menu

Hier kun je zien welke berichten muziekobsessie als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

Adrian Crowley - The Watchful Eye of the Stars (2021)

4,0
geplaatst:
prachtplaat! Hij wordt beter naar mate je 'm vaker draait. Veel afwisseling waardoor ik deze mooier vind dan ouder werk van Adrian. Prachtige teksten die blijven hangen bij mij, mede doordat er veel ruimte voor de zang is gehouden. En in tegenstelling van user Tonio vind ik de dameskoortjes juist een aanwinst

Alan James Eastwood - Seeds... (1971)

5,0
Ik hoorde Patrick Watson ooit is in 'n interview zeggen dat eind jaren 60 begin 70 zoveel is gebeurd in de muziekgeschiedenis dat we veel te veel over het hoofd hebben gezien. Nou dit is precies zo'n geval. Baroque folk met tikkeltje blues en op 2 nummers doodleuk vertellen waar het nummer overgaat over een intro vind ik erg origineel. In feite is het gehele album een soort reis om de wereld kwa invloeden maar zo subtiel dat 't wel een mooi geheel vormt.

Vergeten meesterwerken...wat zijn er toch veel! Hoe oneerlijk is dat niet? Iedere muziekliefhebber behoort dit in zijn kast te hebben staan. Nee nu is 't 'n zeer moeilijk te krijgen album. Alan is moeilijk te vergelijken met andere artiesten. Soort kruising tussen Nick Drake en Cat Stevens zou je kunnen zeggen. Warme stem. Heel veel strijkers. Gevarieerd en ik ben vanaf de eerste track al meegenomen in dit werkelijk prachtige plaatje. She's getting maried in august. I've been told today....schitterend!

Arman Méliès - Les Tortures Volontaires (2006)

4,5
geplaatst:
Eerste nummer les alizes wouw! Echt kippevel! Les Alizés - YouTube Melies is echt mijn ontdekking van het jaar en dit 2e album zijn allerbeste. Elke keer schitterende opbouw in de nummers met prachtige lagen die mij raken. Eigenlijk is dit album waar dEUS alleen van kan dromen. Dit zit echt goed in mekaar. Ik ben muzikant en hoor vooral op dit album zowat bij elk nummer de meest geniale drumritmes die echt anders zijn maar toch goed passen. En dat geld zowat voor alle instrumenten. De heerlijke flow elke keer, de prachtige arrangementen echt formidable!

Ben Featherstone - Prisoner to the Wind (2019)

4,0
Holy shit, wat is dit prachtig zeg!!!! Ik wordt gewoon omver geblazen door alleen al de eerste 4 nummers.
10 jaar over gedaan en dat hoor je! Nee ik hoor niet echt ray lamontagne, ik hoor vooral originaliteit, arrangementen om te smullen, prachtige duets met ene sophie Ryan.



Ben Featherstone - Ageless Lady - YouTube





Ten years, Thousands of Hours Later, Featuring Some of the Finest Musicians in the World as Collaborators and Contributors, Recorded in Over 20 Locations on a Mix of
Analogue Tape, Vintage Neumann Microphones and State of the Art Digital Technology

[i]The session musicians involved have collectively performed with David Bowie, John Martyn, Nick Drake, The London Symphony Orchestra, Public Image, Rod Stewart, Katy Melua, Adele and many more legends.


“I counted four or five different genres, reading between the lines of his lyrics you can tell this is a man who has experienced a rich tapestry of life, love and loss” – The Guardian

“His gentle voice, at times reminiscent to these ears of I Am A Bird Now era Antony & The Johnsons, 10-years-in-the making, Prisoner To The Wind promises to be special” – Folk Radio

Benjamin Clementine - I Tell a Fly (2017)

5,0
Meeste artiesten gaan na n succesvol debuut over op electronica om een herhaaloefening.te vermijden.Clementine doet dat anders en komt met n gedurfd maar toch nog organisch 2e plaat waar vooral klassieke muziek verweven wordt met zijn eigen excentrieke stijl. Eigenlijk heeft hij n genre opzichzelf bedacht. Met nu meer ruimte voor zijn schitterende klassieke pianostukken. Zelf geproduceerd en dat hoor je. Ondanks af en toe wat gekte luisterd deze veel prettiger dan voorganger. Meer in ballans. Die gekte is overigens af en toe geniaal met bizar klinkende koortjes zoals ze nog nooit gedaan zijn. Of je van clementine houdt of niet dat het origineel is zal iedereen beamen. Maar omdat de gekte net juist gedoceerd is luisterd dit toch nóg makkelijk weg. Eerste plaat was geniaal maar met dit album komt hij op het nivo van Prince en Bowie terrecht. Helemaal doen waar de kunst je heen laat gaan zonder ook maar consensus te plegen naar wat mensen denken of vinden toont de ware tijdloze kunstenaar. ben nu al benieuwd waar hij met zijn volgende album heen gaat....in ieder geval eerst het Doelenconcert wat zeker weten legendarisch gaat worden

Cameron Blake - Censor the Silence (2020)

4,0
Aardig album, haalt nergens het nivo van vorig album fear not, welke ik veel heb gedraaid. Zeker titelnummer sprak mij erg aan. Deze is experimenteler, niet slecht hoor. Misschien groeit het album nog.

