Terwijl Triptykon grotendeels een voortzetting is van CF qua sound, zeker qua latere CF dus dat is dan erg vreemd.

ff kort wat nummertjes zoals ik ze ervaar (niet allen):

Don Cappuccino
Radar Men From The Moon: tapt uit hetzelfde vaatje als The Soft Moon, nl. de jaren 80, maar voegt er bijzonder eigen draai aan toe. Aangenaam, al denk ik dat, net zoals bij The Soft Moon de voorspelbaarheid me op den duur gaat irriteren.

Sun Kill Moon: die stem blijft toch gewoon erg heerlijk en de teksten ook goed. Hij zal nooit mijn favoriete singer/songwriter worden, maar mijn respect krijgt ie wel volledig. Mooi. Niets meer een doen.

Madelon (MuMe naam momenteel ff zoek, voorheen Shoe.Shoe en Russian Nihilist zoals op Spotify)
Xui Xui: het trucje kennen we ondertussen wel, de dramatische thema's ook. Niet te min blijft het intrigeren, al denk ik niet dat ik het nieuwe album ga kopen als ik af ga op dit nummer.

Young Fathers: sorry, hier ben ik niet hip genoeg. Duidelijk subbacultcha! muziek, duidelijk niet voor mij.

I Break Horses: zie Young Fathers. Hipsteronzin waar over 5 jaar niemand meer over praat. Iets waar je over 5 jaar zelfs echt niet meer mee aan kunt komen...

tuktak
Sleaford Mods: ik zit echt te wachten op de "grote" doorbraak. Dit gaat volgens mij echt de hype van het jaar worden. Vind er zelf helemaal niets aan, maar ken heel veel mensen die dit echt wel kunnen waarderen. Live trouwens wel echt hilarisch (zoek de youtube filmpjes maar op)

Illum Sphere & Mai Nestor: het is niet mijn muziek, maar wel behoorlijk dikke productie zeg.

Bohren & Der Club Of Gore: in hun beginnen dagen erg spannende act, die goed de zelfde sfeer als Angelo Badalamenti wisten te creeeren (zeg maar het Twin Peaks sfeertje). Nu 20 jaar later doen ze het nog steeds best aardig, maar veel van de vroegere spanning is er helaas wel vanaf. De magie van het trucje is verdwenen.

Wat is daar vreemd aan, ik geef volgens mij toch duidelijk aan dat ik bij CF ook niet zoveel met de zang heb?
(late werk van CF ken ik overigens helemaal niet, ik heb alleen muziek van de eerste twee albums gehoord (en die niet eens helemaal)).

Moet ik er wellicht bij zeggen dat ik ben begonnen ooit met hardcore luisteren en vanuit daar metal ben gaan ontdekken en dat direct goed heb gedaan door als een van de eerste dingen (na Sepultura te tapen van een vriend) uit kwam bij dit gezellige album.

Filthy Boy - Naughty Corner
Album doet nog het meest denken aan een meer positievere variant van Get Well Soon en een vleugje Nick Cave. Dit Amerikaanse gezelschap ik helaas nog niet opgepikt door het MuMe publiek. Hopelijk komt daar nu verandering in.

Toe - Goodbye
Onlangs getipt door snarf349. Dit Japanse Post Rock gezelschap onderscheidt zich in dit nummer voornamelijk door de lieflijke zang en de nadruk op de drummer.

Floex - Veronika's Dream
Momenteel helemaal verslaafd aan het album Zorya van deze Tsjech. Floex legt in zijn mix van electronic en traditionele instrumentatie vooral de nadruk op het gebruik van de klarinet. Dit nummer werkt toe naar een heerlijke climax.

Birth of Joy - Make Things Happen
Als Doors liefhebber kan ik hier wel vrolijk van worden. Helemaal wanneer je beseft dat de band gewoon van vaderlandse bodem is. Dit nummer heeft een beat die nog het meest aan Atlas van Battles doet denken. Ook het gebruik van de Hammond orgel, het vuige gitaarspel en een zanger die met volle overgave de longen uit zijn lijf schreeuwt maken hongerig naar meer.

Boom Bip - New Order
Dit nummer kwam een keer toevallig voorbij tijdens het luisteren op Spotify. Ik vond het in ieder geval erg lekker klinken. Interessante mix van new-wave en electronic. Ik moet eerlijk bekennen dat ik nog niet helemaal bekend ben met de rest van zijn oeuvre. Maar daar gaat snel verandering in komen.

