Vaak kan ik me er enorm aan irriteren dat ik, via de media (tv, radio, internet etc), wordt opgezadeld met nieuwtjes, feiten, informatie etc die mij totaal niet boeien en waar ik niet om gevraagd heb.
En dan ook vooral die roddel en achterklapverhalen.
Maar ik heb het ook met bepaalde muziek, zoals Frank Bauer, Jan Smit, Gerard Joling, Gordon etc.
Als anderen dit leuk vinden, dan vind ik dit prima.
Maar waarom moet ik er ongevraagd mee opgezadeld worden.
Ik begin toch ook niet tegenover anderen zomaar over Pink Floyd of wie dan ook.
Nou moet ik wel zeggen dat ik sowieso niet kijk naar zenders als de Tros, RTL4 en SBS6.
Maar als ik bij mijn ouders ben, dan hebben die wel vaak van dit soort zenders opstaan.
Tot mijn grote irritatie soms, maar goed; ik probeer het maar te respecteren.
Maar toch is het eigenlijk belachelijk dat je voortdurend met dingen wordt opgezadeld waar je totaal niet om gevraagd hebt.
Dit is net zo op bepaalde werkplekken, waar ze de hele dag de radio hebben aanstaan.
Continu krijg je weer die ongevraagde troep.
Ergens noem ik dit dan ook de macht van de media.
Hoe ervaren jullie dit eigenlijk?

Ik erger me niet zo snel aan dingen. Ik erger me eigenlijk vooral aan mensen die zich overal aan ergeren.

ik erger me vooral ALTIJD aan Giel beelen , ik luister nooit naar zijn programma's maar zie hem bij DWDD . totaal gaan liefde voor muziek , open deuren intrappen, wat een soepstengel die gast , daar moest een ergernis van dijkshoorn of mulder over komen

Waar mensen zich al niet druk om maken... je kunt er ook gewoon totaal geen aandacht aan besteden, dit is voor mij typisch een geval van van een mus een olifant maken...

Er moet maar helemaal geen radio meer gemaakt worden omdat iedereen zich wel ergens aan ergert, oh, en laten we dan ook de tv maar afschaffen, want daar zijn ook genoeg slechte programmas op.. en als ik het niet slecht vind vindt iemand anders dat wel..

In zekere zin is het wel de media die een hele hoop macht heeft, maar op de manier waarop jij het hier formuleert kan ik daar alleen maar om lachen.. Nee, niet om de serieuze zaken maak je je druk (lees Foucault hiervoor), maar puur om de muziek die je te horen krijgt, true, ze hebben een bepaalde macht, maar dat betekent niet dat je je daaraan hoeft te onderwerpen...

Volgens mij is in een hutje in de bergen gaan wonen de ideale oplossing voor je, hoewel je daar nog wel eens met sneeuw opgezadeld wordt waar je niet om gevraagd hebt.

Ja die Giel Beelen is echt een pannekoek. Idd gewoon aandacht aan hem besteden.

precies!

Ik kan me wel goed vinden bij wat battlemaniac zegt, vind de reacties die ertegenin gaan onbegripvol en een beetje te hard eigenlijk.

Je bent ook bij machte om dergelijke irritatiebronnen te vermijden/te ontlopen, of in ieder geval grotendeels. Zeggen dat je je aan iets ergert en vervolgens je eigen vermogen ontkennen om hetgeen te omzeilen is een kwestie van je verantwoordelijkheid/vrijheid ontkennen en daarmee een vorm van 'mauvaise foi*', a.k.a. 'kwade trouw'.

*Sartre

Mooi gezegd, Elvis. Maar ik snap toch wel een beetje wat battlemaniac bedoelt. Natuurlijk, je kunt een heleboel vermijden, en over het algemeen kan ik me er ook niet erg druk om maken. Maar ik erger me ook wel eens aan dingen die me op allerlei manieren worden opgedrongen.

