Na het lezen van zoveel positieve geluiden heb ik een paar van meneer Binghams liedjes kortstondig beluisterd; wanneer er één nummer bij zit die ik wil hebben koop ik de hele cd, zo werkt dat bij mij.
Nu ben ik zo'n typische 'intro spotter' : als de intro niet goed is zal rest van het nummer ook niet veel goeds beloven. Alleen, soms werkt dat niet en blijkt de rest van het nummer volkomen ruk. Zo hoorde ik bv een slide-gitaar en dan spits ik altijd mn oren, maar verder luisterend bleek die slidegitarist nogal -uh- matig de techniek te beheersen, en dan druk ik me nog aardig uit.
Bingham maakt intro's (èn liedjes) die ik zeker al 100 keer eerder gehoord heb (sic) en dat zegt veel over mij maar nog veel meer over Bingham : De vroege Ryan Adams (waar naamgenoot Bingham wsch heel veel naar heeft geluisterd ... ), de Band of Heathens, noem al die 'Americana' bandjes maar op, hoe meer je ze hebt gehoord, hoe meer ze op elkaar gaan lijken.
Er is bij mij dus sprake van verzadiging.
Twee sterren dus : leuk, maar te veel déjà vu -uh- entendu.
Zo, nu even The Mavericks aanzetten ... wat is er eigen van ze geworden, weet iemand dat ?

Stel je het volgende voor:
Pinkpop 2004. Redelijk goed jaar, inclusief de smerigheid
omdat het tijdens de eerste twee dagen bijna permanent heeft
geregend. Het concert van de DW's begon ook in de stromende
regen. Mijn vriendinnetje (die er nog geen weet van had dat
ik vreselijk verliefd op haar was) had geen regenkleding dus
stonden wij knus dicht tegen elkaar aan onder één plastic
zeil.
De DW's begonnen met het openingsnummer van de CD : de magie
van die lange intro, de twaalfsnarige gitaarriff (die ze
eigenlijk gewoon gejat hebben van George Harrison's 'My sweet
Lord') en de regen, de regen, de regen ... dat alles maakte
dat concert tot een onvergetelijke belevenis. De Warhols
waren in topvorm !
Dat was vier jaar geleden, en zojuist zette ik de plaat weer
eens op. En er iets nog niets verloren gegaan van de magie
van die plaat. Het lijkt één lang nummer, en dat hebben nog
niet veel andere bands gepresteerd : alles klopt aan dit
album. Okee, er staat een enkel zwak nummer op maar die kan
ik gewoon -uh- uitprogrammeren, toch ?
5 sterren dus, zelfs na 4 jaar !