Ik ben er zelf nog niet zo uit wat voor muziek ik op mijn uitvaart wil (laten) horen. ("Laten" tussen haakjes, ik acht het niet onmogelijk dat ik het meebeleef in een nietstoffelijke vorm).

Ik kom er niet zo uit. Een moeilijk onderwerp om aan te denken. "Ach ik ben pas 44, dat heeft ook geen haast" denk ik enerzijds. Maar het zou me rust geven als zo'n lijstje er is, denk ik anderzijds. Hoeft niet definitief te zijn, maar beter een weloverwogen keuze van de overledene dan de nabestaanden in een paar dagen iets laten kiezen. Want je weet nooit wanneer die laatste dag komt... Ja, voor nabestaanden van een muziekliefhebber als ik moet er een lijstje klaar liggen, vind ik.

Maar welke nummers? Nummers die ik heel mooi vind in elk geval, maar dat zijn er heel veel. Nummers die bij mij passen? Droevige nummers, omdat uitvaarten droevig horen te zijn? Of mag het alles zijn? Wil ik er iets mee bereiken? Een soort gevoel meegeven?

In de overtuiging dat ik niet de enige ben die hier over denkt en de hoop dat ik niet de enige ben die op deze site gedachten wil delen ben ik dit topic begonnen.

Moedig om zo'n onderwerp aan te snijden. Maar ik was op de hoogte dat je plannen had er een topic over te beginnen. In ieder geval een onderwerp waar iedereen ooit mee te maken gaat krijgen.
"No You Can't (Can) Go On Forever" (Lyrics Groundation/One More Day) Het is niet anders (quasi-laconiek)

Ik ben er (te) veel mee bezig en, ondanks alle adviezen/praatjes e.d. van mijn directe omgeving, kan ik het absoluut (nog) niet accepteren dat er iets fataals staat te wachten. Men zal nu denken: ja dat heeft iedereen toch? Maar daar heb ik mij in vergist. Een deel van de mensen stopt het weg of vinden het nog steeds een taboe-onderwerp maar het grootste deel doet er gewoon laconiek over en zijn er ogenschijnlijk totaal niet mee bezig. "We zien tegen die tijd wel" tot "Wat wil je dan...met z'n allen op de aarde blijven....kan toch niet". Een enkeling gaat nog liever vandaag dan morgen.

Meteen ook uitgelegd waarom ik nog geen idee heb wat voor muziek er gespeeld moet worden. De eventuele "romantiek" (niet voor mij) rondom een begrafenis zoals kleur bloemen en weet ik veel wat er allemaal bij komt kijken, zie ik i.i.g. niet. Laat staan dat ik al een rij nummers klaar heb staan voor de nabestaanden. Ik heb wel nummers die ik associeer met de dood maar gebruik ze eerder om mij nog ongelukkiger te voelen. Ik noem Simple Minds - Big Sleep / The Smiths - Asleep / Groundation - Time Will Come enz. Maar ben er dus niet op die manier mee bezig om ze te selecteren voor 'na' mijn dood.

Oh ja...."Je hebt nog een heel leven voor je!".....ook zo'n "dooddoener" Hoe vaak ik dat al niet gehoord heb.........ik blijf niet jong en er komt een tijd (mits niet te laat is) dat ik , als groot muziekliefhebber, een lijstje moet maken met mijn wensen. Maar voorlopig kan ik het absoluut geen plek geven in mijn leven, laat staan liedjes te gaan zoeken.

Maar hoe dan ook, dit is een topic die ik met veel interesse ga volgen.

"There Is a Light That Never Goes Out" (ja ja...)

Was er niet al een topic die dit behandelde? Enfin......

Ik ben te eigenwijs als muziekliefhebber en zou het niet kunnen verkroppen dat nabestaanden niet weten wat te moeten draaien en dan maar met iets komen waar ik niet achter zou staan, dus ik heb wel degelijk een lijstje in de pc staan. Alleen mijn partner is daar van op de hoogte en weet het te vinden.
Verdere familie of vrienden ga ik daar dan weer niet mee lastig vallen

Muziek >> Algemeen >> Welk nummer moet er op jouw begrafenis en trouwdag gedraaid worden?

Ja, zie je......

Ik dacht zo: Zallemenut nog 'n keertje overdoen - Adele Bloemendaal - YouTube

Ja en nee. Het genoemde topic gaat meer om het noemen van nummers dan over het proces van zo'n lijstje maken, het hoe en waarom, dat is wat mij op dit moment meer boeit dan de uitkomsten.


