Het idee om dit topic hier op te starten zat al langer in mijn hoofd rond te spoken, echter, zoals dat gaat in een mensenleven, was ik wellicht te lui om het ook daadwerkelijk tot leven te brengen. Tot nu. Het is stiekem een regelrechte kopie van een ander topic bij een Amerikaans forum, maar dat mag de pret niet drukken. Het liefst geen artiesten als Radiohead of Nick Drake, die kennen we allemaal al wel. Een bekende van Sun Ra of een onbekende van The Mamas and The Papas is daarentegen altijd welkom. Net zoals de nieuwe verzamelaar van Vladimir Horowitz of eenervandere obscure 80's jazzplaat uit Pakistan. Ik wil hiermee eigenlijk zeggen, laat men dit te plek zijn, waar men zijn of haar pareltjes met elkaar deelt. Raga's, Klassiek, Jazz, Metal, Doo-wop, Avant Garde, het is allemaal gelijk. Ik neem aan dat jullie de grens wel begrijpen..

Het idee is dat men één album per post plaats, waar men ingedeeld met naam, cover, genre en soortgelijke uitlegt geeft over het te plaatsen album. Een voorproefje via (youtube en dergelijke) is hier zeker gewenst.

Ik weet dat er al tientallen soorgelijken topic' s zijn, maar het geen wat ik hier wil opstarten had ik nog niet gezien. (Zo ja, dan hoor ik het wel). Vaak zag ik dat een user een top X plaatste met zijn favoriete platen of dergelijke, echter was dit vaak nou niet echt toegankelijk voor anderen om hun stimuli te kunnen lossen.

!!!Het is overigens niet de bedoeling dat men hier een discussie topic van maakt, waar men iedereen en alles begint te bekritiseren. Dus wanneer je het niet eens bent met eenieder zijn smaak en/of omschrijving, laat dat alsjeblieft achterwegen. Vooral positieve berichten graag!!!

Laat ik maar beginnen:


Areski & Brigitte Fontaine - L'incendie (1974)
Genre: Frans, Pyschedelisch, Folk, Jazz, A capella
Soortgelijke: Françoise Hardy, Art Ensemble of Chicago, Nico
Voorbeeld:

Doet me wel denken aan een Franse Nico ja, klinkt erg fijn. Misschien wel iets om eens een keer te beluisteren. Leuk topic voor de liefhebber van ''obscure'' muziek

Ik kan iedereen The Fountain van Clint Mansell aanraden. Ik heb er een review over geschreven bij het album zelf. Het album krijgt echt veel te weinig aandacht in mijn ogen, dus zo'n topic is echt een uitkomst. Geweldig idee numnumnum.



Clint Mansell - The Fountain (2006)
Genre: Score

129 stemmen lijkt me nu niet direct de bedoeling hier, dan kan ik mijn halve top 10 wel in zo'n soort topic droppen. Wel een leuk initiatief, als iedereen zijn albums zo met youtube-linkje presenteert, klein begeleidend schrijven erbij, is de drempel alweer lager om het eens te proberen.

Tja, 129 stemmen op 39.256 gebruikers. Als ik het over dit album praat tegen mensen weten 10 van de 10 niet waar ik het over heb. Dit topic is bedoel om een album die relatief onbekend is onder de aandacht te brengen. En dat doe ik op deze manier in mijn ogen. Topic heet ook: Topic waar je jouw parels met anderen deelt. Dit is mijn parel en relatief onbekend heb ik het idee, het krijgt in ieder geval in mijn ogen veel te weinig aandacht.

Film is zeer bekend (kan ook niet anders met zo'n regisseur) en de score ook. In de beginpost wordt gewoon duidelijk gemaakt dat het vrij onbekende albums moeten zijn, die dus op MuMe erg weinig stemmen krijgen (me dunkt zo'n 50 stemmen maximaal), maar die buiten MuMe ook relatief onbekend zijn.

Dogbowl - Cyclops Nuclear Submarine Captain
Genre: Engelstalige vage pop met free-jazz en ambient invloeden
Soortgelijke artiesten: Geen.
Voorbeeld:



Slechts 9 stemmen en 1 van mijn mooie ontdekkingen van de 90's.

