Muziek / Algemeen / Invloedrijke albums van de jaren 90/00
zoeken in:
0
Misterfool
geplaatst: 1 februari 2010, 21:58 uur
als men het over invloedrijke albums heeft dan hoor je vaak albums uit de jaren 60,70,80 die ongetwijfeld de weg van de muziek verlegd hebben en zo nieuwe genre's en invloeden gecreërt hebben. Maar ik ben er van overtuigd dat ook in de jaren 90 en zelfs in het afgelopen decenium platen te vinden zijn die erg invloedrijk zijn of invloedrijk worden.
mijn vraag aan welke platen kunnen dat zijn. Reageer discusieer en bovenal houdt het vriendelijk
mijn vraag aan welke platen kunnen dat zijn. Reageer discusieer en bovenal houdt het vriendelijk

0
Misterfool
geplaatst: 1 februari 2010, 22:05 uur
ben ik met jouw eens een album dat mischien wel het creme de la creme was van de shoegaze een genre dat daarna jammerlijk ten onderging. de laaste tijd zie ik ook gelukig bands die het shoegaze geluid enigzins in het sound verwerken. zoals de horrors met primary colours bijvoorbeeld.
zelf wil ik deze voordragen:
The Gathering- Mandylon
een nederlands gothicrock/metal plaat die naar horen zeggen nederlandse gothicrock/metal bands heeft geïnspireerd als within temptation/after forever en epica.
zelf wil ik deze voordragen:
The Gathering- Mandylon
een nederlands gothicrock/metal plaat die naar horen zeggen nederlandse gothicrock/metal bands heeft geïnspireerd als within temptation/after forever en epica.
0
geplaatst: 1 februari 2010, 23:04 uur
Disco Inferno - D.I. Go Pop
Wat stukjes van een review van de re-release:
A full decade after D.I. Go Pop's initial release, it's the perfect opportunity for people to discover one of rock's most innovative, tragically overlooked bands, and might I add, it's about bloody time.
The cheeky title of D.I. Go Pop could not be more misleading. Just like the band's highly tongue-in-cheek name, this music is anything but pop, as Ian Crause, Paul Wilmott, and Rob Whatley created an album so audacious, its unique beauty still resounds strongly today. Utilizing MIDI samplers which were triggered by guitar, bass, and drums, the band was able to go beyond the limitations of a mere guitar rock group (Crause once said he had six samplers hooked up to his guitar, one per string). One would expect that the end result would wind up being nothing more than a chaotic, noisy, haphazard, cut-and-paste attempt at musical assemblage, and yeah, there is a fair bit of cacophony on this album, but like My Bloody Valentine's timeless classic Loveless, underneath the din is an album of such startling beauty, and even more surprising structure, that once you notice it, it seems like a huge revelation.
As current artists like Manitoba and Four Tet have the technology to assemble albums much more easily these days, the painstaking lengths that Disco Inferno went to perfect their sound in those pre-folktronica days is only occasionally duplicated today. Disco Inferno has long since departed, and were sadly overlooked by most people (including yours truly) a decade ago, but now, with this new re-release, it's high time we all gave this most innovative band the recognition they so dearly deserve.
Wat stukjes van een review van de re-release:
A full decade after D.I. Go Pop's initial release, it's the perfect opportunity for people to discover one of rock's most innovative, tragically overlooked bands, and might I add, it's about bloody time.