Ik hoop dan ook dat je iets wil zeggen over hoe je tot zo'n besluit komt, en hoe je de nummers bij elkaar selecteert. En is het een lijstje in beweging of is ie nooit veranderd?

Trouwens bemoedigend, zoveel reacties binnen een dag!

Ik ben er niet echt mee bezig voor mezelf, heb wel eens een voor iemand anders de begrafenismuziek uit moeten zoeken.

De overwegingen hier komen me eigenlijk niet zo bekend voor: ik hoor het zelf toch niet meer, dus het maakt eigenlijk niet echt uit... Vraag me wel af of ik wil dat mijn nabestaanden sommige liedjes met mij blijven associeren, al doen ze dat bij leven vaak natuurlijk ook al.

Ach ja, we maken het allemaal wel eens mee dat iemand min of meer gekscherend zegt dat zo'n nummer bij zijn/haar crematie/begrafenisplechtigheid moet worden gedraaid. Totdat het moment komt dat je zoiets moet effectueren - het klotige is dat je zo'n nummer daarna niet goed meer kunt horen. Nou is dat in het onderhavige persoonlijke geval met Brothers in Arms niet zo'n ramp, maar het ligt anders als een nummer ook jou zelf na aan het hart ligt.

Al tweemaal een plechtigheid meegemaakt met Andrea Bocellli & Sarah Brightman - It's Time to Say Goodbye en in beide gevallen gingen de sluisdeuren wagenwijd open - vooropgesteld dat de zang fraai is, met die combinatie van stemmen leidt de opbouw van het nummer met de tekst wel tot een dramatische climax ...

Misschien is een plechtigheid New Orleans style - met Neville Brothers en/of cajunmuziek voor de liefhebbers - met booze erbij nog wel een fijne funky way to go

Ik ook, deze zomer voor mijn vader. Ik stond met mijn handen in het haar. Heb muzikanten gevraagd live iets te spelen, want wist dat ie van live muziek hield. Een muziekvriendin van hem fluisterde me in dat hij Air van Bach zo mooi vond, dat was nieuw voor me. Dan heb je nog ontelbare uitvoeringen. Uiteindelijk is dat het enige nummer dat van cd is gedraaid, en het was een mooie uitvaart, maar het had echt fijner geweest als ik een kant en klare instructie had. Dat was het moment dat ik mezelf voornam om zelf het goede voorbeeld te geven.

Maakt het je niet zo veel uit hoe mensen aan je terugdenken? Of denk je dat de muziekkeuze niet zo'n grote rol daarin zal spelen? Of heb je vertrouwen dat anderen indien nodig een goede keuze maken?

Ik ken het uit ervaring: onlangs werd een bekend nummer dat ik 5 jaar geleden een aardig (maar niet ontroerend) liedje vond en dat 3 jaar geleden bij een plechtigheid werd gebruikt van een 36 jarige vriendin in een supermarkt gedraaid. Ik vond het niet zozeer vervelend maar wel een beetje overweldigend, die onaangekondigde ontroering tussen de tijgernootjes en Hamka's. Is het voor jou Mjuman een doorslaggevende reden om te kiezen voor minder bekendere nummers?

Fijn dat het toch een mooie uitvaart was. In mijn geval was het ook voor mijn vader. Nooit zo over nagedacht, maar het is inderdaad wel fijn als je je nabestaanden hierin kunt ontlasten.


Ik denk dat laatste: via last.fm heb ik mijn luistergedrag toch wel behoorlijk gedocumenteerd en daar moeten mensen toch wel een keuze uit kunnen maken. En ik zou ook gewoon niet goed weten wat ik zou willen dat er gedraaid werd, het veranderd toch wel door de jaren heen (grofweg 10 jaar geleden wat nummers bedacht waarvan er geen een meer in aanmerking komt). Een paar mooie liedjes van artiesten waar ik veel mee had. Dat dan weer wel. Maar ik wil ook weer niet dat het een loodzware bedoening wordt (New Orleans style past dan ook weer niet echt bij me, maar dat zou nog wel bijzonder zijn).

Ik denk er nog even over na.

Als begin vijftiger heb ik de laatste jaren wel momenten dat ik hier over nadenk. Ik heb wel een handvol nummers in gedachten die in aanmerking zouden kunnen komen voor mijn begrafenis, maar ik heb dat nog nooit met een ander gedeeld - zelfs niet met mijn eigen vrouw. Laat staan dat ik ergens een lijstje op de computer heb staan.

