Genesis - Live over Europe 2007 (2007)

Ben sinds vannacht in het bezit van dit album.
Voormalig MuMe Lid Erwku en zijn laptop kwamen bij mij langs gisteravond.
We hebben tot 6 uur vanochtend film zitten kijken en van alles en nog wat ge-pindakaast, waaronder deze cd.

Daarnaast ook in bezit gekomen van Pet Sounds (Beach Boys), Robert Fripp & The League Of Crafty Guitarists en Phil Spector's Back To Mono disc 1.

En ............???

En.............???

Vrij weinig, heb er vannacht naar geluisterd en ook nu staat hij aan op de achtergrond.
Moet zeggen dat hij tot nu toe zeer zeker niet tegenvalt.
Een zeer fijne balans tussen oud en nieuw werk (Mama en Land Of Confusion), het enige minpuntje wat ik heb gevonden tot nu toe is het ontbreken van Supper's Ready

Blijf het zeer fascinerend vinden hoe Phil Collins vrijwel achteloos is uitgegroeid van drummer tot een van de grootste popartiesten aller tijden...petje af voor deze man

Dat instrumentale stuk in Home By The Sea staat nu op...buitenaards goed, niet normaal meer !
Krijg er bijna kippenvel van

Allereerst de cd,

In mijn ogen een onwijs goede cd waarbij Genesis ( Phil Collins) laat zien dat hij ook op deze leeftijd nog in staat is om zowel het nieuwe werk als het oude werk over te brengen op het publiek en nog steeds nieuwe luisteraars met het Genesis werk weet te verbinden.

Over de discussie Peter Gabriel en Phil Collins is voor mij een beetje moeilijk om rieel te antwoorden aangezien ik een groot fan ben van Phil Collins ( misschien ook wel omdat het een behoorlijke drummer is en ik zelf graag drum), maar ik zie het allemaal ietsje anders, misschien onrieel maar dan hoor ik het wel.

Als ik het Genesis werk na Peter Gabriel vergelijk met Peter Gabriel zijn solo werk dan vind ik de Genesis toch echt nog een stuk beter, Komt de kracht van het oude werk dan echt wel uit de handen van Peter Gabriel? of was het Steve Hackett die de muziek zo goed maakte( na zijn vertrek veranderde de muziek in mijn ogen/oren veel meer)? Was het niet gewoon de groep Genesis zoals hij er toen stond de kracht van de band?

Om een beetje goed te kunnen oordelen heb ik ook eens een dvd erbij gepakt van een concert van Peter Gabriel maar ik krijg toch echt de indruk dat hij zich richt op het publiek waar Phil Collins groot in is geworden met nummers als In your eyes en Salisbury Hill.

Ook heb ik een poos geleden een interview gezien ( geen idee wie het was) waarin gezegd werd: Peter Gabriel? Als ik hem was zou ik ook geen tour meer doen met Genesis. Hij heeft nu het geluk dat hij nog goed zit bij de fans van Genesis door het oude werk en ik vraag me af of hij wel in staat is om dat allemaal waar te maken.

Laat ik afsluiten met hetgene dat ik zowel Phil Collins als Peter Gabriel onwijs goede muzikanten vind en dat het denk ik voor iedereen goed zou zijn als ze samen op gingen treden bij een afscheidstournee om voor alle fans te laten zien dat ze er toch met z'n 2en ( + plus de rest van de band natuurlijk) voor hebben gezorgd dat Genesis de band is geworden die het nu is. Beide artiesten hebben namelijk hun zwaktes en krijg het gevoel dat ze die van elkaar onwijs kunnen opvullen ( is dat niet de kracht van Genesis geweest?) de mix tussen het ontoegankelijke van Peter Gabriel en het onwijs toegankelijke tijdperk van Phil Collins? De band kan geen 1 van beide tijdperken missen namelijk.

Allereerst is het Solsbury Hill. Dit nummer is door Gabriel uitgebracht nog voordat Collins met solowerk aankwam dus die vergelijking raakt kant nog wal.

Phil en Peter hebben beiden in dezelfde band gezeten, maar daar houden de overeenkomsten wel zo'n beetje op.

Het solowerk van Gabriel (experimentele, politieke en multiculturele invloeden, zowel in tekst als muziek) is dan ook niet te vergelijken met dat van Collins, die toch vaak voor de wat zoetere en commercieel makkelijker in het gehoor liggende composities koos.

