Zo jammer dat alleen geen een hipster deze dingen kent. Als dat wel zo was zouden alle acts eens wat vaker optreden in Nederland.

Tijd voor vijf nieuwe tracks, maar geen tracks uit 2014. Een fantastische Nederlandse muzikant besloot gisteren om uit het leven te stappen op 33-jarige leeftijd. Selim Lemouchi was het brein achter The Devil's Blood en Selim Lemouchi & His Enemies, hiermee heeft hij muziek gemaakt die tot het beste op Nederlandse bodem behoort, The Thousandfold Epicentre is zelfs een van mijn favoriete albums aller tijden. Het is bijzondere muziek die er voor zorgt dat ik even helemaal weg ben, compleet in een muzikaal avontuur. En wat een meesterlijke gitarist was het, zijn gitaarsolo's zaten vol met gevoel. Ik zou hem volgende maand eindelijk voor de eerste keer gaan aanschouwen op Roadburn 2014...

The Devil's Blood - The Yonder Beckons
Watain - Waters Of Ain (een gastbijdrage, de laatste vier minuten zijn voor Lemouchi, een onvergetelijke gitaarfinale)
The Devil's Blood - Cruel Lover (een heerlijke groove)
The Devil's Blood - Feverdance (14 minuten lang op het puntje van mijn stoel, The Devil's Blood kruipt echt naar een climax)
Selim Lemouchi & His Enemies - Next Stop, Universe B.

Nieuwe nummer toegevoegd:

William Fitzsimmons en Thus: owls gisteren gezien in Paradiso. Twee uur Fitzsimmons is wel een beetje lang, maar dit nummer blijft geweldig. Thus: Owls was daarna gewoon even lekkere herrie in de bovenzaal. Nebraska is een soort Bonnie & Clyde nummer, en van dat soort types hadden we van de afgelopen week ook last in Nederland. Daniel Lohues is gewoon Daniel Lohues. Feeding Fingers was ik een beetje vergeten, totdat ik op Facebook weer aan deze band werd herinnert. Lekkere eind jaren 80 vibe.

In de hoop dat het topic niet een kort leven beschonken is mijn nummers ook weer eens ververst.

5 nieuwe nummers toegevoegd.
Wat muziekjes van Nederlandse bodem.

1) Homemade Empire: een van mijn favoriete, dan niet favoriete singer/songwriters uit Nederland van dit moment. De erg mooie plaat Defenestration is in 2012 uitgebracht door Subroutine Records en is een zwaar ondergewaardeerd werkje (op MuMe maar 3 stemmen)
2) Wolvon: het vorig jaar uitgekomen album Folds. is eigenlijk totaal niet wat je van deze band wilt, want wat je wilt is ze live mee maken. Dat is pas echt een feest dat je niet wil missen. Rauwe noise rock met een vleugje soul (doet soms wel aan Afghan Whigs met een deken aan ruis over denken)
3) Wouter van Veldhoven: Een van de meest boeiende artiesten die Nederland rijk is. Werkt met oude tape recorders (reel-to-reel) en modulaire synths. Hier een kort schetsje wat onlangs op een tape is uitgekomen bij Umor-Rex. Live ook zeer leuk om te zien want hij bouwt een muur met reel-to-reel tape recorders en speelt daar mee (zie hier: Wouter van Veldhoven at Echokamer #15, Mediamati
4) Spilt Milk: band uit Amsterdam die muziek bij gedichten van anderen maakt. Dit nummer is van hun laatste release Funeral Blues die ik zelf nog niet heb (die ervoor staat niet op Spotify). Denk aan The Velvet Underground. Gewoon lieve liedjes.
5) Hunter Complex: De jaren 80 doen iets met Lars Meijer, zelfs zoveel dat hij als Hunter Complex een zoektocht maakt naar geluiden die in die tijd nogal hip waren. Dit verpakt hij in totaal nieuwe liedjes die doen denken aan jaren 80 actie films, maar toch ook iets moderns hebben. Zijn plaat Heat van vorig jaar is echt een aanrader als je op de jaren 80 kickt.

Ook weer 5 stuks toegevoegd:

Om te beginnen heeft mijn favoriete Afrikaanse artiest, Habib Koité, een nieuw album uit: Sôo. Bovendien heb ik hem gisteren voor eerst live gezien. Om dat te vieren, de titeltrack. Ook Afrikaans, maar dan net iets anders: Soul Keita. Hij mixt samples van authentieke Ethiopische muziek aan elkaar, met behulp van een classic 808. Vandaar de titel 'Dusties N 808s'. Heel bijzonder.

We hoeven niet verder te zoeken, de zomerhit voor 2014 is daar: Love Sublime. Niet geheel verrassend doet ook dit jaar discolegende Nile Rodgers mee. Waar de vorige grote klapper van Tensnake (Coma Cat) klonk alsof ie uit 1989 kwam, heeft dit gewoon regelrecht de '79 sound. Maar bovenal: wat een lekker nummer!

Afgelopen weekend was ik op WTWTA en daar was ook Jon Hopkins. Open Eye Signal is niet echt een onontdekte parel, maar man, wat was zijn liveshow lekker en wat blijft dit toch een fantastisch nummer. Young Fathers deden al eerder mee hier en Sietse vind het hipsterhiphop, maar bij mij is kwartje definitief gevallen, mede door ook een puike performance op WTWTA. Check alleen al die heerlijke dreinende bas in Mmmh Mmmh.

6 nieuwe tracks toegevoegd van totaal 4 artiesten.
6 intieme nummers.