Jammer dat er nu al commentaar komt op een keuze.

Ja, het was al opgelost via PM

Leuke, Ataloona, hoewel ik die free-jazz invloeden wel mee vind vallen.. Verder erg sterk hoor, daar niet van.. Leuk. Gaat men 'ns checken..


Laat ik er ook eentje neerwerpen..



John Terlazzo - Honour Among Thieves
Genre: Folk
Vergelijkbare artiesten: Leonard Cohen

----------------------------
Mijn favoriete verloren loner-folk artiest, die nog steeds verdwaalt is op weg naar de geschiedenisboeken.. Inmiddels schieten de grijze haren al uit zijn hoofddeksel, hoewel, enkel nog maar op bepaalde plekken.. Hij blijkt nog actief te zijn, maar erg veel potten breekt meneer nog steeds niet, laten we daar verandering in brengen!

Ja, de muziek heeft wat weg van de grootmeester Cohen, zelfs de hoes heeft er wat van weg, maar John Terlazzo is goed genoeg om zelf ook op eigen benen te kunnen staan. Prachtige muziek, een mooi sfeertje, mooie instrumentatie, mooie stem, wat kan er nog mis gaan?

Ik beloofde bij de pagina van het album zelf een recensie, die er (wat ben ik toch een vlegel!) nog steeds niet van gekomen is, maar misschien doe ik dat nog wel eens. Gaat u eerst maar 'ns luisteren, muziekgebroederte!

John Terlazzo - Yell At The Moon



Er staan wellicht in uwer ogen nog betere liederen op het album, maar er is nou eenmaal weinig keuze op youtube, helaas.. Checkt u de anderen ook! Doen! Er staat er drie op het web, Honour Among Thieves, The Deserter en deze Yell At The Moon.. Als u er nou geen genoeg van krijgt (wat een spectaculair succes zou zijn: wie weet komt er ooit wel een tweede stem op het album!) en u wil graag het album volledig luisteren, PM't u mij maar!

Genoeg geluld, luisteren, rakkers!

leuk topic



Youth Picturs of Florence Henderson - Unnoticeable in a Tiny Town, Invisible in the City (2005)

Genre: post-rock, experimenteel
Soortgelijke artiesten: geen denk ik
Voorbeeld:



Hun laatste album is trouwens gratis te downloaden op last.fm

In dat nummer valt het idd wel mee, maar soms beginnen ze eens flink te tetteren, maar niets hinderlijks ofzo, slechts invloeden.

Goede tip Masimo. Heb even rondgekeken op het internet, maar deze artiest is helaas nergens te bestellen. Bij Amazon kun je alleen het betreffende album op Vinyl krijgen. Erg jammer.

Nice! Dogbowl en John Terlazzo klinken op het eerste gehoor in ieder geval al erg goed.

En om er een beetje leven in te houden.
Een van de beste platen ooit gemaakt:


Lewis - L'amour (1983)
Genre: Synths, Folk, Dromerig
Soortgelijke: Nick Drake, Arthur Russell, John Martyn
Voorbeeld:



