Mijn vraag aan jullie is, of jullie ook eigen gebrande cd's mee rekenen tot jullie muziekcollectie.

Ik ben begonnen albums te kopen(toen waren er nog alleen LP's, in de jaren 70 tig.Later kwam in de jaren 80 tig de CD.Je maakte wel eens een cassette bandje, maar dat voelde bij mij nooit als " echt hebben" .
Eerst was het zo dat je op CD alleen de gevestigde namen kon krijgen(de Pink Floyds/Daire Straits e.d.).Later kwamen eigenlijk 99% van de muziek uit op CD.Alleen sommigen (laatste der-mohikanen-bandjes/artiesten) bleven alleen hun muziek uitbrengen op LP.
Weer later (jaren 90 tig) kwam gelijk met de computer/internet, de MP3 uit.

Deze MP3(computerformaat) heeft de hele reguliere legale muziekverkoop via LP en Cd " op de kop gezet" .

Andere en veel gebruikte (ook onofficiele)mogelijkheden via internet/downloaden/p2p/torrents/nieuwsgroepen hebben de mogelijkheid gebracht om eigen kopie CD te branden met de computer.
MP3 bestanden, overal van het internet te halen en deze zelf te branden, je print een hoesje uit en je hebt weer een cd.Dit tegen een fractie van de kosten van de reguliere prijs.

Als ik in mijn eigen verzameling kijk(zo'n kleine 600 cd's).
Tel ik mee
* mijn LP's die ik heb gedigitaliseerd, met originele gescande hoes.
Ik heb overigens al deze LP's verkocht omdat ik ze nu immers toch op CD heb.(Heb daar ook geen spijt van omdat er echt mooie spullen tussen zaten ,voor andere muziekliefhebbers en bij mij zouden ze toch alleen maar zinloos in de kast staan).
* mijn gekochte originele/reguliere CD's

en ik reken OOK MEE de albums die ik heb gebrand(via MP3 of gelijk gekopieerd).
Ik reken NIET MEE alle op MP3 staande albums op mijn harde schijf.

Op het moment dat ik ze brand op audioformaat(om ze af te kunnen spelen op mijn audio apperatuur)en er hoesjes van brand, dan reken ik ze MEE met mijn verzameling.

Tuurlijk weet ik dat het mooiste is om ze te kopen en ze helemaal origineel te hebben.Persoonlijk heb ik vroeger veel gekocht en dat waren echt dikke prijzen als je dat omrekend naar nu.Een LP koste de jaren jaren 70 tig, zo'n kleine 20 gulden.En de eerste CD's kosten wel 40 gulden.Dat was echt een " rib uit je lijf" .
Daarom kon ik ook niet zoveel kopen.

NU kan je voor 15 euro een CD kopen.In verhouding(waarde van het geld/inflatie) tot de jaren 70 /80 tig is dat een stuk goedkoper.

Het MP3/internet tijdperk maakt ook dat je voor de kosten van 1 CD(zeg maar 15 euro) een hele rits eigen gemaakte CD's kunt downloaden en branden.

Op 1 of andere manier maakt dat muziek " vluchtiger" .
Je download nu in een beperkte tijd bv een hele torrent met 12! albums van The Ramones.
Dat is wat anders dan de hun eerste albums kopen in Leeuwarden en daar dan met de trein heen.

Ja het hele gevoel is weg :van dat vasthouden en in het bezit hebben van een 1 of 2 gekochte albums, die na afrekenen van jouw waren.En de " opwinding" die je al tijdens de heenreis voelde.

Ik begrijp dan ook goed het gevoel van mensen, die nog de originele CD willen hebben/kopen.Al ben ik zelf meer een liefhebber van muziek dan een verzamelaar.Ik heb bv liever een goede CD die ik zelf gebrand heb, dan een eerste persing van een LP die ik zelf nooit meer draai.Het gaat mij duidelijk niet om ;" het hebben" .

Maar mijn vraag is specifiek aan jullie :
of jullie ook eigen gebrande cd's mee rekenen tot jullie verzameling/muziekcollectie.

Ik niet meer.

Ik heb mijn albumlijsten in twee gesplitst: albums op vinyl en albums op cd. Gebrande of digitale albums tel ik niet mee.

Ik weet niet hoe ik moet branden, ik heb er 2 gekregen, die staan er niet bij. Ik heb een poging gedaan mijn muziekcollectie hier op MuMe bij te houden, daar ben ik mee gestopt.