Ik probeer alles te beluisteren, maar ik luister niet per se in de volgorde van de lijst. Ook wil ik niet over ieder nummer wat zeggen, omdat ik toch alleen maar in herhaling zal volgen.

Vandaar dat ik me vandaag beperk tot Alcest, 10 minuten lang, maar voelde als 3. Heerlijk!

Nou ja, als je niet alles luistert vind ik het ook eigenlijk onzinnig om zelf zo'n playlist te beginnen.
Over alles wat zeggen is idd wat anders...(daarom was ik ook selectief).

5 per week is ook wel wat veel denk ik.

Ik zou meer kiezen voor een minder statische playlist waarbij je gewoon altijd een nummertje toe kan voegen, waarbij nummers ouder dan 4 weken worden gewist. En dan met een maximale aantal per user van 4 tracks oid. Dat je zelf kan bepalen of je elke week 1 invoert of in één keer 4 en daarna 4 weken wachten tot je weer mag oid.

Leuk idee, ik zal morgen ook wat tracks toevoegen.

Mijn idee was dat iedereen zelf bepaalt wanneer hij of zij de nummers wijzigt. Als iemand nummers wilt laten staan, omdat hij vindt dat het onderbelicht blijft of omdat iedereen het gewoon dient te horen... be my guest. Niemand is verplicht om 5 nummers te wijzigen, of überhaupt te wijzigen.

Ik heb zelf echt de tijd en zin niet om alles te beluisteren. En ik weet zeker dat niemand hier alles zal gaan beluisteren. Mijn idee is om deze playlist een paar keer te kunnen shuffelen per week, zodat ik hopelijk wat leuke dingen ontdek.

Het feit dat ik aan de MuMe Ladder mee wil doen, wil nog niet zeggen dat ik daadwerkelijk alle ladders beluister. Ik sla regelmatig over.

Kijk, het probleem met te soepele regels (bv. maandelijks wijzigen) is dat er uiteindelijk niets van komt. Men dumpt aan het begin van de maand een aantal nummers, kijkt er verder niet meer naar en zo bloedt dit topic dood. Door wekelijkse vernieuwing komt dit topic terug in de updates en zorgt het ervoor dat men niet 'uitgeluisterd' raakt. Er is 'altijd wel wat nieuws te ontdekken', doordat de vernieuwing zo snel verloopt.

Ieder zijn of haar vijf nummers die je kan aanpassen of vervangen wanneer je zin hebt lijkt mij een goede optie.

Misschien is het ook leuk om zo nu en dan een thema aan te hangen? M.b.t. bepaalde gebeurtenissen, actualiteiten, kerst, halloween etc.

Verder luister ik alles tot nu toe wél. Maar om overal commentaar op te geven gaat me ook wat ver. Wellicht alleen de highlights of dieptepunten bespreken?

Persoonlijk kies ik alleen voor de hoogtepunten. Sowieso omdat ik geen zin meer heb om negatieve stukjes te schrijven. Hierdoor ontneem ik mezelf de kans om er in de toekomst nog van te genieten. Op het moment dat ik ergens het stempel "dieptepunt" op ga plakken, kan ik er de volgende keer minder van genieten.

Overigens ben ik benieuwd hoe de rest er nou over denkt. Inclusief ikzelf hebben nu 7 mensen iets toegevoegd. Toch hebben er zich 13 "volgers" (exclusief ikzelf, uiteraard) kenbaar gemaakt op Spotify. Is de rest een stille volger?

En waar blijven de mensen de commentaartjes, mensen?!

Ik ga niemand verplichten om te luisteren, maar het lijkt me verstandig om in ieder geval samen te bepalen hoe we het precies gaan doen.

Ik probeer vanavond nog wat meer te luisteren, maar kan het nog niet garanderen, ook vergadering over SOTU Festival en dat is toch wat belangrijker

Mijn toevoegingen:

Valentin Stip - Angst

Deze week komt het debuutalbum van deze Canadese artiest uit op het label van Nicolas Jaar. Aangezien deze nog niet op Spotify staat, moeten we het doen met de titelsong van zijn EP van vorig jaar. Dat is zeker ook niet vervelend, je hoort hier duidelijk waarom Jaar hem op zijn label wilde hebben.

Pupkulies & Rebecca - Saùde

Geen alledaagse combinatie: Afrikaanse muziek op ontspannen elektronische beats; half Duits en half Kaapverdiaans. Afgelopen december ontdekt toen ik met mijn wause hoofd uit de tipitunnel op Shoeless gekropen kwam en zij daar opeens aan het optreden waren. Ook nuchter erg goed te genieten. Laat maar komen die zomer!