Hoe dan ook, ze hebben beiden (na hun Genesis periode) briljant werk afgeleverd en ik kan dan ook van beiden genieten.

Het is zeker niet het geval , want Gabriel gaat inhoudelijker dieper dan Collins .
Echt hitgericht waren Sledgehammer en Big Time van So .
Verder doet en deed Gabriel vooral zijn eigen ding .
Dat daar op gepaste tijden wat lichtvoetiger materiaal bij zit klopt , maar hij is er zeker niet op uit een zo groot mogelijk publiek te bereiken .

Onlangs de DVD When In Rome bekeken en bijzonder onder de indruk geraakt, de bijgevoegde documentaire laat een gedreven band zien.

In 2007 bij het concert in de Amsterdam Arena geweest en inderdaad diep onder de indruk hiervan. Weergaloos, en fantastisch. De setlist had wat mij betreft niet beter gekund, goede mix van de bekende hits en het oudere meer symfonische werk. Geldt ook voor het podium en de lichtshow, vooral met die stijgende lichten tijdens second home by the sea.

Wat dat betreft ben ik blij dat de keuze is gemaakt om ook de bekende hits te spelen, de uitvoering van o.a. no son of mine was erg goed, maar ook turn it on again, hold on my heart, mama, tonight tonight tonight enz. Blij verrast ook door home by the sea, en los endos. De uitvoeringen van de meer oudere werken zoals in the cage / cinema show en fifth of fifth waren erg geweldig.

Kortom, de perfecte mix van ouder en recenter werk in een fantastische uitvoering. TOP!!

Kan dit alleen maar onderschrijven. De setlist zoals op deze 2 CD is de gehele tour hetzelfde gebleven, behalve de eerste show in de Hollywood Bowl (een na laatste van de tour) waar door de regen de beide toegiften moesten worden geschrapt omdat het keyboard van Banks was doorweekt en het had begeven tijdens Invisible Touch. De tour was een prima mix van oud en nieuw. Voor foto's zie Kamerado Photography

Deze 2CD is een perfecte weergave van de tour. Gewoon de nummers verzameld in de beste versies van de Europese tour, al het gewauwel eruit geknipt (wat wel leuk is op een DVD maar niet op een CD). Hoogtepunten van deze 2 CD zijn voor mij zonder meer Duke's Intro, In The Cage Medley, Ripples en Carpet Crawlers. Van het recentere werk vind ik op deze 2 CD (zoals ook in A'dam) No Son Of Mine echt staan als een huis. Prachtplaat.

Ik moet wel eerlijk bekennen dat ik zelf ook een 1 CD versie heb gemaakt waar ik de door de Engelsen genoemde 'piss-breaks' uiteraard ook op heb weggelaten.

(maart 2009)

"Tijdens een interview op een persdag in Disneyland Resort Paris in april 2009 verteld Collins dat hij bezig is met het schrijven en opnemen van nieuwe nummers, maar dat hij nog niet weet wat hij daarmee gaat doen".

Bron: wikipedia

Tja, wat doet een mens normaal met nieuw geschreven en opgenomen nummers? Uiterlijk in april 2010 verschijnen met een nieuwe cd, denk ik.

Een Collins solo album Ik zou willen dat Genesis, na al die jaren, weer eens met een studio album op de proppen kwam.

Zoals al eerder door mensen aangegeven was de setlist van deze tour voor mij ook close to perfect, hoogtepunten: Duke's Intro (Behind the Lines / Duke's End), In the Cage / Cinema Show / Duke's Travel's / Afterglow, Home By The Sea, Firth of Fifth, Domino en Los Endos.

Ik zou hopen van niet. Mr. Collins is al halfdoof, daar verwacht ik, eerlijk gezegd, nog weinig vuurwerk van. Ik denk dat hijzelf het ook wel welletjes vind met Genesis en zich vanwege z'n omstandigheden richt op z'n gebruikelijke slappe-hap-muziek. Met het -helaas- uiteenvallen van de Ray Wilson-line-up (daar zat zeker een vruchtbare insteek in) zijn voor Rutherford en Banks de kansen nu wel zo'n beetje verkeken en Peter Gabriel is wel de laatste die aan een reunie zit te denken. Nee, dit boek is uit; het is mooi geweest.

