Herkenbaar: je was ook minder rusteloos en je draaide je LP's echt helemaal grijs. Nu is het van download naar download hoppen en telkens weer geweldige dingen ontdekken die je nooit zo goed leert kennen als je vroeger deed.
Het is een luxeprobleem ja (plus een gebrek aan discipline)

Het is een tijd probleem........

De bezitters van een grote collectie zullen het wel herkennen wellicht....... probeer eens uit te rekenen hoe lang het duurt voordat je je gehele collectie 1x helemaal hebt beluisterd en hoeveel er in die tijd weer is bijgekomen.........

Ah, eindelijk wat begrip en herkenning.

Wat ik op mijn ipod heb staan: 36 dagen 2 uur 1 minuut en 6 seconden....vol continu en dan heb ik het nog niet over cd's en dergelijke.

Probeer je me nu een depressie aan te praten?

Ik heb mijn koopgedrag zelf wel een beetje aan banden gelegd, door alleen albums te kopen die ik hier 4,5* of hoger geef. En van sommige artiesten spaar ik beetje bij beetje het oeuvre (Bowie, Reed, Pink Floyd, etc.) compleet, ook als daar wat mindere platen bij zitten.

Over mijn digitale collectie zal ik maar niet beginnen.

Laten we het gewoon toegeven, met de jaren is er te veel muziek gemaakt. Zo veel zelfs dat de uitdrukking "dweilen met de kraan open" te kort schiet. Welk systeem je ook bedenkt om alles te luisteren, je komt er niet aan toe. Jezelf pesten om cd's te verstoppen op een onmogelijke plek helpt niet. De muziekliefhebber is niets anders dan een gulzig roofdier voor wie een olifant niet genoeg is om de maag te vullen. De honger blijft maar groeien en de muziek blijft maar boeien. Het heeft niets met een depressie te maken, het is gewoon stress waar een psychiater slapeloze nachten van heeft, en ook niet tot een oplossing komt. Het is het lot waar we mee moeten zien te leren leven en het zinnetje "Geniet met mate" past simpelweg niet binnen deze context..

Van harte beterschap dus!!!

Natuurlijk is er te veel muziek gemaakt, maar hoeveel % daarvan zal iemand ECHT kennen ?

Ik heb weinig tot geen problemen met mijn collectie; voor sommige CD's/LP's volstaat 1 x draaien per jaar, een (groot) aantal draai ik zelden, en wat overblijft komt regelmatig aan bod.

En regelmatig kan ook betekenen 1 x per kwartaal, of 1 x per 90 dagen o.i.d.

Ook nieuwe aanwinsten draai ik met mate, anders gaat de lol er vaak snel vanaf.

En ik hoef ook niet zo nodig alle nieuwe bands/trends bij te houden; die tijd heb ik gehad.

Dus voor mij : nieto problemo met te veel CD's/LP's.

wijsneus Hoeveel dagen heeft een kwartaal ook alweer?

Of gewoon iemand die niet de illusie heeft dat het per se beter is om meer te kennen, maar die gewoon geniet van elke plaat die hij/zij luistert, onafhankelijk van enige mening/idee/plan/oordeel eromheen..

Als je daarbij nog 'verslaafd' bent aan het kopen van cd's .... dan koop je inderdaad meer dan je kunt luisteren... ik zie nog steeds het probleem niet, zolang ik elke keer dat ik iets luister er plezier in heb, en elke keer dat ik iets koop er plezier in heb (en dat heb ik ook echt).. ga ik gewoon vrolijk door

Zo deed/doe ik dat ook. Maar als je dit lang vrolijk volhoudt, dan kan je op een gegeven moment niet anders dan vaststellen dat je op den duur zoveel hebt verzameld dat je gewoon geen tijd meer hebt om aan alle goede cd's de aandacht te schenken die je vindt dat ze verdienen.

Een jaar heeft 365 dagen, gedeeld door 4 = 91,25 dag(en), das dus één kwartaal.
Dus 90 dagen is toch net even een andere periode

Tevreden, Amber79 ?