The cheeky title of D.I. Go Pop could not be more misleading. Just like the band's highly tongue-in-cheek name, this music is anything but pop, as Ian Crause, Paul Wilmott, and Rob Whatley created an album so audacious, its unique beauty still resounds strongly today. Utilizing MIDI samplers which were triggered by guitar, bass, and drums, the band was able to go beyond the limitations of a mere guitar rock group (Crause once said he had six samplers hooked up to his guitar, one per string). One would expect that the end result would wind up being nothing more than a chaotic, noisy, haphazard, cut-and-paste attempt at musical assemblage, and yeah, there is a fair bit of cacophony on this album, but like My Bloody Valentine's timeless classic Loveless, underneath the din is an album of such startling beauty, and even more surprising structure, that once you notice it, it seems like a huge revelation.
As current artists like Manitoba and Four Tet have the technology to assemble albums much more easily these days, the painstaking lengths that Disco Inferno went to perfect their sound in those pre-folktronica days is only occasionally duplicated today. Disco Inferno has long since departed, and were sadly overlooked by most people (including yours truly) a decade ago, but now, with this new re-release, it's high time we all gave this most innovative band the recognition they so dearly deserve.
0
geplaatst: 1 februari 2010, 23:14 uur
Leftfield - Leftism
de laatste jaren nog eens dunnetjes overgedaan door de hele dubstep rage...
de laatste jaren nog eens dunnetjes overgedaan door de hele dubstep rage...
0
geplaatst: 1 februari 2010, 23:21 uur
Uncle Tupelo - No Depression (1990)
dudehere schreef:
Country maar dan ruw en vuig ver weg van het gladde Nashville geluid. Muziek over verveling, veel drank en gebroken harten.
Het kreeg de naam americana of alt country, en dit album was daar het begin van.
Country maar dan ruw en vuig ver weg van het gladde Nashville geluid. Muziek over verveling, veel drank en gebroken harten.
Het kreeg de naam americana of alt country, en dit album was daar het begin van.
0
geplaatst: 2 februari 2010, 01:14 uur
Ricardo Villalobos - Alcachofa
Fennesz - Endless Summer
Bark Psychosis - Hex
Fennesz - Endless Summer
Bark Psychosis - Hex
0
geplaatst: 2 februari 2010, 05:22 uur
dEUS - Worst Case Scenario
Kijk alleen maar wat er aan bandjes uit dEUS voort kwam, en ook vervolgens bij onze Zuiderburen.
Massive Attack - Mezzanine
Combi tussen Triphop en Gothic.
Ook niet meer geevenaard.
Kijk alleen maar wat er aan bandjes uit dEUS voort kwam, en ook vervolgens bij onze Zuiderburen.
Massive Attack - Mezzanine
Combi tussen Triphop en Gothic.
Ook niet meer geevenaard.
0
geplaatst: 2 februari 2010, 08:18 uur
deric raven schreef:
Massive Attack - Mezzanine
Combi tussen Triphop en Gothic.
Ook niet meer geevenaard.
Massive Attack - Mezzanine
Combi tussen Triphop en Gothic.
Ook niet meer geevenaard.
Helemaal waar. Trendsettend tot en met - én sowieso een van de beste albums van het decennium.
Voor de hand liggende keuze, maar toch: Nevermind van Nirvana mag hier natuurlijk niet ontbreken. De plaat die - bijna in zijn eentje - het geluid van rockmuziek voor altijd veranderde. Het onverwachte, maar enorme succes van dit album opende de deur voor een vloedgolf aan bandjes die muziek produceerden die tot die tijd tot de undergroundscene werd gerekend. Kort door de bocht: 'alternative' is sindsdien een andere benaming voor 'mainstream'.
Ten van Pearl Jam is natuurlijk ook een blijvertje gebleken. Net als Nirvana zette die plaat een hele generatie aan tot het oprichten van een gitaarbandje.
0
wijsneus
geplaatst: 2 februari 2010, 08:31 uur
deric raven schreef:
Massive Attack - Mezzanine
Combi tussen Triphop en Gothic.
Ook niet meer geevenaard.
Massive Attack - Mezzanine
Combi tussen Triphop en Gothic.
Ook niet meer geevenaard.
Dan mag Blue Lines zeker ook niet ontbreken; dit album vormt een blauwdruk voor wat er daarna aan triphop albums is uitgekomen.
0
geplaatst: 2 februari 2010, 09:14 uur
deric raven schreef:
dEUS - Worst Case Scenario
Massive Attack - Mezzanine
Combi tussen Triphop en Gothic.
Ook niet meer geevenaard.
dEUS - Worst Case Scenario
Massive Attack - Mezzanine
Combi tussen Triphop en Gothic.
Ook niet meer geevenaard.
Gothic?