Pale Seas - Bodies

Een van mijn grootste ontdekkingen van afgelopen jaar. Het klinkt als Beach House met een flinke shoegazefilter, maar bovenal is Bodies gewoon een ijzersterke popsong. Ze zouden eigenlijk al afgelopen juli hun debuutalbum Places to Haunt uitbrengen, maar tot op heden is er nog geen teken van leven. Ik wacht met smart.

Damien Jurado ft. Sisters of the Eternal Son - Metallic Cloud

Deze artiest heeft zich jarenlang in de perifeer van muzikale interesse bewogen, maar dit jaar heb ik me eindelijk gewaagd aan een album van hem en dat is goed bevallen! Dit is het topnummer van zijn meest recente album, waarbij ik kies voor de bonusversie met de Sisters of the Eternal Son, want vanaf het moment dat zij invallen wordt het echt hemels.

Ali Farka Touré & Toumani Diabité - Samba Geladio

Ik ben de laatste tijd helemaal into Ali Farka Touré, dus daarom een nummer van hem. Ik heb gekozen voor een nummer van zijn postume album met Toumani Diabaté. Laat je meevoeren door deze geweldige gitaarritmes en waan je in de Sahara.

Eerste 5 nummers: The Handsome Family is aangename Americana, grappig hoe zo'n nummer door een serie opgepikt kan worden. Moody Blues, leuk, lang geleden dat ik dit heb gehoord. Beide nummers zou ik een ruime 7 geven. Lorde vind ik dan weer verschrikkelijk (sorry Chev), al is dit net wat minder irritant dan Royals (waarschijnlijk omdat ik het voor het eerst hoor). UFO ken ik stiekem al en heb ik geskipt, ff geen zin in 11 minuten hardrock. Dan Hartman tot slot is natuurlijk een discoklassieker, erg fijn in deze lange uitvoering,

Nu voetbal kijken, straks ga ik weer verder luisteren...

Excuses bij voorbaat, alle oude dingen sla ik alvast over, politiek gesproken vanuit uit tijdgebrek

Die nieuwe Lorde vind ik best catchy moet ik zeggen, Royals kon ik niet aanhoren overigens, maar Team is dan nog wel redelijk radioirritatieproof. Valgeir Sigurðsson, ik heb hard lopen zoeken, maar ik ben in de war met vele andere IJslandse muzikanten die ik de afgelopen tijd heb gehoord. Dacht dit laatst nog goed beluisterd te hebben nl. Desalniettemin hele prettige muziek, al is er wel genoeg mooiers binnen het genre te vinden naar mijn bescheiden mening.
Martijn Comes is iets van space hardcore/techno. Werkt best aardig al heb ik niet zoveel met zulke lompe kicks. I Break Horses - Chiaroscuro gaat op het lijstje te luisteren albums, doet me een beetje Scandinavisch aan allemaal dus kan best verrassend zijn. Boom Bip - New Order vond ik toen het uitkwam ook een leuk nummertje, Floex - Zorya is mijn schuld dat het hier terecht komt gok ik, het hele album zit goed in elkaar, maar emotioneel net iets te vlak om een topplaat te zijn. Valentin Stip - Angst is natuurlijk helemaal mijn straatje, kende het nog niet, maar hier ga ik meer van zoeken. Kwaliteits downtempo, dat is duidelijk.

Is net een nieuw album uitgekomen, misschien dat die wat meer bevalt, heeft minder van die beats.

Haha nu je het zegt, dat klopt ja! Nog bedankt daarvoor

Tijd voor 5 nieuwe nummers!

The Sore Losers - Working Overtime

Deze Belgen hebben met Roslyn een erg lekkere rockplaat afgeleverd. Net al te veel poespas: gewoon een goede groove en sterk en vooral pakkend gitaarspel.

Angel Olsen - White Fire

De gehele plaat bleef nog niet echt hangen, maar White Fire sprong er gelijk boven uit. De sfeer van deze ijzersterke folktrack doet me ontzettend denken aan Avalanche van Leonard Cohen (iets wat veel mensen zeggen), een van mijn favoriete nummers aller tijden.

Junius - The Time Of Perfect Virtue

Junius is zo'n band die alles heeft wat ik gaaf vind. Deze Amerikanen zetten prachtige cinematische, melancholische en dromerige metalcomposities neer. De sound doet me soms denken aan Deftones maar de grootse opzet en de dramatische vocalen hebben meer weg van bands uit de jaren '80.