Ik merk wel dat ik bij dit soort overwegingen heen en weer geslingerd word door verschillende overwegingen. Enerzijds: ach, ik ben er zelf niet meer bij, laat een ander maar wat moois uitzoeken, anderzijds het idee dat je wilt dat je op een bepaalde manier herinnerd wordt. Al vind ik dat mijn muzieksmaak daar - in elk geval voor anderen - maar een beperkt onderdeel van is.

Een tweede overweging is: moet ik mijn nabestaanden na mijn dood lastigvallen met mijn muzikale favorieten, waarvan ik nu al weet dat hooguit een enkeling er ter plekke van zal genieten en de meerderheid absoluut niet? Maar zo'n overweging kan dan weer leiden tot veilige, voor de hand liggende keuzes van - inderdaad overwegend sombere - muziek. Want uitbundige funk en rock, of een uitgesponnen progrock-track - allemaal dingen waar ik van houd - vind ik dan weer niet zo passend bij de gelegenheid.

Kortom, ik ben er nog steeds niet uit. Wat voor mij wél een overweging is, is te kiezen voor iets minder voor de hand liggende nummers, in elk geval nummers die geen hits of klassiekers geworden zijn. En dan vooral om de reden die hierboven al genoemd is: als iemand die mij dierbaar is dat nummer later in een supermarkt hoort, kan dat een schokeffect hebben. Maar daarnaast vind ik het ook een beetje een devaluering van de muziekkeuze.

Hoewel ik verre van levensmoe ben vind ik het voor mezelf wel belangrijk welke muziek er gedraaid gaat worden. Als opener wil ik graag Moonlight Serenade van Beethoven, halverwege Black van Pearl Jam en afsluitend The Next Life van Suede.

Dat is duidelijk. Weten je nabestaanden er (al) van? (Of komt dat ooit nog wel s). En, hoe kwam je tot deze keuze? Muziek die je gewoon supermooi vind? Of die bij jou past? Tekstueel/ Muzikaal?

Black is wel bekend. Bij die andere twee nummers, en dan met name The Next Life, ligt het wat anders. Wie weet maar eens vastleggen idd.

Moonlight Serenade is volgens mij mijn eerste kennismaking met de klassieke muziek. Als klein jongetje werd ik al betoverd door dit prachtige muziekstuk. Beethoven is ook mijn favoriete componist. Dit lijkt mij het mooiste om mee te beginnen..

Black is voor mij het mooiste nummer allertijden. Schitterend gezongen door Eddie Vedder, het heeft een prachtige melodie en de tekst is van een verbluffende schoonheid. Zonder dit nummer geen funeral.

The Next Life vind ik geweldig om mee af te sluiten. Heerlijk pianospel, heeft zelfs iets weg van Moonlight Serenade, en een prachtige finale. See you in you're next life...

Dit gaat hem worden. Hoewel het hopelijk nog heeeeeel lang duurt voordat het zover is. En wie weet zal ik het nooit meemaken. Millions now living will never die.

Ik vind muziek bij een uitvaart wel een meerwaarde hebben.
Hoor liever muziek dan een toespraak van een vage vriend, of iemand uit de familie, waarvan ik weet dat het contact met de overledene niet zo geweldig was.
Bij muziek, komen bij mij de beelden vanzelf wel.
Prachtige nummers voor bij een uitvaart zijn:

Krang (Andre Manuel) - Kraaien
Walkabouts – The Lights Will Stay On
Dead Can Dance - In Power We Entrust the Love Advocated
Soulsavers - Spiritual

Het uitgangspunt lijkt misschien nobel, maar wees eerlijk: die plechtigheid staat in het teken van jouw afscheid - dan mogen ze toch wel open staan voor wat jou dierbaar was. Hoorde twee weken geleden op een plechtigheid eerst Guus Meeuwis en daarna het clublied van Willem II - beide niet echt mijn keuze, maar de plechtigheid draait om de overledene. En ik vond het wel iets hebben, zeker toen ik zag dat het clubsjaaltje op de kist lag.

Soms geven mensen tips aan hun naaste op het moment zat ze heel erg door iets geroerd worden. Ik zal iig niemand tippen in de richting van Unknown Pleasures

In de UK schijnt Always Look on the Bright Side of Life van Monty Python thans op 1 te staan

Ik denk daar ook zo over. Maar misschien dat mensen die tijdens hun leven in eerste instantie anderen het naar hun zin willen maken dat ook tijdens hun laatste moment willen?

Mooi voorbeeld trouwens dat je geeft, herkenbaar.

Ik ben 20, maar heb hier zeker regelmatig over nagedacht.

