waar ze normaal nooit mee in aanraking gekomen zouden zijn.

En crossover tussen electronica en pop mag dus wel?? Waarom dat dan wel? Misschien kun je even wat duidelijke regels opstellen waar we wel en waar we geen respect voor mogen hebben van je, ik vind het wat verwarrend.

Oke, ik ben het er natuurlijk mee eens dat je de mainstream radiostations volledig kunt negeren omdat daar toch niks voorbijkomt wat ik interessant vind. Ook bij Kink FM komen alleen nog dingen voorbij waarvan het succes verzekerd is. Maar de laatste keer dat ik zo'n zender heb opgezet is dan ook met gemak een jaar of twee geleden. Op dezelfde manier hoef ik niet te verwachten dat een medewerker van de FRS of Van Leest me iets kan aanraden wanneer ik zeg dat ik van Funckarma houd.

Internet is met zijn vele radiostations hét alternatief geworden. Ik schep er veel plezier in om inderdaad te gaan spitten in het totaal onbekende en er zo af en toe eens een geweldige band uit te vissen wiens albums in Nederland niet gedistribueerd wordt. Maar online stations als Soma FM, Totally, Spank en KEXP voldoen absoluut aan mijn eisen voor goede, vernieuwende muziek - be it gitaarrock, be it vage electronica, en soms zelfs alles door mekaar gemieterd. Ik heb Soma FM zojuist voor de goede sier weer even opgezet, en nu hoor ik direct een schitterend, mij nog niet bekend nummer van Bogdan Raczynski. Hoppa, die kan weer op de lijst.

Dan stikt het ook nog van de muziek-communities die elkaar aansteken en constant met nieuwe bands op de proppen komen. Bearsuit? L'Altra? Dopplereffekt? Deerhoof? Er hoeft maar iemand te zijn die bijna jankend van enthousiasme een stukje ergens post, en je hebt weer genoeg stof om uit te zoeken. Sterker: het aanbod is zo ongelooflijk groot dat ik zelfs met P2P er niet aan toekom om alles wat me wordt voorgeschoteld te beluisteren.

Nederlandse radio heb ik al een hele tijd afgeschreven, de mensen die zich enkel daarop focussen zullen mijns inziens slechts heel, héél zelden iets vernieuwends horen. Dat is nu eenmaal zo.

Paar dingen: Ik weet niet hoe het in België is, maar hier hoorde je midden jaren 90 Marusha en DJ Paul op de radio, nu Tiesto en Ferry Corsten, beiden omdat ze in de top 40 staan. Niet minder dan eerst, niet meer. Niet diepgravender dan eerst, niet minder. Wat is het verschil? Nou moet ik wel zeggen dat het met de Nederlandse radio heel erg triest gesteld is. Zelfs Moloko is voor de meeste zenders al te vernieuwend. Bovendien halen ze de top 40 niet en jagen ze sommige luisteraars weg. Klnkt raar, maar zo erg is het hier op de meeste zenders. Totaal achterhaald ook, want de top 40 wordt steeds incestuezer en betekenislozer. Niemand koopt nog cd- singles.
Ten tweede: Wanneer vind jij nou iets crossover? Ik bedoel Sylver en Milk inc. maken housebeats met popdeuntjes, daft punk stopte er in (sommige!) van hun vroege nummers discoinvloeden in, in latere'nummers meer pop/80's invloeden. Wat is het verschil? Waar loopt jouw grens? Hoe zit het met Underworld om maar eens een grote naam te noemen.
Ten derde: Internet is volgens mij een verbreding. Juist allerlei dingen die toen geen enkele output hadden hebben het nu wel. Dingen die toen nooit de oceaan over waren gestoken halen nu Europa en omgekeerd. Allerlei hypes die volledig buiten de pers omgaan. Platenmaatschappijen (en de grote al helemaal) worden omzeild. Dat wordt in toekomst allemaal nog veel grootser. Traditionele radio zal een achterhaald verschijnsel worden wat je hooguit nog op de achtergrond hoort bij de kapper of op je werk. Je bent steeds minder afhankelijk van wat de media oppikt en je platenboer op voorraad neemt. Nog niet zo lang geleden was je dat wel en kom je het hooguit omzeilen door eens een buitenlands blad te lezen (als je tijdschriftenhandelaar het op voorraad had genomen).

Ik moet er trouwens weer eens diep in gaan duiken, het is lang geleden dat ik nieuwe muziek zo verwaarloost heb als het afgelopen dikke jaar.

En het best beluisterde programma van die zender is..... Thunderdome Radio! Het programma waar nogal eens wat gloednieuwe Catscans zijn te beluisteren, soms een obscure breakbeattrack van nog onbekend talent of een nieuw werkje van The DJ Producer. Jawel!