De enige gothicconnectie die ik zie is dat Elizabeth Fraser meezingt op die plaat.
0
geplaatst: 2 februari 2010, 09:24 uur
Primal Scream - Screamadelica (1991)
Indie goes acid-house...
Lion heeft er vorig jaar al eens een stukje over geschreven: click.
Slint - Spiderland (1991)
Allmusic zegt:
Reload - A Collection of Sh...
Vroeg alias van de heren die vooral bekend zijn onder de naam Global Communication
Indie goes acid-house...
Lion heeft er vorig jaar al eens een stukje over geschreven: click.
Slint - Spiderland (1991)
Allmusic zegt:
More known for its frequent name-checks than its actual music, Spiderland remains one of the most essential and chilling releases in the mumbling post-rock arena.
Reload - A Collection of Sh...
Vroeg alias van de heren die vooral bekend zijn onder de naam Global Communication
A Collection of Short Stories charted the dark side of the ambient-techno coin long before many had been turned on to the music at all.
0
geplaatst: 2 februari 2010, 09:52 uur
Nog wat invloedrijke electronic/idm/ambient/techno albums uit de 90's:
The Black Dog - Spanners
The Future Sound of London - Lifeforms
Autechre - Tri Repetae
Boards of Canada - Music Has the Right to Children
Aphex Twin - Selected Ambient Works 85-92
Basic Channel - Basic Channel
Plastikman - Consumed
Plaid - Not for Threes
Aztec Mystic - Knights of the Jaguar EP
The Black Dog - Spanners
The Future Sound of London - Lifeforms
Autechre - Tri Repetae
Boards of Canada - Music Has the Right to Children
Aphex Twin - Selected Ambient Works 85-92
Basic Channel - Basic Channel
Plastikman - Consumed
Plaid - Not for Threes
Aztec Mystic - Knights of the Jaguar EP
0
geplaatst: 2 februari 2010, 10:09 uur
Oasis - Whats the Story Morning Glory
Suede - Suede
Smashing Pumpkins - Siamese Dream
Nine Inch Nails - The Downward Spiral
Fear Factory - Demanufacture
Suede - Suede
Smashing Pumpkins - Siamese Dream
Nine Inch Nails - The Downward Spiral
Fear Factory - Demanufacture
0
geplaatst: 2 februari 2010, 11:21 uur
Orbital - The Brown Alum (lang niet hun beste, maar wel invloedrijk)
Faith No More - Angel Dust
Ride - Nowhere
The Prodigy - Experience (voor de breakbeat generatie)
Blur - Parklife
Haujobb - Solutions for a Small Planet
Juno Reactor - Bible of Dreams
The Young Gods - T.V. Sky
Machine Head - Burn My Eyes
Pantera - Vulgar Display of Power
Ministry - Psalm 69: The Way to Succeed & the Way to ...
Fear Factory - Demanufacture
Faith No More - Angel Dust
Ride - Nowhere
The Prodigy - Experience (voor de breakbeat generatie)
Blur - Parklife
Haujobb - Solutions for a Small Planet
Juno Reactor - Bible of Dreams
The Young Gods - T.V. Sky
Machine Head - Burn My Eyes
Pantera - Vulgar Display of Power
Ministry - Psalm 69: The Way to Succeed & the Way to ...
Fear Factory - Demanufacture
0
pretfrit
geplaatst: 2 februari 2010, 11:48 uur
Beperk me tot ROCK albums met hoge verkoop aantallen. er zullen vast obscure bandjes zijn die andere obscure bandjes hebben beinvloed echter denk ik dat de volgende albums door hun relatieve bekendheid een veel breder publiek heeft geraakt en dankzij verkoop aantallen ook deuren hebebn geopend bij platen maatschapijen
90
1. Nirvana - Nevermind
2. Radiohead - O.K. Computer
3. Neutral Milk Hotel - In the Aeroplane over the Sea
00:
1. Radiohead - Kid A
2. Arcade Fire - Funeral
3. Sufjan Stevens - Illinois
Ik denk dat er in de toekomst dankzij versnippering door nieuwe media geen algemeen geaccepteerde "klassiekers" meer zullen zijn. muziek invloeden komen dankzij een stortvloed van makkelijk toegankelijke informatie van overal en nergens. Op het wereldwijd opererend RYM zie je overigens al dat er na Funeral en Illinois geen concensus meer is bereikt onder muziekliefhebbers wereldwijd over wat nu werkelijk goed/bijzonder/invloedrijk genoemd mag worden. op ieder album wat zijn kop boven maaiveld uitsteekt (en dat is anno 2010 al percentage 3,75) staan er direct een rij "kenners & muziekliefhebbers" klaar om het tegendeel te bewijzen...Mijn idee is dus dat toekomstige muzikanten meer uniek persoonlijke invloeden laten horen....itt beinvloeding door geaccepteerde grootheden uit het verleden.
