precies.. die is ook niet mooi

chaos net zoals het album, maar de mooiste chaos die ik ken

Met jou kan ik praten, Roel! Nu alleen nog The Ideal Crash in je top 10.

De meeste hoezen vind ik lelijk of doen me niet veel. Soms zie ik wel mooie hoezen.
Maar dan ook nog een mooie hoes die de sfeer van het album goed weergeeft... er komt er maar eentje in mij op:

sorry die kan ik nergens in de buurt vinden, ik wil hem zo graag beluisteren, maar ik heb te veel respect voor dEUS om hem te downloaden

Volgende hoezen

Vat zeer rap en gemakkelijk de lyricale inhoud samen:




Bekijk de hoes, en u weet wat u te verwachten staat. (klik er op en u weet of het juist is wat u dacht)




Zalig Prog Rock / heavy metal met een melanscholisch, deprimerend sfeertje.




15 jaar later: The painkiller raises again

Necrophagist - Epitaph




Heel duistere sfeer, net als op het album. Je ontdekt in de hoes ook telkens nieuwe dingen, wat in de muziek ook zo is.

En verder vind ik dat het merendeel van de Opeth-albums hier ook een plaats verdienen.

Explosions In The Sky. De covers zijn al net zo mysterieus en prachtig als de muziek.











De cover van de plaat van San Andreas, "The Lover Kills". Ruw, eng, hard.




Silverstein kan er ook wat van. Heerlijk negatieve cover, net als de muziek. Emotionele rauwheid, prachtalbum.

Sfeertje wat er ontstaat na het horen van deze plaat moet volgens de hoed goed komen, toch?

Culture - International Herb

Amorphis - Tales from the Thousand Lakes (Doom/Death metal conceptalbum over een Fins heldendicht.)



Camel - Moonmadness



Anathema - The Silent Enigma (dit vind ik nog steeds de mooiste. Perfecte visualisatie van de dreigende doomy sfeer)



Anathema - A Fine Day to Exit


Yes - Relayer

Sober.




Dromerig en sprookjesachtig.

Deze hoezen van Nick Drake geven wel goed de sfeer van het album weer:

http://www.musthear.com/music/wp-content/uploads/2008/10/nickdrake_five_leaves_left.jpg

De eenling die triestig uit het raam kijkt. Drake is een romanticus en bekijkt zodanig de wereld, wat resulteert in een romantisch, maar ook triest album. Dat geeft deze hoes wel goed weer, vind ik.

http://www.hpsoundings.com/wp-content/uploads/2013/03/nick-drake-pink-moon.jpg

Het vreemde wezen op deze hoes doet mij het meest denken aan een clown. Maar de blik van deze 'clown' is droevig, moe. Uitgeput en smekend. Pink Moon heeft die sfeer ook. Het album is zeer ingetogen (grotendeels alleen gitaar en zang), alsof Drake nog hoopt op geluk, maar er geen vertrouwen meer in heeft.

The Antlers - Hospice (2009)



De voorkant van hospice draagt diezelfde hopeloze, mechanische sfeer uit die de muziek ook zo aangrijpend maakt.

ik moest gelijk aan deze hoes denken :

https://www.google.nl/search?q=elton+john+goodbye+yellow+brick+road&source=lnms&tbm=isch&sa=X&ei=XPbLUpbeF-jA0QW22IDIDw&ved=0CAcQ_AUoAQ&biw=1280&bih=684#facrc=_&imgrc=gu3A9706-D4GHM%3A%3BP-zTR7bvuATjQM%3Bhttp%253A%252F%252Fupload.wikimedia.org%252Fwikipedia%252Fen%252F8%252F86%252FElton_John_-_Goodbye_Yellow_Brick_Road.jpg%3Bhttp%253A%252F%252Fen.wikipedia.org%252Fwiki%252FGoodbye_Yellow_Brick_Road%3B500%3B500

https://i.ytimg.com/vi/eFmqHiHMC1Q/maxresdefault.jpg

Als een soort stervende heks, afstervende na het gevierde ritueel...
Of zoals iemand op youtube schreef: This is weird as all fuck, feels like I got dropped into the middle of Stonehenge during its heyday.