Mutation - White Leg

Dit is een raar gezelschap. White Leg is een track van Error 500, uitgebracht op het label van Mike Patton. Van nekbrekende grooves naar bijna poppy stukken en andere aparte tierlantijnen. Deze track gaat echt alle kanten op, maar het is gezellig druk.

Wu-Tang Clan - Can It Be All So Simple

Eigenlijk wilde ik hier een track van de debuutplaat van De La Soul plaatsen maar die staan niet op Spotify. Daarom een track van een hip-hopplaat die ik ook zeer waardeer: Enter The Wu-Tang (36 Chambers). Er ligt een stoflaagje op de muziek en de rappers vullen elkaar op een meesterlijke manier aan.

Ekseption kende ik al, een beetje flauwe ripoff van Beethoven. Villagers is een band die af en toe hele fraaie nummers maakt, maar de belofte steeds niet helemaal waarmaakt. Dit nummer klinkt een beetje Beatlesque, maar maakt het ook niet waar. Valgeir Sigurdsson heeft een mooi speeldoosdeuntje, ik houd daar wel van, maar dit heeft net iets te weinig om het lijf om echt te beklijven. Flying Horseman ligt in het straatje van Villagers, maar klinkt interessanter. Zou ik vaker naar moeten luisteren. We eindigen met een bekende artiest, met een nummer dat ik nog niet ken. Ingetogen, donker en niet te veel country, zo hoor ik Cash het liefst.

Ik heb mijn vijf nummers vervangen. ik weet niet of ik iedere week een toelichting ga doen. De muziek spreekt als het goed is voor zichtzelf. Het nummer Schiphol vind ik qua naam natuurlijk opvallend, ook de band Russian Circles is dat. Post Rock zoals het moet horen wat mij betreft. Neil young heeft met Le Noise nog een prachtig album afgeleverd in de herfst van zijn carriere. Ik luister dit album regelmatig met groot plezier. Steve Gunn heb ik volgens mij een keer gezien. Onze eigen Sietse stond in het voorprogramma (of sla ik de plank nu mis Sietse, Steve Gunn was toch in Oscii? Revere gisterenavond prachtig horen spelen in een huiskamer setting in Vlaardingen. Zanger stak een mooi verhaal af over het gekozen nummer wat ze anderhalf jaar geleden schreven. Het nummer is nu actueel met alle overstromingen in Engeland. Mast is gewoon een lekker nummer.

Gisteravond heerlijk sushi wezen eten met moeder de vrouw. Dus ik dacht, waarom niet... een Japanse lijst:

World's End Girlfriend - 100 Years of Choke:
Een van mijn mooiste ontdekkingen van het het afgelopen jaar. DIt terwijl de beste man toch al wat jaartjes aan de weg timmert gezien zijn discografie. WEG brengt met dit nummer een prachtige mix van Post-Rock, electronic, Neo-Klassiek, free-jazz en breakcore. Jammer genoeg stond zijn beste album 'The Lie Lay Land' niet op Spotify

Ove NaXx - Rollin' the Ove's Dick Hemroid:
Voor de liefhebber! Deze electronic artiest is soms de gekte nabij. Mixt en hakt op grove wijze de samples aan elkaar alsof je soms het gevoel hebt in een soort van distorted cartoon terecht te zijn gekomen. "Kom maar naarrr beneden en sla je moederrrrr!!"

Kashiwa Daisuke - april.#19:
Het liefste zou ik het nummer 'Stella' hebben toegevoegd. Maar ook helaas, deze staat niet op Spotify. Bovendien duurt dat nummer ruim 35 minuten en daar zit geloof ik niet iedereen op te wachten. Toch is deze versie van april.#19 (er zijn namelijk meerdere varianten) zeker de moeite waard! Kashiwa Daisuke komt van het label Virgin Babylon Records, hetzelfde label als WEG.
Dit nummer is enorm sfeervol en kent een prachtige opbouw naar het einde toe.

Cibo Matto - Emerald Tuesday:
Bij het sommige zal bij het horen van de naam Cibo Matto niet meteen een belletje gaan rinkelen. Toch kan het zijn dat je ooit de geniale videoclip Sugar Water van Michel Gondry wel eens voorbij hebt zien komen. Het album wat daaruit voort vloeide was wat wisselvallig en Sugar Water stak wel met kop en schouders boven de rest uit. Met dit nummer van het nieuwe album laten de dames horen volwassen te zijn geworden en brengen nu een album met een wat origineler en soms experimenteler popgeluid.