Black - Pearl Jam
You Take My Breath Away - Queen
A Winter's Tale - Queen
The Show Must Go On - Queen
Who Wants To Live Forever - Queen
Bohemian Rhapsody - Queen
November Rain - Guns N' Roses
Stairway To Heaven - Led Zeppelin

Dit zijn allemaal nummers die ik graag zou hebben, de nabestaanden mogen er dan drie of vier kiezen. Het is lastig... Ik heb nummers van favoriete bands gekozen die goed bij de gelegenheid passen. A Winter's Tale is juist erg positief, dat lijkt me goed om in het midden te hebben. Ik wil graag dat er wordt afgesloten met Bohemian Rhapsody, maar ik weet niet of dat gepast is. Who Wants To Live Forever lijkt me ook een mooie afsluiter, ook fijner voor de weinige mensen die zouden komen. Ik zou graag beginnen met The Show Must Go On. Lastig...

Mijn moeder vindt The Unforgiven (Metallica) bij me passen, maar ik zou het zelf niet op mijn crematie willen.

Mijn moeder zal wel We Didn't Start The Fire van Billy Joel op mijn crematie willen.

Wil je dat zelf ook, of niet?

Nee, zie mijn post van 1 december; allemaal mooie geschikte nummers.
Twee van de door jou genoemde Queen nummers werden gedraaid bij de uitvaart van een vader van een goede vriend van mij.
Die vader heb ik persoonlijk ook goed gekend; wel indrukwekkend, was ook echt zijn keuze voor die nummers.

Weten anderen dat je deze nummers wil? Lijkt me natuurlijk wel belangrijk, mocht er iets gebeuren.

Gecondoleerd... Als het niet te persoonlijk is, gewoon uit interesse: welke twee Queen-nummers? Ik weet dat Who Wants To Live Forever en You Take My Breath Away populaire uitvaartnummers zijn, dus dat zou me niets verbazen.

Who Wants To Live Forever en The Show Must Go On.
Ikzelf wist ook dat hij deze nummers schitterend vond.
Het gaat over wel weer zeker 10 jaar geleden; een slopende ziekte.
Ikzelf zou weer niet voor Queen nummers gekozen hebben, vind ze zeker geschikt, maar ook weer persoonlijk voor Freddy Mercury, wetende hoe triest zijn einde gekomen is.
Al zijn het nummers die je vaker hoort.

Vreemd genoeg doet in Engeland een nummer als Always Look On The Bright Side Of Life van Monty Python het goed op een uitvaart; tenminste dat hoorde ik laatst op televisie.

Mijn vrouw zou in ieder geval zeker Kraaien van Andre Manuel voor mij uitzoeken, vind ze zelf ook prachtig.

Bij mijn opa zocht mijn moeder de muziek uit; als enige kind.
Allemaal stukken van Vivaldi's Vier Jaargetijden.
Ik vond het zelf niet zo'n geweldige keuze, en ook niet bij mijn opa passen, maar heb mij hier verder niet in gemengd, ik zag het uitzoeken van de muziek ook als een soort van verwerkingsproces.
Mijn opa heeft meer met De Clown van Ben Cramer.

Een van mijn voornemens is dit jaar een lijstje te maken met nummers die mijn nabestaanden mogen (ok moeten) draaien, als het ooit zover komt (hoop beetje op eeuwig leven, via technologische vooruitgang. Mijn bewustzijn uploaden in een jonge gekloonde versie van mezelf. Lijkt me wel wat. Maar... misschien is die technologie er toch niet. Of, waarschijnlijker, ik kan t niet betalen. )

Vond van de week een website, waar je dat soort dingen allemaal kon regelen - een nieuw initiatief, een van de - dacht ik - genomineerde start-ups; dacht dat moet ik onthouden voor matthijs - helaas is 't me ontschoten. Mocht ik het vinden, vermeld ik het hier

Over dit soort zaken kun je niet vroeg genoeg met beginnen erover na te denken. De andere kant is dat je er zelf niet van kunt genieten -zo is mijn overtuiging- en je nabestaanden zadel je op met een wrange lading aan bepaalde nummers. Het kost mij bijvoorbeeld heel veel moeite nummers terug te luisteren die op uitvaarten van dierbaren centraal stonden. Ik ben het ook gaan ontwijken zelfs. Dat kan natuurlijk geen reden zijn om je uitvaart in stilte te laten plaatsvinden. Maar raar en moeilijk vind ik het wel. De blijvende herinnering die muziek kan achterlaten is hier een erg sterke macht.

Mijn schoonvader sleutelde graag aan oude auto's en reed daarmee naar de uithoeken van Europa. Daarnaast luisterde hij graag naar Kraftwerk. Hij gaat er dus uit met de lange versie van: