Minste album van Madrugada en toch nog met klasse: Majesty / I don't fit.
Heb altijd een beetje het idee dat ze met dit album niet helemaal wisten wat te doen.

Debuutalbum groot succes, kan me herinneren dat het vaak werd vergeleken met andere bands als tindersticks en Nick Cave; een coveralbum zonder dat het daadwerkelijk covers betreft.
Tweede album, donkerder maar de vergelijkingen bleven opdoemen en toen dit album en de band die veel flirtte met de UK (en de bijbehorende gitaarrock).
Gelukkig is het met de erop volgende albums wel weer goed gekomen. En met het solowerk van Sivert Hoyem ook, al blijven die nummers meestal minder hangen dan het werk van Madrugada.