Ik ben wel eens benieuwd wanneer jullie een nummer goed vinden. Wat bij mij in een nummer moet zitten om het goed te maken:

Melodie:
Voor mij erg belangrijk. Melodie zorgt ervoor dat een nummer goed in het gehoor ligt. Ik kan ook niet-melodieuze nummers waarderen van enkele Thrash-bands, maar ik heb het liefst een nummer waar melodie in zit.

Instrumenten:
Het belangrijkste is voor mij dat een nummer ECHTE instrumenten bevat, het liefst gitaar, basgitaar en drums. Drumcomputers en synthesizers zijn voor mij geen ECHTE instrumenten (hoewel ik enkele synthpop wel kan waarderen). Als rockliefhebber wil ik ook graag dat een nummer een goede gitaarsolo bevat.

Niet al te hard, niet al te soft:
Een nummer moet voor mij niet al te hard (Slayer is de grens qua hardheid voor mij), maar ook niet al te zoetsappig zijn (zoals Coldplay, althans dat vind ik).

Teksten:
Voor mij het minst belangrijke, hoewel een pakkende tekst een nummer ook goed kan maken (Iron Maiden bijvoorbeeld). Maar ik hou totaal niet van nummers waarbij het meer om de tekst gaat dan om de muziek zelf.

De X-factor:
Het belangrijkste. Een nummer moet mij weten te boeien, te pakken, een bepaald gevoel bij mij losmaken. Anders is het geen goed nummer. Dat kan bijvoorbeeld zijn door mooie melodieën, veel tempowisselingen, gitaarsolo's, een goede opbouw, een mooie climax e.d.

Hier is al een topic voor (Weet even niet welke).

Vreemd... Ik kon hier geen topic over vinden

Ik vind dit eerlijk gezegd ook kapotanalysering.
Het is meer zoals Hans Teeuwen dat zegt: "Dat is een gevoel, dat kan je niet uitleggen"

als de tekst lekker ingewikkeld is en me erover laat nadenken... het rijmschema is ook belangrijk

Tekst vind ik net zo belangrijk als het muzikale gedeelte. De grens qua hardheid bij mij is AC/DC vind ik goed maar hard moet het niet. Coldplay, Oasis, The Beatles waadeer ik prima maar veel rustig mmoet het niet worden.

Maar inderdaad,dat is hetzelfde als vragen welke liedjes je goed vind

Nee, ik kan 'm ook even niet vinden. Dan blijft deze nog maar even open

er staat tenminste iets in je top10 dat me zeker aanstaat
ga zo daar

cheers

Bij mij: Als het nummer muzikaal en textueel gewoon..mooi is.
En natuurlijk de combinatie van beide:
Of de manier van zingen bij de tekst past, is voor mij ook cruciaal.
Mijn favo nummer ooit, The Working Hour van Tears For Fears is muzikaal geweldig en textueel verrassend.
Het is kort, maar meer kan ik er niet over zeggen.

Kan ik heel simpel over zijn: Als ik er kippenvel van krijg..
Helaas gebeurd dit niet vaak..

Ik moet "geraakt" worden door de muziek die ik hoor.
Dat is een gevoel dat alleen ikzelf herken en niet in woorden kan uitleggen.

Ik houd vooral van nummers waar muziek in is verwerkt.

Verklaar je nader!!!

Ik denk dat ie die kankerherrie bedoelt zoals die "another brick in the wall" die de laatste tijd wel eens op de radio te horen is.
Geen muziek als je't mij vraagt. (En men zou het bij wet moeten verbieden om te sjoemelen met klassiekers, laat staan ze compleet verneuken )

Of bedoel je iets anders?



Ik vindt een nummer goed als het
- mij een speciaal gevoel kan geven dat er iets achter het nummer zit: voorbeeld bij Fade to black, Jihad (en het hele Christ Illusion album)
- Of waneer er 'iets' zit in de nummers: Voorbeeld The call of ktulu (8:45 durende instrumental)
- Of waneer er een leuke combinatie tussen gitaar en drum tussen zit: Born of fire, en eigenlijk nog veel meer werk van slayer waarbij ik denk: knap gevonden.

