Muziek is in veel gevallen niet afhankelijk van een kledingsstijl, maar een kledingsstijl wel verbonden met een muziekstijl. Zo zullen hiphoppers geen gothickleding dragen en zal je weinig mensen met bandshirts tegenkomen die niet naar de desbetreffende band luisteren. Maar je hoeft niet hiphopkleding aan te hebben om naar hiphop te mogen luisteren. Kledingstijl is dus in veel gevallen afhankelijk van de muzieksmaak, terwijl een muzieksmaak niet afhankelijk hoeft te zijn van de kledingstijl.

Je kleding- en leefstijl is eigenlijk het uithangbord van de muziek waar je naar luistert. De mens houdt ervan om zich bij een groep te scharen en bij een bepaalde groep mensen te horen, en zich dmv kleding makkelijk laat identificeren. 't Is als een supermarkt, je zal een willekeurige supermarkt pas als een Albert Heijn herkennen als er een groot lelijk blauw bord boven op de gevel hangt. En daarnaast wil je je ook graag identificeren met de mensen die de desbetreffende muziek maken, waardoor je ook dezelfde leef- en kledingsstijl gaat hanteren (hoewel ik hoop dat fans van de Toppers niet in glitterpakjes over de straat huppelen.)

't Is uiteraard niet in alle gevallen hetzelfde, (zoals hoi123 eigenlijk al een mooi voorbeeld geeft) niet alle metalfans lopen in lange zwarte jurken en niet iedereen die zwarte lange jurken aanheeft luistert metal.

pardon, ik ken veel metalheads die skateschoenen dragen moet ik zeggen. maar een persoon die ik ken die hiphop luistert en skate vond mijn schoenen wel een beetje nep.

Je bent waarschijnlijk al lang klaar met je onderzoek.
Maar ik zie het afgelopen jaar steeds meer populaire merken, die bands en logo's uit de 80's en 90's gebruiken.
En als je dan aan de dragers vraagt of ze een nummer van de betreffende band kunnen noemen blijft het stil!
Voorbeeld: stylight

Ik heb wel een ontzettende hekel aan indie-Cindy's met hun Blaudzunbrillen en hun domme hoedjes. Bovendien vind ik dat je onder een jurkje geen sneakers hoort te dragen, dat sowieso.

Soms is het ook gewoon heel makkelijk: als er Grateful Dead of Slayer op m'n t-shirt staat, hoef je alleen nog maar te lezen.

Ja, of van die hippe types die vooral naar David Guetta-achtige dance luisteren in een fake vintage Ramones shirt van veel te veel geld.

Ik draag zelf band-shirts omdat ik een bloedhekel heb aan overhemden en ik het leuk vind om iets te dragen wat onderdeel is van een hobby.....dus hier kun je ook game-shirts/prints van comics onder scharen. Gewoon lekker makkelijk, een shirt. En het voldoet ook aan geen enkel modebeeld verder en je ziet bijzonder weinig mensen in hetzelfde shirt lopen, iets dat me ook wel bevalt.
En dan loop ik zeker niet in alles van een band. Dus ik draag het niet omdat ik slechts de band/artiest/strip/game goed vind. Het allerbelangrijkste is dat het artwork me moet aanspreken. Ergens bij horen is ook geen uitgangspunt trouwens. Maar natuurlijk herken je wel de broeders......want het valt gewoon op als in de Efteling iemand je voorbijloopt met een Slayer shirt aan, dan weet je (een beetje) in welke hoek je iemand kunt plaatsen qua muziek (zelf houd ik trouwens helemaal niet van Slayer). En dat is dan ook het enige en dan nog zegt het lang niet alles van een persoon natuurlijk. Veel mensen hebben meteen een mening over iemand, maar ze zitten er zo vaak naast....

Waar ik wel vaak om moet lachen zijn mensen die zoiets dragen juist om het meedoen. Er lopen meer dan genoeg van die kneuzen rond met een Che Guevara shirt zonder dat ze een flauw benul hebben waar die man vandaan kwam en/of voor stond.

Tegenwoordig heeft de H&M ook John Lennon-shirts. Vraag me dan af wat die man er zelf van zou vinden... En hoeveel van de dragers meer dan 2 songtitels van hem kan opnoemen.

Het dieptepunt wat dit betreft waren toch wel de Smells Like Teen Spirit-mutsen die ik anderhalf jaar geleden tegenkwam in de supermarkt. Arme Kurt...

Mijn oom heeft zo'n shirt. Z'n vrouw komt uit Cuba.

Gezien de voorliefde van je oom voor de socialistische heilstaat neem ik aan dat hij met vrouwlief in het mooie Cuba woont en niet in het verderfelijke kapitalistische Nederland?

Hij woont wel in Nederland. Omdat-ie een moederskindje is denk ik. Sowieso, de socialistische heilstaat is iets dat ook in Nederland ingevoerd moet worden. Gratuit gezondheidszorg.

