Hallo allemaal,
Net zoals de meeste van jullie houd ik enorm van muziek. Ik ben wel iemand die als ie iets op het eerste gehoor niet 'je van het' vind, het niet vaak een tweede of derde luisterbeurt gunt. Vervolgens stem ik er dan ook niet op. Ik heb het gevoel daardoor toch vaak een boel goede muziek mis te lopen.
Dus was mijn vraag......in hoeverre bestaat voor jullie liefde op het eerste gehoor? Waren jullie op de albums in jullie toplijsten al meteen verliefd? Ik weet dat dit vrij persoonlijk en verschillend kan zijn, maar ben gewoon benieuwd naar jullie mening.
Ik ben me er bewust van dat de mainstream popmuziek er vaak op gemaakt is om catchy te zijn, en na één luisterbeurt al moet blijven hangen. Zou ik dus gewoon meer moeten investeren, en muziek wat vaker wat meer tijd moeten geven om te groeien?
Alvast bedankt voor jullie reacties!

Groeten van Tom

P.s.: Zou je voorbeelden kunnen geven van échte groeialbums.

Bij diverse albums heb ik wel gehad dat ik bij de eerste luisterbeurt zodanig met stomheid geslagen was (vanwege abstractheid, ontoegankelijkheid, lelijkheid etc.) dat ik het snel weer teruglegde in de kast.

Maar voor mij blijft er bij echt goede muziek altijd wel een klein beetje interesse hangen waardoor ik het in een latere fase, in een andere stemming nog een keer probeer. Bij mij blijkt dan uiteindelijk het kwartje te vallen (of blijkt dat het gewoon een erg lelijk album is). Dingen die écht mijn smaak niet zijn wekken ook niet de interesse om nog een tweede keer te draaien.

Voor het gevraagde voorbeeld kan ik verwijzen naar rootsmuziek uit de jaren twintig en dertig. Dat kan ik nu erg waarderen maar in het begin vond ik het moeilijk te beluisteren door de lage geluidskwaliteit en omdat de teksten en muziek ver van de moderne mens af staan.

Ik heb zeker albums in m'n top 10 staan die ik meteen prachtig vond. Er staan echter ook albums in die behoorlijk gegroeid zijn. Het verschilt dus per album. Ik ben niet van mening dat groeialbums de beste albums zijn. Zowel groeialbums als 'liefde op het eerste gehoor-album' kunnen geweldig zijn. In ieder geval bestaat het voor mij dus zeker. Soms loont het zeker om de muziek wat meer tijd te geven. Ik zou zeggen: kijk eens naar de reacties bij de albums. Soms zie je dan veel mensen zeggen dat ze het een groeialbum vinden. In dat geval zou ik zeggen dat het de moeite waard is om het wat meer tijd te geven. Het komt erop neer dat het gewoon verschilt per album.

In mijn top10 zijn alleen The Sound - From the Lions Mouth en Mezzanine platen die ik vaker moest luisteren voor het kwartje viel. De rest was eigenlijk allemaal meteen liefde op het eerste gehoor, die weliswaar wel steeds sterker werd na iedere draaibeurt.. En zo heb ik nog wel 100 of meer albums waar ik meteen al verliefd op was. Daar zitten wel platen bij die juist minder werden na verloop van tijd, hoe dat proces werkt ben ik nog niet geheel achter.

Van Tom Waits hoor ik erg vaak dat hij bij luisteraars moet groeien - na de eerste minuut van Rain Dogs was ik voor de rest van mijn leven verkocht. En dat gebeurd wel vaker, ik kan vaak wel goed aanvoelen of een bepaald album me (op die fase in mijn luistergedrag) zal bevallen of niet. Wel laat ik vaak platen een tijdje liggen waarvan ik vermoed dat ik ze ooit (erg) goed ga vinden, maar het moment nog niet helemaal gekomen is. Een goed voorbeeld is Kate Bush: ooit heb ik voor een paar euro The Kick Inside aangeschaft, terwijl ik eigenlijk alleen Wuthering Heights ervan kende. Meteen verdween het album in de kast. Het heeft zeker twee jaar geduurd voordat ik 'm opzette en toen sloeg die plaat in als een bom ook. Maar waarom dat twee jaar heeft moeten duren, Joost mag het weten.

Wat mijn huidige top-10 betreft: de enige echte groeiplaat was Kind of Blue, vooral ook omdat dit zo'n beetje mijn eerste ervaring met een volledig jazzalbum was. Alle andere platen kon ik direct bijzonder goed waarderen.

dragonforce! in een compilatie filmpje van iets hoorde ik het nummer valley of the damned en my spirit will go on.
ik ging gelijk op zoek en we zitten al jaren in een stabiele relatie

Enkel Souvenirs D'un Autre Monde van Alcest heb ik van de eerste keer 5* gegeven, al de rest is moeten groeien. Van de meeste andere had ik wel al van bij de eerste keer door dat het wel iets zou worden, als ik het nog enkele keren zou beluisteren.