Is ook echt het enige radioprogramma waar ik regelmatig naar luister, al wordt het kwaliteitsarme gedeelte daar ook steeds groter. Hoe dan ook; een lichtpuntje in den duisternisch.

Yak: internet is inderdaad de grote oplossing, en internetradio biedt een zeer mooi alternatief, voor die mensen die geen downloadlimiet hebben. Ik weet dat die er niet is, in België wel en da's een realiteit waar je mee moet leven hier. 10GB/maand, reken zelf maar uit. Daarnaast is online shopping voor mij ook geen optie, maar om wat romantischere redenen. Ik ben iemand die graag een winkel binnenstapt, in de bakken snuffelt en met enkele CDs/DVDs terug buitenwandelt. Muziek kopen op het net (en ik koop enkel dingen die ik in reeds gehoord heb) is één van de meest vreugdeloze dingen die ik ken, en waar ik m'n geld dan ook niet aan wens te spenderen. Oldfashioned, sure, maar zo voel ik het nu eenmaal.

Die online communities .. tja, wanneer moet ik dat nog inpassen? Want naast muziek kan ik ook duinen achter films en anime, en ook dat vraagt weer veel graafwerk, en voor elke hobby heb ik nu 1 community waar ik m'n tijd in steek. Persoonlijk vind ik dat wel genoeg.


Wat mij betreft toch al een laagje dieper, en zoals ik al zei, wij hadden hier stations die als basis dat soort muziek draaiden, en daardoor nog heel wat obscuurder werk (veel Bonzai/Lightning Records werk ook). Voor zover ik op de hoogte ben (en af en toe per ongeluk geconfronteerd wordt met de radio, want ik luister al zo'n 4 of 5 jaar niet meer naar dat ding) komt hier amper nog een Tiësto nummer voorbij. Je zal hier toch eerder een Moloko plaat horen.

Mijn grens van crossover ligt denk ik bij het instrumenten/sample gebruik. Zo'n groepje als Sylver is volledig electronisch, waar dan enkele 'zanglijnen' zijn overgegooid. Neem die weg, en je blijft dikwijls gewoon met club over. Zo crossover is het verder helemaal niet. Daft Punk, Basement Jaxx (en al die groovy/funky dingen) werken al veel sneller met "echte/analoge" klanken terwijl Faithless en The Prodigy vanuit een rockstandpunt werken. Underworld is een groep net als The Prodigy. Goed begonnen, dan totaal de dieperik in, net zoals The Chemical Brothers. Iets is crossover wanneer het twee of meerdere verschillende interpretaties van muziek samenbrengt, iets is een slechte crossover als het deze niet goed kan samenbrengen. Ik ben op zich ook niet tegen crossover by definition, zolang een "electronic way of thinking" wordt aangehouden. Wat dat juist is is onbeschrijfbaar, maar voor mij passen bovengenoemde projecten daar niet in. Het ligt ergens in de ritmes, opbouw, afwerking, klanken. En laat het nu net die crossover strekkingen zijn die zo populair geworden zijn. Strekkingen die terug ouderwetse elementen integreren in een stroming die gebroken heeft met die elementen.

En ja, het internet is een zeer grote verruiming. Zowat alle muziek waar ik momenteel naar luister heb ik via het net ontdekt. Persoonlijk vind ik dat zelf niet zo'n goede zaak. Bandwidth limitations, hopen rommelsites en een ongestructureerde warboel van communities. Er zijn makkelijkere plaatsten om wat gericht info te vinden, maar het blijft de ruimste informatiebron. Zoals ik ook eerder al zei, het net doet je beseffen wat je allemaal mist, en op zich is dat ook een best irritante gedachte.

Wat versta je onder onderste regionen van het web?


Met je bandwidth heb je dikke vette pech (zelf lekker geen last van ) maar je gebruikt toch al SoulSeek? Probleem van die ongestructureerde warboel ook al opgelost.


Volgens mij valt dat nog best mee, is toch een aardig bekende naam. Heb zelfs Mr. Lif - I Phantom bij de FRS zien liggen!

De onderste regionen ... ik herinner me nog dat ik op zaken als Primaa of Sulphuric Saliva zocht, en 20 search results terugkreeg, en dagen moest wachten op SoulSeek voordat er iemand kwam met CDs. Servovalve was zelfs nog erger. Tsujikiri blijft ook nog steeds een mysterie dat iemand voor mij mag ophelderen, als hij tijd en zin zou hebben .

Die ongestructureerde warboel is niet zozeer een probleem wanneer je muziek effectief probeert te downloaden, maar wel als je meer wil weten of nieuwe artiesten wil ontdekken. Sites als Discogs zijn vooral handig als je reeds artiesten kent (completion, al zijn die label listings daar toch ook wel onmisbaar bij het vinden van nieuw werk), en ook op SoulSeek moet je gericht zoeken.

King Geedorah was destijds anders nergens te krijgen en Viktor Vaughn ook vrij lastig.