Ik weet niet zo gauw, hoe ik jullie aandacht kan krijgen voor deze plaat. Met enkel het filmpje zal ik er misschien niet komen, maar met een beschrijving van de gevoelens die er bij mij opkomen bij het beluisteren van de plaat, misschien wel.
Toen ik deze plaat, nabij een jaar geleden voor het eerst hoorde, wist ik niet wat me overkwam. Het regende, het was een beetje broeierig weer en er hing laag, een lichte nevel over het groen. Ik had de plaat vrij recent ontdekt via het altijd spannende, Out of the Bubbling Dusk. Aangezien ik altijd wel een zwak heb voor het bovenstaand beschreven weertype, leek het me wel een goed plan om toch maar eens, via mijn altijd in opstand komende iPod, naar die ene plaat te luisteren, met die, misschien wel saaie, maar in tussentijds steeds meer intrigerende cover. Het was zo op het eind van de avond, ik zakte buiten in de tuin, een beetje weg in die, vrij ontprettige, harde, houten stoel, en hoorde de eerste piano tonen. Ik denk dat het twee minuten duurde voordat ik me al waande in de serie Twin Peaks. Ik kreeg een zeker beschermend deken over me heen. Het was niet dat ik het nodig had voor de kou, maar meer in de zin om het een beetje behaaglijk te houden. Waarom Twin Peaks? Ik weet het niet, als David Lynch adept, krijg ik altijd een soort fijn, vertrouwd, en misschien wel zalvend gevoel over me heen, wanneer ik naar een van zijn films en/of serie kijk. Misschien een beetje raar gezien de thema’s, de scenes en de sfeer die het eigenlijk zou moeten oproepen, maar toch. Het was ook alsof ik in een soort roes zat, zoals je dat weleens ervaart, wanneer je bijvoorbeeld op de automatische piloot een stuk wandelt of fietst, zonder dat je daarbij eigenlijk door hebt hoe je nu in godsnaam, zonder enig schrammetje, zomaar een aantal kilometer verderop beland bent. Ik denk dat ik na afloop van de plaat, nog wel een tiental minuten voor me uit heb zitten staren. Dit zonder enige concrete gedachtes, maar met genoeg beelden en gevoelens in mijn hoofd om mezelf tot in hypnose te kunnen laten komen. Maar ja, in dit soort situaties krijg ik altijd al vrij snel een signaaltje binnen, waarin ze vriendelijk verzoeken te gaan slapen. Dus dat deed ik dan maar braaf. Mijn iPod, die hield zich opvallend rustig. Ik zelf? Ik werd een aantal uren later geschrokken wakker van de kat van de buren, die om de nodige aandacht vroeg. De plaat is sindsdien gegroeid tot grote hoogten. Ik geloof niet dat de plaat me ooit zal verraden, met eentonigheid en/of irritatie. Niet alleen tijdens mijn favoriete muziek weer, maar ook tijdens de andere seizoenen. En nu een jaar later heeft het nog steeds die zelfde sfeer, die van behagelijkheid. Oh ja, ik heb sinds een tijd ook een vast plekje buiten. Lekker op die harde, houten stoel.

Lightwave - Mundus Subterraneus
Genre: Dromerige electronic met veel ruimte voor het experiment.
Soortgelijke artiesten: Erg op zichzelf staand, wel inspiratie van bv. Steve Roach en avant-garde artiesten uit de 70's.



Enorm ondergewaardeert met nog niet eens 5 stemmen dacht ik. Scaruffi (muziekwetenschapper oa.) noemt dit werk ook 1 van de meesterwerken van de 90's en dat ben ik met hem eens. (lees zijn recensie maar op zijn site: scaruffi.com)

Artiest: Only Living Witness
Album: Prone Mortal Form
Jaar: 1993
Genre: Grunge met flink wat metalinvloeden
Soortgelijk (gedeeltelijk dan): Pearl Jam, Helmet




1 stem maar en daar komt nog een tweede bij van mij. Deze kreeg ik als een tip van een vriend van mij en dat is enorm goed bevallen. Vooral een geweldige zanger.

Zou leuk zijn als dit topic ook nog z'n vruchten af gaat werpen, en in plaats van aanbieders ook nog eens luisteraars kan verschaffen.. Laat ik zelf daar maar mee beginnen!

Ben nu Dogbowl aan het luisteren, omdat het voorproefje al goed klonk. En daarna wellicht Lewis, van numnumnum. Volgen anderen?

Paul Siebel - Woodsmoke and Oranges (1970)
Genre: Country, met een vleugje folk en rock.
Soortgelijke artiesten: Rick Roberts, Kris Kristofferson, David Bromberg.

Omdat er verder niet echt wat op Youtube staat deze als voorbeeld:



'Louise' is onder enkele MuMe'ers wellicht bekend. Da's er één van Siebel. Hij maakte twee albums die commercieel gezien niets deden, waarna een depressie en verslaving volgde. In 1978 kwam er nog een live plaat uit, en weg was hij weer. Nu schijnt hij parken te onderhouden. Het hele verhaal omtrent Siebel staat ook beschreven in het boekje van de Elektra 2fer. O.a. Willy DeVille en Emmylou Harris hebben zijn werk gecoverd.