15 euro (dat is dan in het algemeen voor een nieuwe cd) keer 2.20 he.. De wereld is nu wat rijker maar toch...

Ik tel gebrande CD's niet mee. Simpelweg omdat dat gewoon niet echt is. Er zit geen gevoel aan. Ik kan dan niet zeggen dat ik er trots op ben dat ik een bepaald album heb. Het is gewoon niks waard klaar.

Ik heb vroeger veel gebrandt, maar als 14 jarige zonder werk kun je niet anders he? Die gebrande stapel (zullen er nu nog zo'n 250 zijn, veel heb ik weggegeven) is nu handig voor op vakantie etc. Ik ben te zuinig op m'n originele spul om dat zomaar overal mee naar toe te nemen.

Nu koop ik alles (ik ga regelmatig muziek halen), ik wil geen gebrande rommel hebben. Héél soms brand ik een bootlegje op een schijfje, maar zelfs dat is zelden. Denk dat ik er 4 heb, en 1 LP heb ik gedigitaliseerd. LP's draai en koop ik overigens wel gewoon. Ik heb meestal een voorkeur voor de LP.

MP3'tjes op de computer heb ik minder moeite mee, zo kan ik op m'n gemak beluisteren of een album de moeite waard is om te kopen. Of me verder verdiepen in een bepaalde artiest.

Ik heb ze wel in mijn database staan, maar niet in mijn kast.
Ik heb enkele van de gebrande cd's ondertussen ook al origineel, sommige wil ik eigenlijk niet origineel.
Deze zou ik eigenlijk uit de database moeten halen, maar die 30 albums zal me boeien (als het er al 30 zijn).

Mixtape CD's staan trouwens wel in de kast.

Hier op MuMe staan de kopietjes er trouwens ook gewoon tussen (tot zover ik weet)

Hier op deze site heb ik voor mezelf, om een overzicht te krijgen, een allesomvattende lijst met alles wat ik aan muziek in huis heb, op CD, LP, gebrande CD's of MP3. Dat reken ik dus wel tot mijn muziekcollectie, maar natuurlijk niet tot mijn CD-collectie.

Verder heb ik nog lijstjes met de titels, 'nog beluisteren' en 'nog kopen'. Het eerste herinnert mij aan albums waar ik iets interessants van of over gehoord heb en het tweede aan wat ik nog aan mijn CD-collectie wil toevoegen.

Want daar gaat het mij uiteindelijk om. Mijn muziekcollectie op CD. Ik heb alleen nog wat vinyl overgehouden voor de nostalgie en aan MP3 en gebrande CD's heb ik een grondige rothekel. Het dient voor mij alleen maar om te weten te komen wat de moeite is om aan te schaffen.

Natuurlijk, ze staan alleen niet in mijn database (gewoon een excelsheet overigens).

Ik heb ik wel heel veel legaal gekochte mp3's (beatport, trackitdown, etc.) op gebrande schijfjes staan, maar dat is hier in de kamer ook allemaal gescheiden van de gewone CD's, platen, etc.

Ik heb laatst de paar gebrande cd's die nog in mijn albumlijst stonden verwijderd. Niet meer, dus.

Nee, tel ik niet mee.

Tel ik ook niet mee. Sterker nog: die paar muziek dvd's die ik had op dvd-r heb ik inmiddels allemaal vervangen door geperste schijfjes.

Bij mij is het zelfs zo erg dat ik dan liever een opname helemaal niet heb, dan dat ik een cd-r van iets heb.

Ik vind dat een verzameling geen verzameling genoemd mag worden als ie vooral bestaat uit cd-r's en dvd-r's.

Op cd-r gebrande albums vind ik dezelfde waarde hebben als albums op tapes: Alleen handig voor op het werk of in de auto, maar verder waardeloos.

Ik tel alleen gewone cd's mee, bootlegs, lp's maar ook mix-tapes of -cd's omdat ze 'eigen' zijn, dus een meerwaarde bezitten.

Nee, die tel ik absoluut niet mee.
In mijn eindejaarslijstje ook niet en zo kan het dus gebeuren dat er albums met een iets lagere beoordeling toch wel in die lijst staan en andere niet puur omdat ik die niet bezit.