90
1. Nirvana - Nevermind
2. Radiohead - O.K. Computer
3. Neutral Milk Hotel - In the Aeroplane over the Sea
00:
1. Radiohead - Kid A
2. Arcade Fire - Funeral
3. Sufjan Stevens - Illinois
Ik denk dat er in de toekomst dankzij versnippering door nieuwe media geen algemeen geaccepteerde "klassiekers" meer zullen zijn. muziek invloeden komen dankzij een stortvloed van makkelijk toegankelijke informatie van overal en nergens. Op het wereldwijd opererend RYM zie je overigens al dat er na Funeral en Illinois geen concensus meer is bereikt onder muziekliefhebbers wereldwijd over wat nu werkelijk goed/bijzonder/invloedrijk genoemd mag worden. op ieder album wat zijn kop boven maaiveld uitsteekt (en dat is anno 2010 al percentage 3,75) staan er direct een rij "kenners & muziekliefhebbers" klaar om het tegendeel te bewijzen...Mijn idee is dus dat toekomstige muzikanten meer uniek persoonlijke invloeden laten horen....itt beinvloeding door geaccepteerde grootheden uit het verleden.
0
geplaatst: 2 februari 2010, 12:32 uur
Interessant punt. Volgens mij is de publieke opinie omtrent invloedrijke albums/klassiekers altijd wel versplinterd geweest, maar gaandeweg de jaren ontstaat er wel een bepaalde consensus. Het is nog even afwachten of er nog meer albums uit het vorige decennium komen bovendrijven als 'invloedrijk'. Voorlopig zou ik zelfs alleen Kid A en Funeral noemen. Als derde misschien The Strokes. Niet zo'n geweldig goed album, maar wel een album dat de deur open zette voor Interpol, Franz Ferdinand en misschien zelfs LCD Soundsystem, etc.
Toen OK Computer en Funeral uitkwamen waren er ook geen geluiden van 'dit is een enorme klassieker'. De platen werden wel meteen lovend ontvangen, maar pas later (door toedoen van sites als MusicMeter) hebben ze een klassiekerstatus aan gemeten.
Binnen de mainstream-rock zou ik in de jaren '90 nog Pearl Jam en Jeff Buckley meenemen. Nirvana en Pearl Jam gaan toch wel een beetje hand in hand, denk ik. Kurt Cobain is misschien het icoon uit die tijd, maar als je ziet hoeveel populaire rockbands (van Nickelback tot Kings of Leon) van nu een afgeleide zijn van Pearl Jam. Zonder Buckley hadden we dan weer geen Coldplay ed. gehad.
Toen OK Computer en Funeral uitkwamen waren er ook geen geluiden van 'dit is een enorme klassieker'. De platen werden wel meteen lovend ontvangen, maar pas later (door toedoen van sites als MusicMeter) hebben ze een klassiekerstatus aan gemeten.
Binnen de mainstream-rock zou ik in de jaren '90 nog Pearl Jam en Jeff Buckley meenemen. Nirvana en Pearl Jam gaan toch wel een beetje hand in hand, denk ik. Kurt Cobain is misschien het icoon uit die tijd, maar als je ziet hoeveel populaire rockbands (van Nickelback tot Kings of Leon) van nu een afgeleide zijn van Pearl Jam. Zonder Buckley hadden we dan weer geen Coldplay ed. gehad.
0
pretfrit
geplaatst: 2 februari 2010, 13:12 uur
herman schreef:
Interessant punt. Volgens mij is de publieke opinie omtrent invloedrijke albums/klassiekers altijd wel versplinterd geweest,
[...]
Toen OK Computer en Funeral uitkwamen waren er ook geen geluiden van 'dit is een enorme klassieker'. De platen werden wel meteen lovend ontvangen, maar pas later (door toedoen van sites als MusicMeter) hebben ze een klassiekerstatus aan gemeten.
Interessant punt. Volgens mij is de publieke opinie omtrent invloedrijke albums/klassiekers altijd wel versplinterd geweest,
[...]
Toen OK Computer en Funeral uitkwamen waren er ook geen geluiden van 'dit is een enorme klassieker'. De platen werden wel meteen lovend ontvangen, maar pas later (door toedoen van sites als MusicMeter) hebben ze een klassiekerstatus aan gemeten.
Het grote verschil is dat de publieke opinie nu veel meer zijn zegje kan doen en zich niet meer laat lijden door "kenners" Je ziet dit overigens niet alleen met muziek maar ook in politiek en zelfs wetenschap (zie opwarming aarde en de oorzaak daarvan...
)Het musicmeter publiek loopt nog vrij netjes in de pas...afschoon er hier en daar ook al hartnekkige dissidenten opduiken...maar die worden dankzij een niet geheel annoniem werkende mume kern nog enigszinds gecorigeerd.