Al met al eerlijke muziek van een eerlijke singer-songwriter.

Was al eerder bekend met Siebel, echter mag dat de pret niet drukken. Prachtige platen heeft deze man gemaakt, Altijd jammer dat zulke, toch wel toegankelijke platen, niet de aandacht verdienen die ze eigenlijk wel zouden moeten krijgen. Nice


The Clean - Compilation (1986)
Genre: Jangle pop
Soorgelijke: Jaren 60 muziek, The Feelies, R.E.M.
Voorbeeld:



Sommigen van jullie zullen al wel bekend zijn met deze Flying Nun-band, maar voor degene die er nog niet eerder van hadden gehoord. Een van de betere bands uit de jaren 80, naar mijn mening.

Artiest: Demilich
Album: Nesphite
Jaar: 1993
Genre: Technische Death Metal
Soortgelijk: Niks eigenlijk, uniek

De geweldige opener:




Een zeer onbekende Finse Death Metal-band die met dit album zijn tijd ver vooruit was en zeer aparte zang had. Hier is het album gratis en legaal te downloaden: Nesphite

Soms kom ik bands tegen die fenomenaal zijn maar om een duistere reden niet de erkenning krijgen die ze (wat mij betreft) verdienen. Jammer, maar het heeft ook zo z'n charme. Want muziek dat gevrijwaard blijft van goudkoorts heeft meeste kans op slagen als het gaat op echtheid en creativiteit.
Zo is er een (franse?) band genaamd Archive. Leerde ze vorig jaar kennen en was direct onder de indruk. Muziek die varieert van ambient en darkwave/gothic tot plain powerrockmuziek maakt het een festijn voor de oorkes vind ik. Soms heeft het ook veel weg van Floyd in verlengde van Dark side of The Moon....iig de sfeer. Hoe dan ook is hun muziek intens en aangrijpend: de eenvoudigste dingen weten ze intensiviseren met beladen emotie.
Ik doe twee vids: deze eerste had zo een singel kunnen zijn. Misschien is dat ook zo geweest en heb ik het terloops eens ergens gehoord of zo, want het komt me echt enorm bekend voor:

http://www.youtube.com/watc...

Ze schijnen overigens nogal eens van vocalisten te wisselen. Wat heet, volgens mij hebben ze 'vast' diverse frontlui. Hoe dan ook: de volgende is met een dame. En al gaat mijn voorkeur uit naar de mannelijke variant, deze mag er ook beslist wezen.
Een song die enorm traag opbouwt, dat wel. Kenmerkend van de band is dan ook hun soms oeverloos lange nummers: 15 - 20 minuten vormen bij hun geen uitzondering. Dit nummer begint echt uit te breken na een 3,5 minuut......ik vind het echt, ja....vet.

Dit mag ook wel eens wat aandacht krijgen! Toffe 'muziek voor in de middag' met altijd mooie orchestratie.

Indie rock, folk, chamber pop, volgens Wikipedia dan...

Margot & the.........klinkt echt onwijs!
Maar....... zoals van veel andere op dit topic moet ik zeggen. Bewijst dus toch maar weer, naar mijn gevoel dan, dat populariteit van (pop)muziek niet in de verste verte graadmeter was, is en zijn kan voor kwaliteit.
Maar ja.........die ouwe koeie kenne we nu wel, beetje zinloos die nu uit de sloot te trekken.
Wel troostend dat er nog echt vette muziek is!

Leuk dat er ook nog eens wat nieuwe mensen iets posten! Ik zou het alleen wel fijn vinden dat men in het vervolg ook per album de cover, band/titel, genre etc. reeks aanhoudt. Niet om te zeuren, maar dat maakt het wel net zo overzichtelijk naar mijn mening.

Elizabeth Anka Vajagic - Stand with the Stillness of this Day
Genre: 'Verschikkelijke'-stemmen-postrock
Soortgelijke: A Silver Mt Zion, Evangelista


Ze schrijft haar eigen nummers en speelt er ook gitaar bij, maar verder krijgt ze enige hulp van 2 of 3 mensen uit het A Silver Mt. Zion collectief, mede op basis daarvan had ik wel verwacht dat ze meer dan de 14 stemmen die er nu staan zou hebben... Ook doen er nog een aantal anderen mee die het geheel dus uitgebreid orkestreren.