Tegenwoordig ben ik een kleine zelfstandige en bepaal ik zelf wat er in werkkamer op staat (if at all, want als ik me echt ergens op moet concentreren gaat de radio of de muziek uit), maar ik heb vroeger ook gewerkt in een klein kantoor waar ik de Sky Radio- en Radio 3 terreur de hele dag moest doorstaan. Ik geloof dat ik de ruisfactor van dat soort zenders redelijk kan uitschakelen, maar niet iedereen kan dat even goed.

Daarnaast herken ik wel wat van de macht van de media in de manier waarop de zgn. hedendaagse 'sterren' aan ons worden opgedrongen. Die hele heisa rond Idols, X-Factor of hoe het allemaal ook moge heten, met would-be sterretjes die na een paar maanden weer volledig vergeten zijn.
En waardoor je wekenlang wordt doodgegooid met stomvervelende versies van een op zich prachtig nummer als Hallelujah, waardoor het na verloop je strot uitkomt. Of de Volendam-soaps rond Jantje & consorten, die ongetwijfeld goed zijn voor hun plaatverkoop. Met dat soort flauwekul houd je artiesten die dat niet verdienen veel te lang onder de aandacht.

Ik begrijp ook met de beste wil van de wereld niet waarom dat soort programma's op prime-time moeten worden uitgezonden, terwijl de echt leuke programma's vaak 's avonds laat of 's nachts te zien/te horen zijn. De macht van de media hangt in zulke gevallen natuurlijk gewoon samen met de kijkcijfers, en dan krijg je dus de grootste gemene deler.

Gelukkig kun je bij thuisgebruik van radio en tv zelf de knop omzetten. In de publieke ruimte is dat soms wat moeilijker. Maar als ik een winkel binnenloop waar Hazes op volle kracht uit de speakerboxen klinkt, maak ik meteen rechtsomkeert. Dan stem ik dus gewoon met mijn voeten.

Wel, ik kan Battlemaniac enigszins begrijpen hierin. De achterklapverhalen en bullshit is idd overal te vinden. En dat er zelfs mensen zijn die er schathemeltjelief rijk mee kunnen worden is mij betreft ook een verspil van jewelste. Dat geld kan veel beter worden besteed. Maar de enige remedie daartegen is, als je je eraan ergert, gewoon negeren die handel. En idd, op het werk zit je dan met een DJ die zich populair weet te maken met slapzinnig dronkemansge-ouwehoer. Ik geloof dat het al twintig jaar geleden is dat ik voor het laatst iets grappigs hoorde uit de mond van een DJ.
Ik geloof dat het Curry en van Inkel was in een discussie over het meest ideale spermadrankje. Vond ik wel aardig toen. Maar verder: huilen met de pet.
Ik luister zowiezo weinig radio, maar als ik een zender luister, dan is het 'Classic FM'. Natuurlijk om de zeer relaxte en mooie muziek, maar daar zijn de DJ's gewoon helemaal zichzelf. En dat is wel verlichtend moet ik zeggen.
Maar je moet je gewoon niet om dit soort dingen irriteren, is niet goed voor je.

Het is heel herkenbaar wat Battlemaniac schrijft. Er is maar 1 remedie: zelf naar die zenders of media zoeken waarbij je hiervan zo veel mogelijk verstookt blijft.

Ik heb me 2 jaar geleden daar helemaal van afgesloten en het leven wordt een stuk aangenamer kan ik je zeggen Luister eens naar bv een Kinkfm of Aardschok via hun site, dat past wel in je straatje vermoed ik. Weinig geleuter, goede muziek en daar zijn ze ook helemaal wars van alles wat zich in het Hilversumse afspeelt. Nieuws vergaar ik via internet via een enkele krantensite en de tv staat al helemaal niet meer aan. Mocht je een programma gemist hebben, zie je hem terug met uitzendinggemist.

Zo houd je nog eens tijd over om een boek te lezen of om naar de kroeg, het theater te gaan, bioscoop of concert te gaan.

Tja.. als je dat niet doet luisteren er gewoon niet genoeg mensen naar de radio om het rendabel te houden... Dat is gewoon wat veel mensen willen horen, face it...