Ok Computer en Funeral werden zover ik mij kan herinneren (ik heb daar helaas de leeftijd voor
) direct hoog gewaardeert door de toen nog toonaangevende papieren pers. Ik denk dat (ik merk dat al bij mezelf) je in de toekomst steeds meer ziet dat men onafhankelijke bloggers (of idd individueen op sites als mume) met een overeenkomstige smaak/ideeen gaat volgen. Overigens voorspel ik hierbij dat de platenindustrie deze bloggers als soort van stroman gaan gebruiken (dat zie je nu al gebeuren op kleine schaal...helaas
)
0
geplaatst: 2 februari 2010, 14:33 uur
Onderhond schreef:
Thunderdome 1.
Thunderdome 1.
Die is dik ja.
Ik zou ook wat willekeurige cd's van Swans willen voordragen.
En ook de grote scandinavische blackmetal klassiekers.
0
Pastichio Rocker
geplaatst: 2 februari 2010, 14:53 uur
The KLF - Chill Out (1990)

The Orb - The Orb's Adventures Beyond the Ultraworld (1991)

Leftfield - Leftism (1995)

Atari Teenage Riot - The Future of War (1997)

Osdorp Posse - Afslag Osdorp (1995)


The Orb - The Orb's Adventures Beyond the Ultraworld (1991)

Leftfield - Leftism (1995)

Atari Teenage Riot - The Future of War (1997)

Osdorp Posse - Afslag Osdorp (1995)

0
geplaatst: 2 februari 2010, 15:08 uur
Eentje die zo in me opkomt:
The Streets - Original Pirate Material
Niet mijn favoriete plaat, maar de DIY-houding en de nadruk op het alledaagse in deze muziek is volgens mij erg invloedrijk geweest op hoe rock en pop momenteel worden benaderd, vooral in Engeland
The Streets - Original Pirate Material
Niet mijn favoriete plaat, maar de DIY-houding en de nadruk op het alledaagse in deze muziek is volgens mij erg invloedrijk geweest op hoe rock en pop momenteel worden benaderd, vooral in Engeland
0
geplaatst: 2 februari 2010, 15:11 uur
Tevens het werk van Josh Homme, de platen van Kyuss (stonerrock, grooverock) en nog wel meer de eerste drie platen van Queens Of The Stoneage. Vooral in Europa/Nederland zie je momenteel constant QOTSA-achtige bandjes ontstaan.
0
Lukk0
geplaatst: 2 februari 2010, 18:18 uur
Wu-Tang Clan - Enter the Wu-Tang
Dr. Dre - The Chronic
Nas - Illmatic
In mijn ogen dé grote aanjagers van de nog steeds om zich heen grijpende hip hop.
Dr. Dre - The Chronic
Nas - Illmatic
In mijn ogen dé grote aanjagers van de nog steeds om zich heen grijpende hip hop.
0
Pastichio Rocker
geplaatst: 2 februari 2010, 19:32 uur
Alsof iedereen maar weet welke plaat dat is.
0
Lukk0
geplaatst: 2 februari 2010, 20:09 uur
Pastichio Rocker schreef:
Alsof iedereen maar weet welke plaat dat is.
Alsof iedereen maar weet welke plaat dat is.
Neutral Milk Hotel - In the Aeroplane over the Sea
Ik ga er in elk geval vanuit dat je bedoelde dat je niet wist van welk album die hoes is.
Ik vind Misterfool's opmerking 'misschien wel het begin van de indie' trouwens van heel erg weinig kennis van zaken getuigend, Neutral Milk Hotel had daarvoor namelijk zelf al een album gemaakt, Built to Spill was al aan nummer vier toe, Low had al drie albums uitgebracht en dan heb ik alleen de grote namen nog maar genoemd en vergeet ik er nog velen.
In the Aeroplane over the Sea is één van de grootste indie-klassiekers en heeft misschien veel mensen geïnspireerd, maar het begin van de indie is het duidelijk niet. Indie is tegenwoordig sowieso nogal een lege term, veel huidige 'indie' wordt op echte indie-labels als Universal en EMI uitgebracht.
* denotes required fields.





