Een jonge award winnende tekstdichter koopt van zijn eerste prijzengeld een Nintendo spelcomputer De jonge schrijver had al gauw in de gaten dat het schrijven van mooie verhalende gedichten niet helemaal brachten van hij er van verwacht had. Een concertbezoek van de new waveband The Cure was genoeg om pa over te halen om een zwarte Kramer gitaar en een kleine Peavy versterker aan te schaffen. Nadat hij vrienden overgehaald had om zich aan te sluiten, was het eerste concert al snel een feit. “I was in full makeup, dressed in black, and had the worst British singing accent imaginable”. De nu vanuit Houston, Texas opereerde Jeff Boortz kan er nu hartelijk om lachen.

Every Other Night is Jeff Boortz vierde CD. Het is een geluidsdrager gemaakt met een aangrijpend verhaal. De opnamen vonden namelijk plaats in 2013. Boortz en engineer Brian “Brain” Harrison (Blackie & The Rodeo Kings) verschansten zich in de Rendering Plant studio in Nashville. Gitaarlegende John Jackson (Bob Dylan, Lucinda Williams) vervulde de rol van opperbaas maar vooral als adviseur. Terwijl drummer Bryan Owings (Allison Moorer) en Ron Eoff op bas de rhythm sectie vormden, lag het concept al vrij vlot op straat. De rode draad op Every Other Night is een mislukte liefdes relatie. Boortz evalueert en zoekt daarbij niet alleen naar de fouten. Boortz belicht ook de gelukkige momenten die wij allemaal wel kennen in dergelijke rollercoaster relaties. Boortz daarover, “Everything was written as it happened. There was a lot of pain but that’s a reality in everyone’s lives at times.” Alles leek in kannen en kruiken te zitten, tot het moment dat Boortz een telefoontje kreeg met de mededeling dat zijn vriend Brian “Brain” Harrison plotseling overleden was. “The whole world came to a stop and I flew back to Texas to be with family and friends.”, zegt Boortz daar nu over. “He was such a positive individual, I really did not feel good finishing the record without him.” Toch werd Every Other Night, samen met engineer Rob Stroup (Kate Mann), in zijn Eight Ball studio in Portland, Oregon, bijna een jaar later, afgemaakt. De mix vond plaats in de Kingston studio in New York. Grammy award winnaar, Malcolm Burn (Emmylou Harris, Bob Dylan) stuurde Boortz naar Los Angeles om de mastering te laten doen door Joe Gastwirt (CSN, Michael Stearns). Boortz daarover, “I could not be more proud of the record and the amazing individuals that were involved in helping bring this work into the world”

Jeff Boortz is een doorzetter. Iemand die altijd terugkeert naar zijn eigen roots en geen compromissen sluit met wat misschien wel de gemakkelijkste weg is naar het grote succes. Boortz wil dat zijn liedjes zowel muzikaal als tekstueel hun tijd kunnen doorstaan. Ondanks het feit dat Jeff Boortz en zijn live band bekend staat als een gevierde live act, is het hem gelukt een studio album te maken, die je het gevoel geeft of je één van zijn concerten bijwoont. “I felt around 2013 that it was time to focus on recording a couple of new album. But now that is out of the way, I am dying to get back on stage and entertain passionate music fans.”

De uit San Francisco afkomstige singer-songwriter Jeffrey Halford, maakte op zijn vorige albums Kerosene (1999), Hunkpapa (2001), Railbirds (2005) en Broken Chord (2007) trefzekere melodieuze blues roots rock. Samen met zijn band The Healers herrijst het gezelschap als een Phoenix uit de as met deze hagelnieuwe release.
Op dit album staan elf strakke songs die voortborduren op hetgeen waarin Halford & The Healers in het verleden uitblonken. Halford blijkt nog steeds een meester te zijn in het maken van uiterst effectieve muziek. Het gaat hierbij altijd om de melodie en niet om de hoeveelheid noten die gezongen of gespeeld worden. Met andere woorden, ook de songs op “Rainmaker” gaan recht op hun doel af. De luisterraar ondervind dit meteen aan den lijve in de heupwiegende titeltrack. Terwijl die deun nog doordendert in je hoofd, snijd de messcherpe boogie “Lost Highway” door je ziel. Dat Halford met de tijd mee gegaan is hoor je in de kraker “Vinyl”. Hoe dubbelzinnig kan het zijn “drop the needle, play some Vinyl”. De fascinerende verhalen over gevangenistuig, verliefde stelletjes, krakkemikkige poëten, chaotische schilders en dubieuze motelbezoeken vliegen je om de oren. Een understatement daarin is het liedje “North Beach”. Het hart van de beat generation, de geest van zijn naamschepper (Jack Kerouac) en het boegbeeld van Gregory Corso gaan compleet uit de fles.
“Rainmaker” mag je daarom misschien wel het retro product van de huidige San Francisco Beatnik subcultuur noemen. Het gevoel daarbij is niet zozeer een kopie maar meer geïnspireerd door. Dit is wat ze in Amerika noemen “kick-ass pop with a dash of Bay area freewheeling”. “Rainmaker” etaleert een unieke vorm van rauwe backyard blues roots rock, gespeeld door een stel passievolle en onbezonnene surf dudes.

Puik plaatje... hoe vaker je er naar luistert des te meer ga je hem waarderen