Cuba moet toch echt geweldig zijn als je ziek bent.
Als je na een gezellig dagje wachten eindelijk aan de beurt bent , dan kun je kiezen uit blauwe en groene medicijnen.
Als je last hebt van volksziekte no.1 (je gaat denken dat de regering misschien niet alles zo best doet) dan wordt je direct gratis opgenomen (geen wachtlijst) om een adequaat genezingsprogramma te volgen.
Hoewel, er blijven altijd zieken geesten die met zo'n wankel bootje naar de U.S.A proberen te varen.
En daar aangekomen krijgen ze dan ook nog te horen dat ze voor de dokter zelf moeten betalen.

Alleen de zon gaat gratuit op heer Slowface.

Ik wil wel zeggen dat ik altijd een 9mm in mijn broek heb (als accessoire) maar dan gaat Graf me weer pesten.

Loop ik er trouwens als hiphopper bij? Soms wel. Heb wel wat hiphopshirts. Maar die broeken met een kruis tot aan de knieën vind ik drie keer niks.

Het klopt wel dat ik aan sommige mensen meteen kan zien wat voor muziek ze luisteren. Snap dat niet zo goed, ik luister immers ook Metal en Hip-Hop maar ga me dus echt niet in het zwart hullen of broeken met kruisen tot op mijn knieën dragen of petjes op een bepaalde manier dragen.

Je word op die manier ook meteen in een bepaald hoekje geduwd. Zo hoor ik wel weleens in mijn omgeving dat mensen dat "wazige gasten' vinden(mensen die in het zwart gekleed gaan). Vaak nergens op gebaseerd maar door de kleding die ze dragen ontstaan er gelijk vooroordelen.

Er is wel verband wat mij betreft tussen de muziek die mensen luisteren en hun kleding, zie het vaak genoeg als ik door de stad loop maar ik zal er nooit aan mee doen, luister eigenlijk ook zo'n beetje alle genres maar als ik alleen maar Hip-Hop zou luisteren denk ik niet dat ik me er ook zo naar ga kleden.

Nee, dan ga ik je verbeteren door te zeggen dat het een ruime 19 cm betreft

Ze schijnen tegenwoordig bij de H&M ook bandshirts in de collectie te hebben. Van Metallica, Slayer, Nirvana of The Ramones.
Al jaren zelfs. Wist dat helemaal niet. Kom er nooit.
Belachelijk. En dat het allemaal maar zo kan.
Bandshirts koop je bij de merchandisestand tijdens een concert van je band. Dan zijn de inkomsten voor de band, dan ben je een echte fan.

Verder trouwens best leuke kleding bij de H&M zag ik op hun site, toch maar eens kijken daar.

Kut man, ik heb m'n Joy Division-shirt niet tijdens een concert van hen gekocht. Nu ben ik geen echte fan.

Je moet het niet zo zwaar en letterlijk nemen. Maar zeg nou zelf: als je gek bent van een band wat is dan kwa T-shirt mooier dan een bandshirt met achterop de tourdata, gekocht bij de merchandise stand van het concert waar je was. Herken je er iets van, of zegt het je niets? Zo bedoelde ik het.
Heb laatst zelf ook een shirt gekocht buiten het concertcircuit om, in een Large-achtige winkel, overigens.
Bij Joy Division was het ook lastig een shirt bij een concert te scoren, de laatste 35 jaar.

Aan de andere kant: als een dochter van mij nu in een Ramonesshirt loopt die ze bij H &M gekocht heeft, vind ik dat cool. Dat ze de band nooit live gezien heeft, doet daar niets van af. Dat ze voor de gein ' hey ho, let's go' roept echter, maakt alles goed.

Dat is ook weer zo.
Jouw dochter komt er wel.

Dat laatste helpt natuurlijk wel, ja. Ik zie hier bij mij in de buurt zesjarigen rondlopen in glitterige T-shirtjes met het tong-logo van de Rolling Stones. Maar als ik dan als teken van herkenning (fans onder elkaar weetuwel) de beginregel van Satisfaction inzet, kijken ze die ouwe meneer alleen maar raar aan...

Heb trouwens nooit begrepen dat dat zomaar kon, die kledingmerchandise in modewinkels. Ik zou me toch kunnen voorstellen dat die Stones-tong een beschermd beeldmerk is dat niet elke derderangs T-shirtfabrikant zomaar kan overnemen. Of zou daar nou echt dik geld voor zijn betaald? Dat kan ik me, gezien de beoogde doelgroep, nauwelijks voorstellen.

Van de Stones weet ik het niet, maar van the ramones wordt gezegd dat ze meer shirts dan albums hebben verkocht.

Ter info.

Ik vermoed dat er voor geld veel mogelijk is wat betreft het gebruik van het logo van de Stones.

Boels Zander Advocaten
Financieel Dagblad

Ik heb mijn Napalm Death-shirt gewoon van een Peruaan op de braderie gekocht.