Charlie Barnes - Geekk. (2010)

3,5
haha schitterende vergelijking Eric van Barnes! Verder is dit weer een onverwacht pareltje die toch echt veel mensen zou aanspreken. 10x beter dan pakweg de nieuwe j vincent mcmorrow. Muzikaal gedurfder dan Warwick, vocaal wint Warwick 't weer die voor mij net een wat warmere stem heeft. Maar dat kan ook aan de productie liggen. In ieder geval ga ik hier nog lang van genieten en gelijk uitkijken naar dat nieuwe album. Bluebell is voorlopig favoriet.

Chris Garneau - The Kind (2021)

4,5
Begint een nieuwe stroming te worden: 'Minimalistische muziek'. Net genoeg instrumenten om 't spannend te houden. Maar less is more kan alleen als de basis ijzersterk is anders val je met deze werkwijze door de mand. Voornamelijk piano en zang en sterke melodieën .Ik had net als musicfreak de 4 vrijgegeven nummers voor de release al veel gedraaid. Dat blijven voor mij wel de sterkste nummers. Baroque is dit album zeker niet, daarvoor hoor ik te weinig orkest. Desalniettemin toch een prachtig album wat ik nog veel zal draaien. Aanrader!

David Wiffen - David Wiffen (1971)

5,0
BobbieMarley schreef:
Kwam deze cd tegen in de top 10 van Muziekobsessie. Mooie, goed in het gehoor liggende muziek gezongen door een prima zanger. Onbegrijpelijk dat deze muzikant niet bekender geworden is.


kijk waar de top 10 allemaal niet goed voor is! Had 'm ook voor iemand van de plaatboef gekopieerd en daar gaat 't als een lopend vuurtje. Hij had zelfs 't origineel op een beurs gevonden. kost wel wat, zeker die plaat hiervoor is heeel duur. Raar eigenlijk dat er nooit een fatsoenlijke remaster cd van dit album is verschenen. ik denk dat dit vele zal aanspreken.

Driftwood - Only Fighters Left Behind (2020)

4,0
tja de bandnaam is natuurlijk een nummer van meester Perry Blake's 2e album Perry Blake - Still Life (1999)
nou ben ik zo'n ongelofelijke fan van Perry blake dat ik zelfs een aftreksel als Driftwood leuk vind. Heerlijk dromerig, akoestische strijkers in combi met electronica werkt bij Driftwood eveneens goed. Ff lekker wegdromen in je tuinstoel in t zonnetje, mp3 speler, drankje erbij, ogen dicht en driftwood op je in laten werken!!
Wat is die Perry Blake toch ongelofelijk onderschat. Ooit wordt hij de nieuwe Nick Drake...de fransen weten 't allang nou wij nog
toevallig is blake's schitterende live album in Brussel opgenomen met compleet orkest.
probeer die is en je bent verkocht Perry Blake - Live at Cirque Royal, Nuits Botanique, Brussels (2001) driftwood staat erop

Eriksson Delcroix - Heart Out of Its Mind (2016)

4,5
Lura schreef:
(quote)


Leuk je opmerking, muziekobsessie, maar wat is dan volgens jou de juiste volgorde.
Ik Bedoel Ik Had 'm Eerst Op Mijn MP3 Speler Die De Mappen In Shuffle afspeelt toen vond ik 'm nietzo. Maar nu ik 'm in de juiste volgorde afspeel vind ik 'm veel beter dan luistert de plaat heerlijk

Gregory Alan Isakov - Gregory Alan Isakov with the Colorado Symphony (2016)

4,5
Oei gister in paradiso gezien met band (drummer, banjo, gitaar, viool, contrabas en chello). Soort combi band-orchestra. Bloedmooi optreden. Wat n dynamiek. Soms met maar 1 mic. allemaal er om heen voor de afwisseling. De lat ligt erg hoog nu dit jaar....

Ivo Dimchev - Sculptures (2017)

4,0
Ik vindt zeker de eerste 6 nummers ijzersterk en zeer origineel met als hoogtepunt "kill" daarna zakt hij wat in waarna de laatste 2 weer erg mooi zijn. Soms hoor ik ook Tom Hickox erin. De nummers zijn lekker leeg geproduceerd waar ik erg van hou maar toch spannend en gelaagd(er gebeurd veel op de achtergrond). Die spanning mis ik wel met zijn live-plaat dus ik hoop dat hij bij Motel Mozaique niet alleen komt maar met een band. Meestal wordt daar op bezuinigd helaas, zeker bij nog onbekende artiesten. Wel grappig dat blijkt dat Antony een nieuw genre heeft ontwikkeld. Fijne tip Eric (wat is muziekmeter toch handig!), ga deze nog veel draaien!