Het punt is een beetje dat je het allemaal denkt beter te weten op muziekgebied, dat je weet dat er zoveel muziek is en dat je graag iets anders zou horen.. Maar overal waar geld in omgaat moet men bijna selectief zijn, zich op een bepaalde doelgroep richten om rendabel te zijn.. (ook ik vind het wel jammer dat er niet echt een algemeen ontvangbaar station met onbekendere dingen is)

Maar zo is iedereen wel expert op een bepaald gebied en kan hij gaan klagen over bepaalde dingen.. ZO mag ik graag een speciaalbiertje drinken, maar je hoort mij toch ook niet klagen dat me overal gewoon bier wordt opgedrongen, omdat je in de supermarkt weinig speciaalbier kunt krijgen, op de tv alleen maar reclame voor gewoon bier gemaakt wordt, en het ook in cafe's nog wel eens lastig te krijgen is?

Met andere woorden, ja, er wordt overal macht uitgeoefend, onder andere door media, maar zo ongeveer door je hele omgeving, als je dit zo serieus vindt vind ik het een beetje onzin om muziek op de radio als serieus voorbeeld te gebruiken als eigenlijk je hele levensstijl beinvloed wordt door je omgeving.

Het is heel simpel:
'Goede' muziek behoeft geen promotie om gevonden te worden.
'Slechte' muziek moet wél aan de man gebracht worden, en dat gebeurd dan ook in overmate.

Verder kan ik me absoluut vinden in Battlemaniac's bericht. Stel je lust geen biefstuk en je krijgt het iedere dag ongewild op je bord..? Zo ervaar ik het ook. Ik heb op m'n werk zat keren geopperd om de radio op 3FM te zetten (want er is nou eenmaal niets beters op de FM-band dat ook een beetje 'breed' is), maar die pogingen werden steevast getrakteerd op reacties zoals 'We moeten niet die teringherrie' etc om vervolgens weer naar troep zoals 53-achterlijk of Saai Radio te moeten luisteren. En de radio, daar luister je op je werk toch 8 tot 10 uur per dag naar...

Ik kan Battlemaniac wel begrijpen. Als je op je werk constant dezelfde muziek te horen krijgt waar je niet van houdt word je er ook van geïrriteerd.
Slechte muziek wordt - wat kaztor zegt - ons door het strot geduwd door de grote platenmaatschappijen via de media.

Jullie bekijken het ook weer puur vanuit je eigen gezichtspunt van wat slechte muziek is. In plaats van je proberen in te leven in battlemaniac (ik kan hem ook zeker begrijpen hoor) kun je je ook proberen in te leven in de media.

Voor bijvoorbeeld radiostations bestaat 'het individu' niet, ze kunnen zich hoogstens richten op een doelgroep, en niet op individuele personen, vervolgens is het een heel simpel systeem: Hoe groter de doelgroep, hoe meer geld je krijgt (o.a. reclame), en als je niet genoeg geld krijgt kun je gewoon niet als FM-radio door het leven. Met andere woorden, het gaat de radiostations er niet om wat jij goede muziek vindt, of wat ik goede muziek vindt (iets als absoluut goede of slechte muziek bestaat niet)..

Dus de grootste doelgroep bestaat blijkbaar uit mensen die de muziek willen horen die op de radio komt. Als ze 'goede' muziek zouden draaien zouden er minder mensen naar luisteren, en zouden ze vanzelf verdwijnen, of iig kleiner worden.

Je kunt de stations dus moeilijk kwalijk nemen dat ze draaien wat ze draaien gezien het systeem dat op deze manier werkt.. Je kunt nu 2 dingen doen.. het eerste is proberen het hele systeem te veranderen, maar dat systeem bestaat uit het hele dagelijks leven, scholen, ziekenhuizen, politie, universiteiten, tv-stations en noem maar op.. het tweede is je gewoon aanpassen, je realiseren dat niet echt iemand anders er wat aan kan doen, en gewoon proberen er zo goed mogelijk mee om te gaan en te genieten van je eigen muziek waar en wanneer je kunt...