* Solo's zijn verplicht in een nummer, dus geen Slipknot of St.Anger zooi voor mij. (Hoewel St.Anger wel in kleine mate onder puntje 1 zit)
* Meestal vindt ik tekst van minder belang, het eerste wat ik doe als ik een nummer/album hoor is luisteren naar de bouw van de riffs en de solo's. En als ik iets leuks hoor even terugspoelen. In laatste instansie volg ik soms het nummer mee met de tekst.
* Anderzijds zijn er wel nummers die een belangrijke tekst hebben en ons iets willen bijbrengen (zoals bij 'cult': "Revelation, revolution, I see through your Christ illusion!" ), belangrijk is dat dan ook de muziek er op aangepast is je het gevoel heeft dat je er zelf middenin zit.

Inderdaad, ik denk dat je die remix bedoelt van Eric Prydz, ik schrok me dood toen ik dat nummer op tv zag. Jemig, hoe erg kan het worden, dat je geweldige nummer gaat verkrachten...

Ik vind een nummer steengoed als ik er kippenvel van krijg, bij mij is dat echter slechts een paar keer gebeurt, de laatste keer bij Locust Star van Neurosis, de eerste keer bij Pride van U2 (denk ik).

Ook de drums vind ik de laatste tijd belangrijker, het moet strak zijn, vette fills in zitten en niet afgeraffelt. Vooral bij South of Heaven en Seasons in the Abbys van Slayer en bij Deliverance en Morningrise vind ik dit goed, Dave Lombardo en Martin Lopez zijn mijn favoriete drummers.

Ook belangrijk; de riffs. Ik speel zelf gitaar, dus ik let meer op de riffs. Als er saaie, onorginele riffs op een nummer staan, kan ik het nummer meestal niet goed vinden. Vooral Death en Children of Bodom hebben geweldige riffs, naar mijn mening.

De solo's; zonder een solo is de meeste Metal bij mij niet compleet. Het is niet noodzakelijk; kijk maar naar Locust Star van Neurosis, maar een snelle (Battery van Metallice) of juist gevoelige solo (á la A Fair Judgement van Opeth) gaat er altijd in.

De zang; de laatste tijd luister ik vaker naar grunts, maar dan heb liefst de wat 'schreeuwerige' grunts; die van de eerste 2 Opeth albums, de grunts van Chuck Schuldiner, en het gegrowl van Tom Araya op South Of Heaven is iets wat ik zeer kan waarderen. Maar ook cleane zang kan mijn aandacht trekken; Freddie Mercury van Queen, Bruce Dickinson van Iron Maiden, Ozzy Osbourne, allemaal geweldige zangers (hoewel Ozzy snel bergafwaarts gaat; al 15 jaar) die ik graag luister.

En ook heel belangrijk, de sfeer; sommige nummers hebben gewoon wat. Als ik naar Morningrise van Opeth luister kruipt het kippenvel mijn rug over, de duistere sfeer die dit album uitademt, is zeer zeer indrukwekkend. Maar ook simpelere nummers als het welbekende 'Paranoid' van de heren Sabbath, doodsimpel, maar het heeft zo zijn charme, net zoals het eerste Sabbath album, naast Morningrise zou ik dit bijna het Duisterste Album Ooit durven te noemen...

Als al deze punten in een nummer zitten, kan ik dat nummer waarschijnlijk waarderen, maar er zijn natuurlijk uitzonderingen, waarbij er 1 of 2 van deze punten missen.

Wanneer ik een nummer niet slecht, matig of zelfs redelijk vind, is de kans groot dat ik dat betreffende nummer goed vind.

En waag het niet om te vragen wanneer ik een nummer slecht, matig of redelijk vind...

Wanneer vind jij een nummer slecht, matig of redelijk, Omayyad?