Ja ik tel ze wel mee. Heb er precies nul. En dat is ook exact de waarde van een kopie/cd-r/mp3 etc

Zo, heb ik t weer eens ff kunnen zeggen. Bedankt topic-opener

Ik tel ze ook niet mee, heb er trouwens ook niet veel. Hecht er zoals vele hierboven ook aangeven geen enkele waarde aan. Het document (cd-lp) moet origineel in het bezit zijn. Het maakt voor mij een groot verschil uit of ik wat luister wat op cd-r staat of wat origineel is. Weet niet waar het aan ligt maar wanneer het niet origineel is, is alle charme weg.

Ik vind mp3 wel leuk om bijvoorbeeld metal albums die ik al lang geleden verkocht heb nog eens even terug te beluisteren. Puur voor de nostalgie en te horen hoe slecht het is. Of heel misschien te ontdekken dat het toch wel goed is om het dan op CD aan te schaffen.

Eigen gebrande cd's tel ik niet mee tot mijn bezit, omdat die niet op een eerlijke manier op de plank zijn beland. Dit doet me gelijk terug denken aan de jaren tachtig van de vorige eeuw. De cd-speler kwam in 1983 op de markt. Zowel speler als de bijhorende plaatjes waren in die tijd behoorlijk aan de prijs. Gelukkig kon je cd's voor drie gulden huren en vervolgens op een cassettebandje zetten. Dit deel behoorde weliswaar tot mijn collectie, maar heeft nooit het gevoel op kunnen roepen van het origineel. Precies hetzelfde gevoel heb ik met gebrande çd's. Je leent een cd van een collega. Je ript hem en vervolgens maak je een kopie die één op één klinkt, maar nooit het gevoel van het origineel bij mij kan oproepen. Je mist het boekje ten eerste en de cd ziet er met dat vreemde handschrift wat ik heb er ook al niet uit. Door dit alles mag ik ze niet rekenen tot mijn collectie.

Wat ben jij streng voor jezelf !

Ik tel ze niet mee in mn collectie, maar ik stem er wel op. Gebrande cd's heb ik niet zo heel veel, en degene die ik heb zijn voornamelijk compilaties met nummers waar ik op dat moment veel naar luisterde. Heb wel veel albums op mp3, sommige daarvan hoef ik niet origineel te hebben, anderen koop her en der origineel als ik ze eens voor een mooi prijsje zie liggen. Dat loopt geen enorme vaart, gezien mn beperkte budget als student (al heb ik afgelopen week wel weer 7 cd's gekocht)...

Balkenende is dan ook best blij met mij.

nee, m'n 200 cassette's ook niet

idem.

Voor gebrande cd's draag ik zelfs geen zorg, ze liggen gewoon los rond te slingeren, wat tot gevolg heeft dat er al veel CD's blijven haperen. Tegenwoordig draai ik enkel nog deze gebrande cd's: de Blauwe en de Rode van de Beatles

Ja, ik wel... het zijn er 10-20 tegen een originele collectie van 500-700. In het praktisch gebruik komen ze meer overeen met originele cd's dan met mp3's, ergo...

De laatste keer dat ik daadwerkelijk iets gebrand heb, is wel al weer enkele jaren geleden, want de gevoelswaarde is inderdaad nul. Maar dat vind ik toch echt een andere discussie.

Ik tel ze niet mee, om de simpele reden dat ik orginele CD's koop en verzamel. Stel dat ik schoenen verzamel, dan reken ik mijn klompen niet mee. Ik kan uiteraard mijn klompen gewoon dragen, op gebrande CD (en mp3's) kan ik ook gewoon stemmen.

Bij mij liggen de gebrande cd's (ca. 20) expres apart van mijn ruim 50 originele albums... dus ik kan niet zeggen dat ik ze meetel.
Hoewel ik nog altijd cd's leen uit de bieb en de nummers dan als 160 kbps-files op de computer zet, ben ik al weer een jaar ofzo gestopt met het daadwerkelijk branden van cd's: als ik een cd echt goed vind dan koop ik hem wel.

Mijn zelfgebrande CDs zijn vaak virtueel.

Reguliere albums, waar ik dan passende bonustracks aan toevoeg.

Hybride albums ... de 7 sterkste nummers van een album,
met daarnaast de 7 sterkste nummers van de opvolger ervan.