Jeff Buckley - Sketches for My Sweetheart the Drunk (1998)

4,5
Ik snap eerdere meningen niet. De nummers op de eerste cd zijn echt wel af. Dat hoor je doordat alle lagen en achtergrond partijen aanwezig zijn. De vraag is alleen of t albumtracks zijn of tussendoortjes oftewel afvallers. Kan me goed voorstellen dat cover yard of blond girls echt n afvaller was geweest voor Jeff. Wellicht n b-kantje. Zeker is wel dat de beste helft gecombineerd met wie weet wat voot meer moois hij nog had kunnen maken grace had kunnen overtreffen en die lat lag al zo hoog. Misschien te hoog.

Jon Campbell - About a Boy E.P. (2016)

4,0
Opener the gayest picture en duet About a boy vind ik echt prachtig. Hele oprechte tekst, sobere opbouw en wat n mooie stem heeft jamie eigenlijk. Maar er staan ook skip nummers op, dus nog n beetje n wisselvallige Ep die echt alle kanten opgaat. Dat wellicht met n volwaardig album pas echt tot het hoge niveau van eerst genoemde nummers reikt. In ieder geval n artiest om in de gaten te houden

Luke Elliot - The Big Wind (2020)

4,5
Best mooi album. Eindelijk is wat nieuws in deze komkommertijd der releases. Kwa zang doet Luke mij erg aan Joe Henry denken. En net als bij Henry is dat niet gemakkelijk te verteren. Ik vind de instrumentatie wel origineel. Faggot en sax daar waar je die niet verwacht. Jammer dat het nivo van het begin niet vol wordt gehouden. Maargoed interessant genoeg om vaker te proberen.

Martha Bean - When Shadows Return to the Sea (2015)

4,0
enige citaten over dit prachtige album met inderdaad lura , heerlijke strijkers die mij altijd wel kunnen bekoren. En net als het iets te zoetsappig dreigt te worden barst een band los zoals in t prachtige who changed the clocks? Nog weinig over bekend dit album maar denk dat dat zeer snel gaat veranderen.
“ Think Kate Bush with a hangover ” - Steve Bennett, Acoustic Magazine

“ The sort of debut album most young singer/songwriters probably dream about making … an utterly enchanting debut. **** ” - Allan Wilkinson, Northern Sky Magazine

“ …an album filled with the sort of exciting and enigmatic music that STARTS off every one of the Spy movies. ” - Tim Stokes, Americana UK

“ the album will make you want to catch a train to the shore and watch the scenery go by slowly. ”
- Guestlist.net review

“ finger-picking guitar wizardry and pitch-perfect falsetto ” - SIMON Ward, Leicester Mercury

Matt Elliott - The Calm Before (2016)

5,0
nee ik hoor bij elke plaat toch weer nieuwe subtiele elementen waardoor ik echt weer kan genieten. Nee echt veel anders als zijn voorganger is dit niet maar van mij hoeft dat ook echt niet. Hij is nu wat genuanceerder vergeleken met zijn oudere werk wat ik ook prachtig vind maar dat betekent niet minder spannend. Het is tocht bijzondere muziek eric, bijna klassieke muziek. Kan me goed voorstellen dat dit nooit n groot publiek zal aanspreken. Maar compromisloze artiesten die niet verdwalen in avant-garde zijn voor mij wel het interessants. Die balans is waar het voor mij allemaal om draait. Zwemmers tegen de stroom in zijn in de muziekgeschiedenis wel altijd de artiesten die later erg gewaardeerd werden. En nee lura ik check constant mijn grenzen van wat ik mooi vind, de meeste artiesten zijn duidelijk beïnvloed door andere en dat heb ik bij matt eliott toch echt niet! En het zou me niet verbazen dat over pakweg 10 jaar de matt eliotts-achtige kopie's niet meer te tellen zijn. Hij creëert gewoon een eigen genre. En nee net zo afwisselend als bowie of prince zijn zijn platen niet dat is niet voor iedereen weggelegd. Is het dan minder mooi? nee
Ik volg matt eliott solo al vanaf zijn 2e album drinking songs en vind ze echt allemaal prachtig daarna! En merk dat er meer zijn zoals ik, kleine groep schare fans maar zelfs in mijn eigen omgeving worden dat wel die-hard fans. Wie zei dat ook alweer dat je beter minder fans kan hebben die er helemaal voor gaan dan razend populair en bij n volgend album weer vergeten.