Ik ken het probleem heel goed, zeker sinds mijn dochtertje vorig jaar werd geboren. En ik kocht veel (collectie 1600+ CD's), waarvan een deel (te) weinig beluisterd werd. Impulsaankopen, aankopen om collectie compleet te maken. Heb dit jaar besloten om een deel van die eerste weg te doen. Heb enkele via eBay van de hand gedaan en de rest staat in een kist te wachten om te worden afgevoerd naar een tweede-hands zaak. Maar goed tot zover het ruimtegebrek.

Moet wel zeggen dat voor de luisterachterstand de iPod de uitkomst is geweest. Op reis van/naar het werk luister ik nu heel vaak muziek. Op mijn iPod heb ik nu ongeveer 1/3 van mijn eigen verzameling staan en kom ik weer aan luisteren toe. Terwijl ik ook nog bljif kopen (met name door ontdekkingen/tips hier)

En met dat dochtertje is alles helemaal goed. Zodra we nu weer muziek draaien beneden gaat ze altijd 'dansen' of op zijn minst heel leuk bewegen vanuit de heupen. White Stripes en Grace Jones zijn favoriet!

Die tijd heb je ook niet als je ze niet koopt hoor.. dan mis je per saldo evenveel..

Ja, en je mist ook de goede cd's die nog niet gemaakt zijn.

Maar jij mist mijn punt blijkbaar.

Het gaat over geen tijd hebben om de muziek te beluisteren die je hebt gekocht. Daarvoor hoef je ze niet meteen als een verslaafde per duizend te kopen. Wie elke week slechts 1 album koopt heeft er na 20 jaar meer dan 1000. En om die allemaal slechts 1 keertje echt te beluisteren heb je al een jaar nodig zonder daarbij de tijd in te rekenen voor de 52 nieuwe albums die dat jaar in je collectie zijn bijgekomen.

Kortom, een ietwat serieuze muziekliefhebber zal al snel met dit dilemma geconfronteerd worden. Als je dan ook nog van jazz, blues, rock, pop en wereldmuziek houdt...

Om een concreet voorbeeld te geven, aan mijn verzameling klassieke muziek, iets van een 200 cd's/lp's, ben ik eigenlijk al zeker een jaar niet meer echt toegekomen.

En dat vind ik zonde. Wat niet betekent dat ik minder zou genieten van muziek dan iemand die de tijd heeft om z'n drie albums van André Rieu duizend keer te beluisteren.

Wat ik bedoel is.. het is puur een probleem als je die cds koopt om ze ook uitgebreid te luisteren... dan koop je inderdaad te veel om te kunnen bijluisteren ja.. (als je veel koopt).. Als het niet je doel is alles wat je koopt ook uitgebreid te luisteren is het hele probleem weg.

Nogmaals, een dilemma is niet hetzelfde als een probleem. Maar bij het probleem zoals jij het stelt maak je bij de oplossing ervan gewoon een bepaalde keuze in het dilemma, namelijk de aangeschafte muziek slechts oppervlakkig beluisteren.

Zou het wellicht een optie zijn om een cd van een chip te voorzien, die bijhoudt hoe vaak je hem heb gedraaid. Na bijvoorbeeld 50 keer in de cd-speler te hebben gezeten met plezier kapt die er voor een tijdje mee, wat je dus de tijd gunt om een andere cd tot zijn limiet te draaien. Net zo lang tot je door de hele bups heen bent. Tegen die tijd zit je op je knieën bij God om te smeken of je alsjeblieft het eeuwige leven mag hebben op aarde, want er komen nog steeds hemelse albums uit die je graag wilt horen. Daarnaast is de catalogus met oude albums ook nog erg lekker te noemen. Kortom: genoeg goed werk te doen om de heilige muziek te dienen. Als daarnaast ook nog een site bestaat voor de verbreiding van de opgedane kennis kan ik tot geen andere conclusie komen dat er in geen geval een muziekliefhebber kan worden gemist op de blauwe planeet.

Amen