Allereerst de cd,

In mijn ogen een onwijs goede cd waarbij Genesis ( Phil Collins) laat zien dat hij ook op deze leeftijd nog in staat is om zowel het nieuwe werk als het oude werk over te brengen op het publiek en nog steeds nieuwe luisteraars met het Genesis werk weet te verbinden.

Over de discussie Peter Gabriel en Phil Collins is voor mij een beetje moeilijk om rieel te antwoorden aangezien ik een groot fan ben van Phil Collins ( misschien ook wel omdat het een behoorlijke drummer is en ik zelf graag drum), maar ik zie het allemaal ietsje anders, misschien onrieel maar dan hoor ik het wel.

Als ik het Genesis werk na Peter Gabriel vergelijk met Peter Gabriel zijn solo werk dan vind ik de Genesis toch echt nog een stuk beter, Komt de kracht van het oude werk dan echt wel uit de handen van Peter Gabriel? of was het Steve Hackett die de muziek zo goed maakte( na zijn vertrek veranderde de muziek in mijn ogen/oren veel meer)? Was het niet gewoon de groep Genesis zoals hij er toen stond de kracht van de band?

Om een beetje goed te kunnen oordelen heb ik ook eens een dvd erbij gepakt van een concert van Peter Gabriel maar ik krijg toch echt de indruk dat hij zich richt op het publiek waar Phil Collins groot in is geworden met nummers als In your eyes en Salisbury Hill.

Ook heb ik een poos geleden een interview gezien ( geen idee wie het was) waarin gezegd werd: Peter Gabriel? Als ik hem was zou ik ook geen tour meer doen met Genesis. Hij heeft nu het geluk dat hij nog goed zit bij de fans van Genesis door het oude werk en ik vraag me af of hij wel in staat is om dat allemaal waar te maken.

Laat ik afsluiten met hetgene dat ik zowel Phil Collins als Peter Gabriel onwijs goede muzikanten vind en dat het denk ik voor iedereen goed zou zijn als ze samen op gingen treden bij een afscheidstournee om voor alle fans te laten zien dat ze er toch met z'n 2en ( + plus de rest van de band natuurlijk) voor hebben gezorgd dat Genesis de band is geworden die het nu is. Beide artiesten hebben namelijk hun zwaktes en krijg het gevoel dat ze die van elkaar onwijs kunnen opvullen ( is dat niet de kracht van Genesis geweest?) de mix tussen het ontoegankelijke van Peter Gabriel en het onwijs toegankelijke tijdperk van Phil Collins? De band kan geen 1 van beide tijdperken missen namelijk.