In de jaren '60 en mindere mate de jaren '70 waren singles nog zeer bepalend voor de populariteit voor de artiest, nu bijna niet meer. Mensen kopen nu veel vaker de full-CD van hun favoriet of downloaden de nummers. Het komt zeer vaak voor dat CD's goud worden zonder dat er een hitsingle opstaat.
Daarmee wil ik nog niet zeggen dat alle huidige hitparadepop bagger is. Amy Winehouse en Mika bv. zijn toch wel zeer talentvolle artiesten met eigenheid.
Maar zoals ik eerder zei, in de hitparade van de jaren '60 en '70 waren het de songs zelf die het hem deden. Nu draait het vooral om imago en verpakking.

kijk,ik was hier wel bang voor.Nee,""james brown is dead ""is niet verheffend en ook niet muzikaal een van de grootste hoogstandjes van de 21e eeuw> Maar qua sound en qua beat was het in die tijd wel heel verheffend. Te vergelijken met de simpele drie_accoordenrock uit de jaren 50 wat zo,n beetje -niet helemaal natuurlijk-vergelijkbaar is.

OK,op het eerste gehoor heel monotoon en boerelullig simpel en het gaat ook helemaal nergens over. Maar die sound! Kom er maar eens op!
en Massive attack,Lisa Stansfield,soul2soul,Mariah Carey en Enigma hadden ook best wel mooie melodien. En rem,s losing my religion is nu toch ook een evergreen, hoewel dit niet helemaal mijn smaak is en dan druk ik me nog mild uit.
En Tee set en Hermans Hermit ,Mud,Sweet en Smokey betreft, dat het heel vrolijk en blij klonk zal ik niet tegen spreken .Maar nog altijd even fris! En ja,het waren melodieen. Maar vraag maar dan ook niet wat voor een.

Maar wat de jaren ;90 betreft: Al die Eurohousebandjes met zo,n rappend mannetje en zo,n kirrend slettebakje .En al die Boybandjes en Derderangsartiestjes met die mislukte covers. Dat was inderdaad ook net zo walgelijk.

James Brown Is Dead

och ja,die heb jij zeker nog wel ergens op cd staan!net als dye witnees met"we are observing thew earth!!ook geweldig!