Ik zag zojuist 'Dookie' van Green Day in de updates staan. In mijn middelbare schooltijd draaide ik die plaat grijs, maar ik heb geen idee wat ik er nu van zou vinden.

Wat doen jullie met dit soort platen? Een score geven waarvan je denkt dat die nu accuraat is? Uit jeugdsentiment een hoge score geven? In z'n geheel niet stemmen?

Luisteren, terwijl een berichtje schrijven en op het einde een stem uitbrengen

Jeugdsentiment zorgt er op zich al voor dat je die dingen wat hoger waardeert, maar de meeste Thunderdomes waar ik totnutoe op gestemd heb geraken meestal niet boven de 3*, terwijl ik er vroeger ook totaal gek van was.

Ik denk een mix van beide. Jeugdsentiment schakel je nooit helemaal uit als je een plaat opzet. Maar ik moet er nu nog wel naar kunnen luisteren. Er zijn albums die ik ooit goed vond, maar waar ik nu niet meer doorheen kom en waarbij er meer irritatie is dan jeugdsentiment en die krijgen gewoon een onvoldoende.

Dookie zet ik nog weleens op trouwens. En vind ik nog steeds leuk.

Mijn score op die zogezegde "nostalgieplaten" wijkt maximaal 0,5* af denk ik. Neem nu Throwing Copper van Live: krijgt 5*, soms meen ik dat deze score wat overdreven is, maar toch weiger ik minder te geven vanwege het jeugdsentiment. Maar als ik er nu aan denk is Throwing Copper misschien zelfs de enige plaat die aan deze criteria voldoet...

Je kunt nu eenmaal niet elk album opnieuw luisteren.
Ik geeft een waardering voor wat ik er nog van weet. De echte toppers en floppers weet ik echt wel. Het is juist die middenmoot tussen de pakweg 1,5 en 3,5 sterren die bij een nieuwe luisterbeurt een (iets) andere beoordeling zouden kunnen krijgen.
En af en toe kom ik albums tegen die ik wel heb gehoord, maar waar ik te weinig meer van weet. In dat geval laat ik een stem achterwege.

Maar geldt deze discussie ook niet van albums die je bijvoorbeeld vorig jaar helemaal geweldig vond. Ik heb the veils nog op 5* staan....maar ik draai hem nooit meer. Maar ik denk dat ik voorlopig die 5 maar wel laat staan. Er zijn overigens maar weinig cd's die echt heel lang super blijven.

De herdraaiwaarde is idd een goede graadmeter.

'herdraaiwaarde', wat een grappig woord zeg. Even Van Dale mailen voor de volgende editie

Met stemmen is het bij mij een mix van al genoemde dingen. Nostalgie, herinnering maar ook mijn waardering nu. En het brengt ook weer veel 'vergeten' albums in herinnering terug, zodat ik juist weer opnieuw zin krijg om ze te luisteren. Daar kan natuurlijk een op- of afwaardering op volgen, maar dat gebeurt zelden.

Dat is dus precies mijn probleem. Er komt zoveel muziek uit dat ik nu al achter de feiten aan hol, om dan ook nog eens die hele sloot 'plaatjes uit mijn jeugd' te herwaarderen, daar is echt geen beginnen aan.

Aan de ene kant wil ik graag alle platen die ik ooit gehoord heb, voor zover ze op deze site staan althans, een waardering geven. Maarja, al die platen die je vroeger geregeld draaide nu een 'algemeen' cijfer geven is ook weer zoiets.

Waarom eigenlijk ? Ikzelf geef liever een weloverwogen stem, die wat waarde heeft ivm mijn huidige visie op muziek, dan zowat wild met stemmen liggen gooien die maar half gemotiveerd zijn. Daar hebben anderen ook weinig aan lijkt me.

Noem het een soort van muzikale erfenis. Elke plaat die ik ooit heb gehoord, heeft iets toegevoegd (positief dan wel negatief) aan mijn muzikale beleving. Maar lukraak rondstrooien van cijfers is ook weer niet mijn hobby, dus ziedaar het dilemma.

Dan wel graag ff de juiste bronvermelding erbij

Maarre... nostalgie is toch een onlosmakelijk deel van wat je van een plaat vindt? Die weloverwogen stem is over drie jaar toch ook nostalgie en misschien aan herziening toe. Bovendien, wat is weloverwogen? "Ik vind dit een geweldige plaat zeg, maar ik moet wel even uitschakelen dat ik die voor het eerst hoorde toen ik die geweldige dame leerde kennen. Nou half sterretje eraf dan maar." Nee toch? Ik zag laatst een album voorbijkomen dat ik jaren niet gedraaid had, maar waarbij ik gelijk dacht: gewéééldig, grijsgedraaid vroeger, hoppa vier sterren! Moet ik die plaat opnieuw gaan luisteren? Nee dus! Muziek is emotie, stemmen op muziek ook. Amen.

Ik draai oudere platen nog regelmatig, dus mijn stemmen op oude albums zijn in principe gebaseerd op recente draaibeurten. Als ik het zo overzie pas ik mijn oordeel over een oud album vrijwel nooit aan. Sommige albums mogen dan misschien wel wat gedateerd zijn, als ik ze nog goed vind blijft mijn beoordeling gehandhaafd.

Ik geef toe dat ik me weleens laat leiden door jeugdsentiment. Vaak zijn het dan vernieuwende albums en alles wat daarna komt toets je toch op dat album.

Fout topic gepost

Inderdaad amen

De muziek die ik 20 jaar geleden draaide heeft voor mij nog steeds niet aan waarde afgedaan. Ik draaide toen veel punk. Exploited, Dead Kennedys etc. Ik vind dat nu nog steeds goed, alleen draai ik het wat minder. Maar ik ken de platen zo goed, dat ik er voor mijn gevoel een weloverwogen cijfer aan kan geven. Ik heb vandaag de cd van Public Image Ltd - Live in Tokyo gekocht. Altijd de dubbele 12inch gehad en voor 5 euro kon ik hem niet laten liggen. Ik draai hem nu en vind hem nog steeds goed.

Ik heb ook veel oude platen in bezit gehad die ik te weinig draaide voor een oordeel. daar wacht ik dus nog even mee.

Wat ik eigenlijk zeggen wil is dat muziek die je echt goed vindt, niet in waarde daalt.
De cd`s die je net kent lopen een groter risico wat beoordeling betreft. Ik vindt die nieuwe Tool op dit moment echt fantastisch, maar durf hem nog iet al te hoog te waarderen.

Een groot deel van mijn top tien is gevuld met platen van even geleden. Deze platen draai ik, vanwege het voortdurend aanbod van nieuw materiaal, zelden. Toch allemaal 5 sterren en een plaats in de top 10. Een hoge score betekent voor mij vaak meer dan simpelweg een "goede plaat". Nostalgie, tijdsbeeld en herinneringen kunnen een goede plaat een meerwaarde geven. En trouwens ook een slechte plaat. Opnieuw draaien hoeft niet perse. Als ik "recent gedraaid" als criterium zou hanteren , kom ik niet verder dan hooguit 300 stemmen (en dat lijkt me al aan de hoge kant). Overigens is het wel zo dat als ik een plaat toen geweldig vond maar nu niet meer trek, een lagere score volgt.