Na ruim 10 jaar zijn The Corrs eindelijk weer terug. Ze noemen "White Light" hun beste album tot nu toe en voor nu ben ik het absoluut met ze eens.

Fans van The Corrs zijn onderverdeeld in verschillende categorieën...zo heb je de fans die veel meer van hun Ierse, traditionele sound houden (FNF), maar ook de fans die de voorkeur hebben aan hun 'poppier' geluid (In Blue). Eigenlijk staat op het album voor elke fan wel wat en ondanks dat, blijft het album nog steeds heel samenhangend...knap!

De eeuwige discussie dat The Corrs hun traditionele sound hebben ingeruild voor een stevigere pop/rock geluid vind ik echt onzin. Hetzelfde als 'Home' de standaard noemen, 'Home' is eerder een uitschieter/uitzondering die ze puur hebben gemaakt om even terug te keren naar hun roots en vooral naar die van hun ouders. De band evolueert hun sound bij elke album en streven er niet naar om per sé in elk nummer een viool, tin whistle of bodhran te laten horen, omdat het maar Iers moet klinken. Het moet wel bij het nummer passen en het goed aanvullen. Hetzelfde geldt voor de nummers op dit album. De ene keer is het duidelijk te horen ("Stay") en de andere keer wat minder ("Unconditional"). Maar als je goed luistert, dan zit er onder alle productie toch nog een viool of tin whistle. Wat mij betreft hoeft dit ook niet altijd zo erg aanwezig te zijn.

"White Light" is een hele persoonlijke album, omdat tijdens het schrijven van de plaat, hun vader (Gerry) is overleden. Dit onderwerp zie je in meerdere nummers terug, hoewel de boodschap toch positief blijft. Eén van de kenmerken die je vaker terug ziet in hun nummers (diepe en emotionele teksten verpakt in een vrolijke melodie). "White Light" heeft wat mij betreft een goede mix tussen hedendaagse pop/rock en de Ierse sound. Deze mix (wat meer neigend naar pop) heeft hun uiteindelijk groot gemaakt ('Talk On Corners', 'In Blue') en maakt ze nog steeds uniek.

Kortom...The Corrs zijn terug met een ijzersterk en prachtig album! Kom maar op met die tour in 2016!