Does humour belong in music? Dat vroeg Frank Zappa, die als niet geheel bloedserieus bekend staat, zich al af.

Wat vinden de Musicmeter-users van humor in muziek? Is het een voorwaarde, of is het afschuwelijk? En hoe heb je die humor het liefst, subtiel of in de vorm van dijenkletsers?

Zelf verafschuw ik dat laatste (dijenkletsers). En ik hou ook van bloedserieuze muziek. Maar toch, als ik dat te veel heb gehoord luister ik toch een periode graag naar muziek waar, het liefst sarcastisch, wat zieke humor wordt gebracht (voorbeeld: Dead Kennedys, NoMeansNo).
En de muziek van een band als Ween, die je continu op het verkeerde been zet (is dit nou serieus bedoeld of niet, het zou toch niet waar zijn...) vind ik ook erg knap gedaan.

(p.s. er bestond al een topic over humor in muziek maar dat had m.i. echt een andere functie)

Er is naar mijn mening niets waar humor niet in thuis hoort, dus ook in muziek is er uiteraard ruimte voor humor. De vorm waarin humor een rol kan spelen is voor mij echter geheel afhankelijk van de stijl van de desbetreffende artiest. Will Oldham komt er bijvoorbeeld perfect mee weg op zijn nonchalante en open manier en ook Kurt Wagner weet het heel subtiel en natuurlijk in zijn muziek te verwerken. Iemand als Adam Green leunt daarentegen eigenlijk volledig op humor. Soms pakt dat leuk uit, maar het risico is natuurlijk wel dat als je de grap niet leuk vindt dat de muziek dan ook direct geen fluit aan is.

Ik denk overigens dat voor alle kunstvormen wel een zekere neerbuigendheid is richting humor.

natuurlijk. humor is een prima manier om boodschap of emotie over te brengen.

Het moet wel in balans zijn. Te melig, te sarcastisch, te ziek wordt saai en vervelend. Ik moet niet het idee krijgen dat de artiest vooral zichzelf een pleziertje doet.
Daarnaast is het zo dat een goede grap het van timing en actualiteit (verrasing) moet hebben en dat staat dan weer in contrast met een song die je meerdere keren gaat beluisteren. Daarom heb ik persoonlijk liever niet dat "de grap" het centrale thema/kwaliteit in een liedje is, gaat nml heel snel vervelen (b.v. Busje komt zo...)

M.a.w geen dijenkletsers voor mij en een geintje is leuk maar moet niet ten koste gaan van de communicatie.

Dit in tegenstelling tot zijn vaak bloedserieuze fans

Jammer genoeg is humor nogal persoonlijk bepaald. De humor van Zappa vind ik nogal simplistisch en flauw. Humoristische teksten, maar enigzins subtiel en niet teveel op de voorgrond houd ik wel van. Iemand als Nick Cave kan prachtige teksten schrijven met een zwarte humoristische ondertoon. Dan biedt het wel een extra dimensie soms, een lichte glimlach op het gezicht. Dijenkletsen lijkt muziek me niet het medium voor. Alhoewel er altijd kleine jongetjes zijn die zich kapot lachen om iets als Green Jelly ofzo..

Ook Randy Newman mag van mij in het rijtje van een geslaagde combinatie van humor en muziek, of lierver nog: zelfspot en muziek. Niet aan iedereen besteed, gezien de protesten van de Amerikaanse dwergenvereniging tegen het nummer Short People

Poging tot voorbeelden dijenkletshumor met toch zeker enige muzikale waarde:

Modern Lovers
Cheech & Chong (Up in Smoke!)
Tenacious D
Zappa & Beefhearts' Bongo Fury
bijna alles van Gruppo Sportivo

Ik moet ook wel glimlachen om Manu Chao.

Onvergetelijke discoteksten met de nodige humor heb je ook, en dan niet alleen de parodieen. ' You'll never get into my body until you get into my mind' (Center Stage - Never)

En uiteraard een eervolle vermelding voor Ian Dury.

Hit Me Slowly - Hit me Quick
Two Fat Persons - Click Click Click

Afschuwelijk vind ik het zeker niet, ik denk zelfs dat veel van de muziek die ik hoog heb zitten wel ergens een niet-helemaal-serieuze noot aanslaat. Bands (en fans) die zichzelf veel te serieus nemen vind ik vaak irritanter dan bands voor wie het allemaal niet altijd zo ernstig hoeft. Veel van de broodnodige 'lichtvoetigheid' in muziek schaar ik voor het gemak ook maar onder humor. Kazige achtergrondkoortjes bij Lambchop, Stephen Malkmus die z'n hoge noten niet haalt, die idioot van een Andy Falkous, ik vind het vaak een goed teken als er iets te glimlachen valt. Met mate dan wel, want teveel nonsens doet de muziek vaak ook geen goed. En tja, soms voel ik me ook niet te beroerd voor een paar dijenkletsers, zolang het muzikaal gezien ook maar interessant blijft. De Jeugd van Tegenwoordig is een goed voorbeeld.

Alesbehalve dat, als je het cynisme wegdenkt!
Hij kaartte zaken aan die nu nog tot de verbeelding spreken en als je denkt dat hij poep en pieshumor had (waarvan hij meestal wordt beticht) zit je er ver naast. Er zit vrijwel altijd een diepere gedachte achter.

De enigszins platte humor dat op z'n live-albums voorkomt? Flauw? Misschien, maar als je het kan situeren juist erg hilarisch op een grappige, goed getroffen manier.

Humor in muziek kan zeker.
Steely Dan vind ik daarvan een goed voorbeeld.

Ik vind het bijna grenzen aan poep en pieshumor, maar ook zijn cynische knipogen of tirades nogal voor de hand liggend en er dik bovenop. Daarnaast kan ik de man niet uitstaan, dus dat scheelt ook.

Don't Eat the Yellow Snow is toch ook gewoon pieshumor?

Voor mij mag er best humor in muziek zitten. Zolang het maar origineel is gedaan. Dus geen carnavalskrakers in dat geval. De muziek van het Zwitserse Yello mag ik in dat geval graag horen. Om een song als I Love You kan ik nog steeds in een lachbui schieten, waar ik vervolgens maar moeizaam uitkom.

Ik hou wel van emotie in muziek. Boosheid is altijd fijn, maar cynisme of sarcasme hou ik ook wel van.
En humor natuurlijk ook. Als ik aan humor in muziek denk, dan denk ik aan 1 van mijn favoriete acts, The Moldy Peaches. Als ik dat draai word ik altijd vrolijk en zelfs na 10x dezelfde grap gehoord te hebben moet ik weer lachen.
Dus ja, humor in muziek is ok.

Ik houd heel erg van humor en ook heel erg van muziek maar de combinatie van beide is mij - op enkele uitzonderingen na - nooit zo goed bevallen. Waarschijnlijk omdat het ene het andere gaat overheersen. Ik vind bijv. vaak de zangdelen van cabarets juist iets om over te slaan. Wat ik nog enigszins te pruimen vind is goede muziek met daarbij teksten met een vleugje humor. Vooral in videoclips kan dat dan goed tot uiting komen.

the real question is: does music belong in humour:
and the answer is this:





the bonzo's

Nou, als ik zo naar die kop kijkt van die zanger van Radiohead, dan denk ik vaak "een beetje humor kan geen kwijt, m'n jong".