Allemaal meer van hetzelfde? Heb jij de plaat wel gehoord? Ik vergelijk deze plaat het liefst met de herfst. Sommigen vinden het najaar guur en koud en niets aan, terwijl er zoveel te genieten valt als je er maar voor open staat. Zo ook op deze plaat.

Soms rauw, soms somber, soms intregerend en warm, maar altijd met een soort van melancholiek waar je, wanneer je ervoor open staat, van kunt genieten.

Een gemiste kans vind ik wel het ontbreken van een duet met Huub van de Lubbe. Zijn kenmerkende stem in combinatie met het diepe stemgeluid van Solomon Burke hadden deze plaat helemaal af kunnen maken.