Heb Delta Machine een flink aantal keer gedraaid maar wat mij betreft mist het de sfeer, samenhang en kwaliteit die ze ooit zo perfect wisten te creeeren. Ik hoor dit enkel terug bij een klein aantal tracks.
DM begon ook steeds vaker in de pers te refereren aan voorgaand werk zodra ze een album aan het maken zijn, lijkt mij niet handig.
Martin Gore geeft zelf aan dat zodra een track iets teveel naar popmuziek neigt hij er direct een andere draai aan geeft en daarmee vergeet hij wat DM zo sterk maakte nl. de perfecte combinatie van pop en alternative/ electronic muziek waarvan het album Violator het perfecte voorbeeld is.
Ik zit niet te wachten op een 2e Music for the Masses, Violator, Songs of Faith and Devotion, Ultra, etc. maar dat zijn wel de albums die de tand des tijds zullen doorstaan. De band wordt ouder, ik wordt ouder en de de tijden zijn veranderd. Als je het zo bekijkt dan doen ze het zeker niet slecht met hun nieuwe album maar meer dan iets boven gemiddeld kan ik er niet van maken.