Of de 14 beste nummers van drie albums van een groep.
Een collectie die bestaat uit singles en sterkere albumtracks.

Zelfgebrande best of CDs van artiesten die ik op album minder sterk vind.
Of gewoon als uitdaging: de 18 beste Cure of Depeche Mode singles ...
Dat is altijd wikken, wegen, schrappen en puzzelen (nerdy as I am).

Hitcompilaties per jaar ... een ultieme uitdaging om per jaar
de beste hits te bundelen op een enkele of dubbele CD ... zodat
je een compilatie krijgt die je onmiddellijk meeneemt naar het jaar X ...

Albums die ik van vinyl geript heb omdat ze (nog) niet op CD bestaan.

Ik tel ze niet mee in mijn collectie omdat de meeste van deze
eigen gebrande CDs ofwel sneuvelen in de ontwerpfase, als mp3
bestanden in een compilatiemapje zitten of ... indien ze toch gebrand
werden, in de schaduw blijven van het originele CD of vinyl album.

Wat Stijn geldt, geldt voor mij ook. Gebrande CD's zijn gewoon niet 'the real thing'. Om die reden staan ze ook niet in mijn database. Zou ook moeilijk zijn, want de meeste van mijn gebrande CD's zijn van die verzamelalbums die ik tot een jaar of tien geleden veelvuldig samenstelde.

Dan ging het vooral om hitjes uit de jaren zestig, zeventig en tachtig waar je op een normale manier niet of nauwelijks aan kon komen. Van die one-hitwonders die op geen enkele officiële verzamelaar stonden. Of 12" versies van bekende en minder bekende dansnummers - daar heb ik zelfs een hele eigengemaakte serie CD's van gemaakt, onder de titel Extended Eighties (en Seventies). Vaak waren dat nummers die duidelijk hoorbaar van een plaat op MP3 waren gezet, omdat er gewoon geen digitale versie van bestond. Toen ik daar later zelf een programmatje voor aanschafte, heb ik een heleboel 12" singles uit eigen bezit gedigitaliseerd. Is een mooie serie geworden, vind ik zelf.

Van reguliere artiesten heb ik maar een paar CD-R's. En zelfs die probeer ik, als het even kan, te vervangen door de originele CD's. Er zijn uitzonderingen, zoals albums die nooit op CD gezet zijn, moeilijk (en duur) verkrijgbaar zijn of allang vervallen zijn, zoals CD's van Steve Winwood, Solution, 10cc, Air Bubble en Jon Anderson.

Daar heb ik dan een gedigitaliseerde versie van in de kast staan, vaak zelf gebrand van een eigen LP. In dergelijke gevallen heb ik er ethisch ook minder moeite mee. Dan moeten de platenmaatschappijen maar zorgen dat die CD's gewoon leverbaar blijven.

Die laatste paar titels zet ik dan weer wel in mijn Excel-database, hoewel ik er in het kolommetje 'bijzonderheden' wel bij zet dat het een zelfgebrand exemplaar is. Maar dat zijn er alles bij elkaar maar een stuk of 15.

ik tel mijn cd's niet, dus of de gebrande exemplaren meetellen of niet, doet er niet zoveel toe.

gevoelsmatig kan ik wel met je mee gaan. gebrande cd's zijn niet echt. als de cd me bevalt heb ik 'm het iets in originele vorm. maar ik beluister meer muziek dan ik kopen kan/wil. ik ben laatst wel begonnen allerlei gebrande cd's uit mijn kast te halen om weer ruimte te maken voor originele. het einddoel is een kast met alleen maar originele, maar dan moet ik nog flink wat kopen.

muziek branden blijft voor mij nog steeds een ideale manier om muziek te leren kennen. wat dat betreft gaat het me wel in eerste instantie om de muziek. op gebrande cd´s stem ik dan ook gewoon en ik zet ze ook in mijn top 10. geen probleem mee.

Mijn bescheiden collectie bestaat louter uit orgineele cd's en lp's

Een belangrijk punt dat ik ben vergeten is dat de lol van het verzamelen eraf is.

Een middagje in de platenzaken zoeken (of als het echt niet anders kan op Internet zoeken om iets zo goedkoop mogelijk te krijgen). Als je met één druk op de knop er weer een CD bij hebt gaat die lol er snel vanaf.

Ook de kwaliteit speelt mee, al is dat nog wel te verhelpen als je Flac bestanden download.