Bij DWDD heb je regelmatig leuke bandjes.
Alleen is het niet Mathijs zijn sterkste kant om zich daar in te verdiepen; en hoor je maar een klein stukje van de band.

In Nederland loopt genoeg talent rond, en het is op zich niet verkeerd dat bandjes zichzelf op die manier in de kijker spelen.
DWDD wordt gewoon goed bekeken; dus waarom niet gebruik van maken.

Vroeger werd er ook op deze manier muziek gepromoot.
Bettie Serveert zag ik bijvoorbeeld bij het late night programma van Paul Haenen. Screaming Trees bij David Letterman.

Als de gemiddelde 'goede' band er een jaar of twee tussenuit moet om een album klaar te stomen en een Jannes of Jan Smit poept er elk half jaar een uit ga je je toch een paar dingen afvragen...

Het leven is te kort om je druk te maken om futiliteiten. Dat is ook de reden dat ik nooit en te nimmer naar de radio luister, ook niet naar die zogeheten "alternatieve zenders". TV staat ook nog maar weinig op in huize Gantz, en ik heb ook nog eens het geluk van een muziekvrije werkplek. Ik ben volgens mij dan ook een te benijden man als ik dit allemaal zo lees hier.

Die vond ik trouwens erg geestig.

Ik ken ook genoeg artiesten die ik goed vind die om de paar maanden nieuw materiaal uitbrengen, de tijd dat ze erover doen zegt in mijn ogen helemaal niks..

Zo noemde hij The Gathering gisteren death metal. Maar goed dat je hier over begint, snel die cd van Anneke van G. bestellen.

Dat komt omdat Jannes en Jan extreem getalenteerd zijn!

Elk half jaar is overdreven. Een album per jaar ongeveer. En de Beatles hadden er wel gemiddeld twee per jaar. Dus... wat is je punt?

Wat heeft de tijd die tussen twee opeenvolgende albums zit in godsnaam te maken met de kwaliteit van de muziek?

Zelfs als The Beatles of The Stones onder druk moesten presteren (want dat deden ze) maakten ze muziek dat 40 jaar later nog steeds overal gedraaid wordt. De muziek van de door mij genoemde artiesten vervluchtigt meteen bij de eerste opeenvolgende cd en is zo goed als vergeten. Ik probeerde gewoon kwaliteit met kwantiteit te vergelijken, dan is de conclusie overduidelijk, wat mij betreft. Bovendien hebben Jan Smit en consorten helemaal geen zin in sabbaticals want tijd is immers geld. 'Integere' artiesten (zoals ik het maar zal omschrijven) leveren liever een cd af die kwalitatief hoogstaander is. Ik denk niet dat dat valt te ontkennen.

Ik denk dat dat best valt te ontkennen. Ik ben ervan overtuigd dat er genoeg artiesten in het genre zijn die echt van de muziek die ze maken houden. Of dat ook voor Jan Smit geldt, weet ik niet, maar dat kan jij ook niet weten. Maar ik vind dat jij kwantiteit en kwaliteit te zwart-wit tegen over elkaar zet.

De media kan je gelukkig wel omzeilen als je echt wil. Als je dan toch wat meekrijgt zo nu en dan, maak ik me niet zozeer druk om de media zelf alswel het gemiddelde niveau van de gemiddelde mediaconsument die dat wil horen en zien.
Dan zakt me de moed in de schoenen en wil ik gauw emigreren naar een onbewoond eiland.

Bij Slayer - Reign in Blood (1986):





Waar? Sky Radio?

Hmmm... De eerste tekenen van interne opstand tegen de overheersende macht van de media?

Als dat toch eens waar zou zijn, zucht.......

Het was ook op StuBru.
Hoor je wel vaker rariteiten.

Zo'n rariteit is het toch niet? Het heeft één van de beste meezingrefreintjes aller tijden.