Matryoshka - Noctambulist:
Een zangeres die wederom afkomstig is uit de stal van Virgin Babylon Records. Matryoshka brengt op dit album mooie dreampop die bij dit nummer in bijna Post Rock-achtig crescendo naar een einde toe werkt.

Klopt, al heet de plek OCCII en niet Oscii

Ten tijde dat dit uit kwam, was ik net op MuMe gekomen. Nog niet heel veel gewend en misschien dat het me daarom weinig deed. Mooie productie op dit album trouwens, erg duister. Jammer alleen dat zijn lyrics niet meer zo scherp zijn als vroeger. Niettemin vind ik zijn recente(re) werk niet zelden beter dan het veelgeroemde 70s-spul.

Schiphol is inderdaad een erg goed nummer. Bij het horen, had ik verwacht dat deze van Bart zou komen, overigens.

Ik heb mijn nummers ook vervangen:

James Vincent McMorrow - Cavalier
Fijne mix tussen Bon Iver en James Blake.

Spain - Untitled #1
Voor de liefhebbers van heerlijke producties die als een warme deken over je heen vallen. Vooral de baslijn is heerlijk diep.

IAM - Petit Frère
Na het uitkomen van Je M'Tire en Formidable ben ik op zoek gegaan naar meer Franse hiphop daar ik hiervoor ook al een aantal goede Franse hiphop gehoord had. Zodoende kwam ik op IAM.

A l'époque où grand frère était gamin
On se tapait des délires sur Blanche-Neige et les 7 Nains
Maintenant les nains ont giclé Blanche-Neige et tapent
Eclatent des types claquent dans Mortal Kombat

Voor de vertaling: Translation of "Petit frère" by IAM from French to English - lyricstranslate.com

Gnidrolog - I Could Never Be a Soldier
Proghaters laten deze beter liggen. Episch, 11 en een halve minuut durend prognummers met fluiten, meerstemmige mannetjes met ietwat hoge stemmen en rustiger-sneller passages

Alexandre Desplat - Childhood
Behorend bij de filmscore van Tree of Life, de love-hatefilm van de beroemde Terrence Mallick. Simpele, maar zeer doeltreffende klassieke soundtrack

I Am is bij mij niet beluisterbaar op spotify. Heb je het toegevoegde nummer lokaal staan? (staat ook op spotify, maar je hebt waarschijnljk het verkeerde exemplaar toegevoegd)

Nog een keer geprobeerd.

5 nummers toegevoegd:

Orphax - Glass
Leek me wel eens leuk om een toegankelijk nummer van mij eens aan wat anderen te laten horen die het nooit uit zich zelf zouden luisteren. Dit nummer is ooit nog eens door John Peel op de BBC gedraaid. Is van mijn eerste release "Dedicated" die alleen als demo gold (maar nu wel gratis via mijn site te downloaden is en ook via Spotify te beluisteren).

Mastery - Blood Electric
Lekkere bak herrie van een Split LP samen met Skullflower. One man black metal met folk invloeden. Bagger kwaliteit en productie en niet van die zoete meuk zoals Deaf Heaven (wat ik trouwens ook een goede plaat vind) precies zoals het hoort. Zal niet iedereen kunnen waarderen, maar voor de Black Metal liefhebbers eigenlijk een niet te missen plaatje. Draait hier de laatste tijd vrij vaak.

Silver Apples - Oscillations
Geweldige hypnotiserende track en een regelrechte klassieker die eigenlijk niet de collectie mag missen. Vandaag de plaat nog op hoog volume gedraaid.

Sir Richard Bishop - Olive Oasis
Geweldige gitarist met een ontzettend mooie track uitgekomen op een speciale compilatie. Mocht je nog niet bekend zijn met het werk van de beste man dan is dit een goede introductie, al speelt het niet alleen Perzische tunes...
Referenties: Six Organs of Admittance, James Blackshaw en door bonothecat ook genoemde Steve Gunn. Maar het meest nog wel de geweldige gitarist Omar Khorshid.

Phurpa - Emanating The Retinue of The Deity
Russische groep die traditionele muziek uit oa Tibet en Nepal ten gehore brengt, maar dan vaak een octaafje lager. Keelzang en toeters. Meditatief, inspirerend en zeer indrukwekkend.

wat een hipsteronzin sietse

ik heb wat oude hip-hop toegevoegd aan de lijst.

valentin stip - angst is echt wel een vet nummertje trouwens.