Jij hebt gewoon geen zin om alle albums die je hebt uit die lijst bij het vuil te zetten

Ik gooi inderdaad geen goede albums weg.

Spelbederver

Idd - wij zijn pricipieel voor recycling; al vinden we het niet erg als we daarvoor een beetje gecompenseerd worden - Nederlanders immers

Ik ga ze niet allemaal noemen, ik weet ook niet helemaal precies meer welke het allemaal waren, omdat ze niet zoveel indruk hebben gemaakt natuurlijk, maar ik heb de afgelopen jaren een paar honderd CD's, platen en bandjes weggedaan.
Dat gaat nu ook makkelijker nu ik weet dat ik ze ook nog op YouTube of Spotify kan luisteren mocht ik ze toch nog een enkel keertje willen luisteren.
Met mijn huidige verzameling geluidsdragers ben ik tevreden.

Ach ja, dat hele verhaal is een typisch internetsymptoom: zogenoemde heilige huisjes omver schoppen teneinde zoveel mogelijk 'clicks' te genereren. Ik moet zeggen dat ik het met sommige beoordelingen nog eens ben ook, met name overschatte platen als Trout mask replica, Nevermind en Bitches brew. Platen die vanwege hun historische context belangrijk zijn, maar waar je muzikaal wel het e.e.a. kunt aanmerken. Al blijft dat natuurlijk ook sterk smaakgebonden.

Maar over het algemeen is het natuurlijk allemaal gemakkelijk scoren met 'van-dik-hout-zaagt-men-planken'-kritiek. Wat je ook van Radiohead mag denken, om ze nou af te doen als een Neil Young-kloon lijkt me veel te kort door de bocht.

Gelukkig mag ik Self portrait, Metal machine music, Pipes of peace, Tonight en Cut the crap en al die andere historische zeperds houden...

Ik vond het best een leesbaar en vermakelijk verhaal. Wat de auteur in essentie doet is één of twee negatieve aspecten van een bepaalde plaat omschrijven en daar zijn oordeel aan ophangen terwijl hij positieve aspecten negeert of afdoet als irrelevant.

Zo is natuurlijk over elke plaat wel wat slechts te zeggen. Maar de wereld is niet zwart/wit.

Een elpee, ik heb het over vinyl dus, die ik ooit heb aangeschaft of gekregen voor de eigen collectie zal ik nooit meer wegdoen. Nimmer. Onder geen beding. Er kleeft emotionele waarde en buizens muziekhistorische ontwikkeling aan. Schaam me nergens voor. Heb m'n elpee van LUV ook nog.
Zit nog wel met paar geleende elpees maar de eigenaar is ervan is onvindbaar, na al die jaren.
Tot die tijd zijn ze hier veilig.

Heb laatst wel zo'n Bob Marley 3CD verzamelpackage aan iemand weggegeven, die jongen was gek van reggae en ik draai het nooit en het waren toch maar CD's, geen elpees. Idem dito met een verzameling klassieke muziek CD's, draaide het in praktijk nooit. Miskoop.

Op vinyl één uitzondering: een elpee van de Beatles staat gereserveerd voor een medemume'er. Weg ermee.

Ik heb mijn exemplaar van Hotel California een jaar of wat geleden voor een zacht prijsje overgedaan aan een medemume'r. Het moet zelfs terug te vinden zijn op MM onder dat album.
Heb de adoratie voor dat specifieke album nooit begrepen, helaas.
'Mijn' exemplaar zat in een doos en die was van een beperkte oplage. Er zat ook een boekje bij. Van The Doors was toen ook een setje te koop van LA Woman. Achteraf bezien had ik die moeten kopen want de CD draai ik nog met enige regelmaat.