Ik vergelijk deze plaat een beetje met wat Paul McCartney uitspookte in die periode. Het klinkt helemaal anders, het is een beetje wennen. Maar eigenlijk boeit het me wel. Het laat de artiest eens 'anders' horen. Ik hou er wel van! Ik vind dat er altijd teveel gezeurd wordt over de eighties-sound, synths, productie, ... Als je naar een oude film kijkt, ga je toch ook niet over zwart-wit beginnen? Het is oude muziek, uit een andere tijd.