menu

Hier kun je zien welke berichten Lyrical_Lunatics als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

Jedi Mind Tricks - The Thief and the Fallen (2015)

4,0
1. Intro
Korte maar effectieve intro. Gooit Stoupe er af en toe bewust zo'n snare-rol in die nét uit de maat is? Ik denk ja. (4/5)
2. Poison in the Birth Water
Zeer vergelijkbare plaat met de openingstrack van Servants in Heaven, Kings in Hell, maar dan misschien wel iets beter. Harde drums in gevarieerde patronen en dito switches in vocals samples. De gitaren geven een Ennio Morricone achtige sfeertje, een in dit album terugkerend kenmerk. Vinnie brengt een hapklare verse (3.5/5)
3. Rival the Eminent
Track begint met aparte strings waarna een static een prachtige beat inluid. Een akoestische gitaar vormt de lead aangevuld met bijzonder knipwerk van bijpassende spaanstalige vocals. De beste man Stoupe gooit voor de grap nog een piano en een trompet van de trap en deze beat is af. AOTP lid Lawrence Arnell brengt een welkom refrein. Ondanks dat de versen van Paz niet mega memorabel zijn past het toch aardig in de context. (4/5)
4. Hell's Messenger
Aardige beat. Een chaotisch aandoende cello op de achtergrond is lichtelijk storend maar toch wederom een plezant muziekstuk. Ook niet onaardig refrein. (3.5/5)
5. Merchant of War
Eindelijk een betere verse om mee te beginnen, geen complexe flow of rijmschema's maar pakkende oneliners. Stoupe heeft op het refrein een donkere vocal sample aan DJ Kwestion doorgeschoven die het vervolgens al scratchend inspeelt. Toch niet eerder gedaan door JMT dacht ik. (4/5)
6. La Montagna del Dio Cannibale [Interlude]
Heerlijk overgang naar het tweede segment van het album. Dit zijn de interludes die onmisbaar zijn voor Jedi Mind Tricks soort komen dankzij de aanwezigheid van bijna alléén Vinnie Paz nog meer tot zijn recht (4/5)
7.Fraudulent Cloth
Heerlijke beat. Vernieuwend dankzij de maat die Stoupe hanteert. Ondanks het clichématige onderweg blij om een concept-track te horen. Tenenkrommend refrein van volledig overbodige zanger Eamon. Zodra het refrein begint skip ik naar het volgende nummer. (3/5)
8. And God Said to Cain
Beat met Visions of Gandhi gelijkenissen. Niet mijn favoriete plaat. Leuk om R.A. weer terug te zien maar in compleet andere gemoedstoestand. Deze zal het vast goed doen voor mosh-pits maar verder meh. (3/5)
9. Destiny Forged in Blood
Klassieke intro die doet denken aan Legacy of Blood. Opbouwende instrumentatie begeleid door army-drums. Inhoudelijk mager en muzikaal niet complex. (3.5/5)
10. Il Tuo Vizio E una Stanza Chiusa E Solo Io Ne Ho la Chiave [Interlude]
Tweede zwakkere segment afgelost door prachtige interlude, heerlijke drums, heerlijke bass, heerlijke Yes Alexander.
11. Deathless Light
Stoupe laat bewust de door The Budos Band (Aphasia) verkregen sample het werk doen. De gitaar-riff is voorzien van een lading die alleen nog wat klappende drums behoeft. Resultaat is een simpele maar een niets-ontziende banger waar ik graag de voorgenoemde pit voor instap. Ik zou weinig andere rappers kunnen bedenken met het passende stemgeluid voor deze shit. (4.5/5)
12. No Jesus, No Beast
Beat met wederom Moriconne achtige instrumenten. "I miss working with Stoupe cause he incredible." Word. (3.5/)
13. The Kingdom That Worshipped the Dead
Normaliter Evidence fan maar die man heeft sinds Lord Steppington net zoveel dynamiek in zijn stemgeluid als Stephen Hawking. Geen mega geslaagde guest appearance. Sowieso het gevoel dat deze verses uit een 500$ coupletten.wav grabbelton komen om het afzetgebied onder de hiphop heads te vergroten. (3.5/5)
14. The God Supreme
Eerste in een reeks van krachtige nummers, jesus saves. Keiharde beat met snijdende violen. Vinnie gooit de schroom van zich af laat zich kennen als zijn naamgenoot in de ring. Keihard nummer. (4.5/5)
15. In the Coldness of a Dream
Refrein van zeer hoog niveau, had graag meer van deze Thea Alana gehoord op dit album. Vinnie: "The guns mad big and sing like Adele." Aan het experimenteer-gehalte van deze beat is te horen dat Stoupe zijn liefde voor hiphop niet geheel is verloren. De gelaagdheid van deze beat is echt beyond: Harpen, synths, distorted pads, gitaren en vice verca. (5/5)
16. Lemarchand's Box
De laatste van een reeks van 3 tracks die het album uit de gematigdheid trekken. Bijzonder harde knallende track, Stoupe weet exact hoeveel hij in muzikale zin moet toevoegen want laat zware violen het werk doen. Yes Alexander brengt een extra laag melancholiek aan om het album uit te luiden. (5/5)

(4.5/5)