Het lijkt ook wel op ASMZ dus, maar de stem domineert veel meer, en zoals hierboven in de beschrijving al neergezet zullen sommige mensen het verschrikkelijk vinden.. Het is nog niet zo erg als bij Bozulich/Evangelista, maar je moet er wel een beetje van houden... Denk ook niet dat iedereen hier even blij mee is

Ik in ieder geval wel

Voorbeeld:

Het voorproefje, maar ook vooral de cover intrigeren me nu al!


Shankar Jaikishan / Rais Khan - Raga Jazz Style (1968)
Genre: Indiase raga's + Jazz = Indo Jazz
Soortgelijke: Je ne sais pas
Voorbeeld:



(Sorry voor een wat doffe video, bij dit exotische nummer. De kwaliteit van de muziek is namelijk niet echt geweldig bij de andere video's.)

Shankar Jaikishan was een Indiaas componeer duo dat in de jaren 1949-1971 zeer actief was binnen de Hindi film industrie. Op deze plaat worden de door het duo, op Indiase raga's gebaseerde muziekstukken, uitgevoerd door diverse jazz musici + een sitar speler.. Met deze plaat waren ze de eerste in India die de Jazz met de heilige raga's combineerden, met als resultaat de Indo Jazz. Een alles overstijgende exotische mix van jazz, folk, blues, raga's en bij wijlen ook klassieke muziek.

20 Miles - I'm a Lucky Guy
Genre: Blues, Folk

Judah Bauer, gitarist van de Jon Spencer Blues Explosion, hier wel bekend (en redelijk gewaardeerd) heeft ook een eigen project; 20 miles. Zoals hier op de site als aangegeven, het is wat melodieuzer dan JSBE en daarmee in ieder geval een stuk toegankelijker. Maar daarentegen is het naar mijn weten altijd vrij onbekend gebleken en daarmee sowieso ondergewaardeerd. Zeker de cd waar dit nummer vandaan komt, vind ik echt een goede plaat. Zijn stem is niet altijd even zuiver, maar de muziek is oprecht en hij legt er zijn gevoel in. Aanrader!

Rob Mazurek - Calma Gente (2010)
Genre: avant-garde jazz

Obscuur door eigen toedoen, deze plaat van Rob Mazurek (bekend van onder meer Tortoise, Isotope 217, Exploding Star Orchestra and many more). Slechts uitgebracht op een obscuur Braziliaans label en een Japans label en daardoor niet eenvoudig te bemachtigen. Het album heeft één stem, en dat is de mijne. Spijtig, want hij verdient echt zóveel meer. Ik zal hier over de plaat niet verder uitweiden; klik even door naar de MuMe pagina van de plaat zelf en je vindt daar een kort review die ik ervoor geschreven heb.

In principe wil ik het downloaden van muziek niet aanmoedigen, maar in dit geval zou ik het mensen toch van harte willen aanraden. Want grote kans dat je dan net als ik besluit toch de moeite te doen de plaat van ver te laten komen. In ieder geval is het gewoon echt heel jammer als het publiek voor deze plaat zo beperkt blijft. En wellicht als deze wat meer onder de aandacht komt, besluiten ze nog een keer om 'm ook in Europa uit te brengen.

Geen youtube filmpjes of fragmenten gevonden, daarom een link naar een track van het album op Soundcloud: Barriga da Baleia.


Leuk topic overigens!

Delunge Grander- The Form of the Good(2009)
Genre: atmosferische progrock met een oog voor het experiment.




Geweldig hoe veel kleine, nog niet veel ontdekte, maar toch zeer sterke symfobandjes er bestaan.

Ik vind het nogal zacht uitgedrukt. Op dit topic hoor ik niets dan goeds en krijg neigingen te geloven dat er een hele wéreld bestaat met alleen maar goede muziek! En dat ik op de verkeerde planeet aan het wandelen ben of zo.....