Bij John Coltrane - A Love Supreme (1964):



maar dat komt ook omdat hiphop en jazz op zich qua structuur vrij dicht bij elkaar liggen. Rauwe boombap hiphop heeft vaak ook geen a-b-a-b-c-b popmuziek structuur, en jazz al helemaal niet.

Veel mensen moeten in het begin wennen aan jazzmuziek als ze eerst pop of rock of whatever luisterden. Hiphoppers hoeven dat niet meer omdat die er al aan gewent zijn.

om maar even te verklaren waarom veel hiphoppers ook van jazz houden

"Now black music is black music and it's all good"

(uit I Used to Love H.E.R. van Common Sense)

hangt ervan af wat voor rock je luisterd

prog-rock liefhebbers hebben er nog minder moeite mee

Inderdaad
En dan is het weer de vraag waarom zoveel hiphoppers niet van prog houden

dat laatste dacht ik dus ook aan

Dude ik luisterde deze shit ver voor mijn Hiphop periode. En van welke 'hiphophead' zien we de naam al eerst in het Jazz topic terugkomen? U raad 't al. Het is verder allemaal niet belangrijk óf relevant, maar hoezo belangstelling tekort.

En over dat prog rock, open er anders een topic over. Tip anders 'hiphop fans' waarvan jij denkt dat ze er voor open staan. Ik ken de term niet, maar aangezien ik Hiphop en Jazz echt weet te waarderen schijnt het wel iets voor mij te zijn. Misschien heb ik er zelfs iets van gehoort, maar is het me ontgaan. Noem anders de wat meer toegankelijk platen, vertel wat wij er in moeten horen. Roept u maar

Leuke topic dit Jazz heb ik niet ontdekt, bestond natuurlijk al Begonnen met Kind of Blue (#4 Jazz-plaat voor me momenteel), dan A Love Supreme veel gedraaid (#1). Intussen mijn main genre denk ik zo. Ik zit wel alleen nog maar in de beginfase .

Ik luister af en toe wat miles davis maar daar houdt het eigenlijk op, toch een keer aan beginnen moet nog aan veel te veel beginnen.

Ik weet niet of je hiphoppers zo maar aan de progrock krijgt, daar zit toch wel een vrij groot verschil tussen. Misschien is het handig om dan met een cross-over band als Funkadelic te beginnen, om daarna over te schakelen op bands als King Crimson, Caravan, Soft Machine en wat moderner: Porcupine Tree, Archive & Oceansize.

Dat doe ik ook. Soms als ik aan m'n huiswerk zit zet ik nog wel eens A Kind of Blue op, voor de rest luister ik toch voornamelijk hip-hop.

Sorry, maar dit slaat kant noch wal. Als je een fan bent van Enter The Wu-Tang, kun je echt niet zomaar overstappen naar A Love Supreme, omdat de structuur zogenaamd op elkaar lijkt.

De grote hoeveelheid jazz-samples in de hiphop lijkt me eerder een oorzaak voor dit fenomeen.

Wat ook een overeenkomst is, is de improvisatie.

En amerikaanse oorsprong

Nou....wanneer wordt er geïmproviseerd in de hiphop dan, in tegenstelling tot pop/rock?

Als er wordt gebattled bijvoorbeeld.

Sean Price doet veel uit het blote hoofie als hij achter de mic staat, naar schijnt

Ik doelde op inderdaad op freestylen/battelen. Maar nu je het zegt, is dat eigenlijk de hip-hop equavelent van een jamsessie.

Inderdaad