Perry Blake - Songs of Praise (2019)

4,0
niet in Frankrijk Lura, daar wordt hij terecht op handen gedragen!


"In a career spanning two decades, Perry Blake has been compared to Scott Walker, Leonard Cohen, John Grant and David Bowie - but his music is hard to categorise.

Songs of Praise has traces of his previous heady work of the past, but this record is a major leap into 2019 and finds Perry at the height of his powers.

Songs of Praise was recorded in 2018/19 and mastered Kevin Metcalfe whose work includes David Bowie’s Diamond Dogs, The Cure Disintegration, Damon Albarn’s Everyday Robots, as well as albums by The Who, Siouxsie and the Banshees and Queen."


so many things is een cover van francoise hardy....erg mooi luister maar Françoise Hardy - So Many Things - YouTube

Ron Davies - Silent Song Through the Land (1970)

5,0
Droombolus schreef:
De hoes hing vorige week nog in de wissellijst in de huiskamer ........


dus jij hebt 'm op vinyl, die is toch ook aardig wat waard? Hij heeft trouwens nog 4 albums gemaakt 2e U.F.O. is wel minder maar ben razend nieuwsgierig naar ï don't believe it en die vlak voor zijn dood. Ken jij die ook?

Sam Brookes - Black Feathers (2020)

4,5
Wat een prachtplaat! Eric kent mijn smaak al feilloos. Ekarma hakt er gelijk op in, wat een kippevelnummer zeg! Falling, into the night stuk voor stuk pareltjes. Liefhebbers van emmett tinley en jeff buckley moet dit aanspreken. Er valt veel te ontdekken terwijl alles heel subtiel is geproduceerd. Dit soort platen worden mij te weinig gemaakt. Verrast, intrigeert en is spannend. Iets wat helaas bij mij zelden meer voorkomt. Jammer dat de kans dit live te zien voorlopig nihil is dankzij corona.
LuraerwinzPoles Apart

Scott Matthew - Gallantry's Favorite Son (2011)

4,5
BobbieMarley schreef:
The wonder of falling in love . Lekker afwijkend van de rest van de nummers. Ik denk dat de meeste liefhebbers van zijn muziek dit nummer niet te pruimen zullen vinden.


Valt wel mee hoor, prima nummer vooral de koortjes zijn hemels. Vind zowiezo dat Scott met dit album toch wat meer durft dan op zijn 2 voorgangers.Buried alive bijvoorbeeld(volgens mij is hij een filmliefhebber is ook een film Buried)heeft een supergalmende reverbkoor. En ik hoor ook clarinet bij devils only child. favoriet is nu "seedling" wat een mooi nummer is dat zeg.

Hij heeft echt al mijn torenhoge verwachtingen meer dan waar gemaakt. Beste album van 't jaar!!!

The Idle Race - The Birthday Party (1968)

4,0
Droombolus schreef:
Ik had hier hoge verwachtingen van maar Birthday Party is ( voor mijn oren ) een wel leuk lite psych album waarop, helaas, nergens het nivo van hun fantastiese singles Days Of Broken Arrows en Imposters Of Life's Magazine gehaald wordt.


raar droombolus onze smaken zijn altijd tegenovergesteld. die 2 singles die jij noemt vind ik niet bijzonder.

Val Stöecklein - Grey Life (1968)

5,0
Jasper schreef:

Hier kan ik me eerlijk gezegd wel iets bij voorstellen (van die strijkers). Eigenlijk vloekt de albumhoes ook met de plaat, op het eerste gezicht zou je een man en zijn gitaar verwachten. En als ik de liedjes hoor dan krijg ik ook een beetje het gevoel dat de plaat er zeker niet minder op was geworden als de rol van die strijkers iets minder was geweest.


Niet mee eens, nick drake staat toch ook op zijn eerste 2 albums zo op de hoes, en daar vind ik de strijkers(overigens wel geniaal)nog dominanter dan hier. En er zijn genoeg momenten in de nummers dat je alleen Val hoort met 12 snarig gitaar. En dat vind ik zo geniaal hieraan is precies als Val geweldige one-liners zingt zodat die nog meer opvallen.

Verder heb ik deze in mijn top 10 op 1 gezet omdat ik deze zovaak draai en ik er telkens weer wat nieuws in ontdek. Plus de songstructuren verrassen mij keer op keer omdat ze erg afwijken van wat hoort.

Wel vreemd dingetje is dat een aantal nummers mono klinken en een groot gedeelte stereo. ben benieuwd of dat ook op 't originele vinyl is.

Z Berg - Get Z to a Nunnery (2020)

4,0
Veel strijkers en mooie zang, lekker plaatje voor tussendoor dus. Tja meer kan ik er niet over zeggen. Gewoon moou