Ja, Oostindisch. Die verhalen van die doofheid circuleren al geruime tijd. Toch bleek er weinig van, ook tijdens Live over Europe.
En als Collins zelf zegt inmiddels weer nummers te hebben opgenomen, valt het m.i. allemaal nog wel mee.

Hmm.. heb nu deze live-cd gekregen voor m'n verjaardag en hij valt inderdaad zeker niet tegen! Geluidskwaliteit is superieur en Collins is inderdaad zeer goed bij stem, al klinkt hij in I Can't Dance nu erg iel bij die uithalen. De setlist, daar is zeer weinig op aan te merken: Een gezonde balans van oud en nieuw materiaal. Vandaag kon ie niet voluit, morgen wel, dus dan kom ik met m'n ongetwijfeld positieve oordeel!



Bij dat soort taferelen heb ik altijd zin om wild om me heen te slaan!
Wat een sukkels...

Er waren ook mensen die vroegen of ze in het concert nog Phil Collins nummers gingen spelen.

Heb deze cd ook in mijn collectie binnen gekregen enkele weken geleden en ik moet zeggen dat deze plaat me eerder mee dan tegenviel.

Ik heb het nooit zo gehad op het pad dat Genesis koos na het verlaten van Peter Gabriel en ik had vermoed dat deze cd, met uitzonderlijk veel nummers uit de post Gabriel periode hier een bevestiging op zou zijn. Helaaspindakaas voor mij bleek dit niet het geval, want ook zonder Gabriel zijn de mannen Genesis op hun oude dag nog prima in staat om een prachtig concert neer te zetten.

Het is nu zelfs zo erg dat ik ervan baal dat ik destijds niet naar het concert ben gegaan. Ik ook met mijn vooroordelen

3.5*

Mogen ze blij zijn dat ik er niet was.

Ja, echt. Ik geef dat soort mensen meteen een uitbrander. Kan ik niks aan doen.

Die ''hits'' hebben al voldoende Collins gehalte wat mij betreft. Voordeel/nadeel zo u wilt, is dat die hier door Genesis worden uitgevoerd.

Ach, en toch ook niet onaardig? Ik bedoel, binnen Genesis wordt hij op deze cd toch nog redelijk afgeremd door zijn medemuzikanten?

Het leeuwendeel van de gekozen nummers zijn ook al niet de lawaaiige hits van Collins-bij-Genesis-in-de-jaren-80, ik tel er slechts een handvol.

Nee, deze Live over Europe is zeker geen slechte plaat, op de keper beschouwd.

Zo toch een puntje verhoogd naar 3 sterren, kost me wel moeite maar is wel voldoende.
Howel dit niet en echte topper van me wordt.

Het gedeelte met In the cage/ cinema show en Dukes travels is toch wel erg mooi gedaan, goed opgevolgd door Afterglow. Net nog weer eens afgeluisterd

Zo een hele cd had wellicht kunnen leiden tot een nieuwe Genesis gekte, maar de kwaliteit van deze uitvoeringen blijft helaas beperkt tot dit viertal, zo'n beetje het hoogtepunt van deze cd.

Ik vind vooral Ripples en Los Endos er bovenuit schieten.
Domino klinkt hier ook lichtjaren beter dan op Invisible Touch.

Mijn absolute favorieten op dit album:
- Duke's Intro (Behind the Lines / Duke's End)
- In the Cage / Cinema Show / Duke's Travel's / Afterglow
- Firth of Fifth (Excerpt) / I Know What I Like
- Domino
- Los Endos

De bovenstaande lijstjes mogen dan nog worden aangevuld met Home By The Sea en The Carpet Crawlers. Dan heb je het voor mij wel gehad.

Wat ik zo waardeer aan deze plaat is dat die galm eens een keer niet op Collins' stem zit. Z'n stem klinkt hier veel natuurlijker en 'eerlijker' dan op de studio-platen. De instrumentatie klinkt ook wat feller. Dit geeft vooral de hits een meerwaarde zodat het verschil in kwaliteit met de klassiekers wat minder evident is. Deze cd is zeker beter dan wat ik ervan verwacht had!

De kwaliteit tussen hits en klassiekers mag dan minder evident zijn, de inhoud is het voor mij daarom nog niet. Toch krijg ik met LOE weer meer een ''seventies'' gevoel dan in Collins' hoogtijdagen toen zijn over-the-top performance bij het irritante af was. Hier zit toch minder oppervlakkigheid en meer gedragenheid in. Blijft zeker een kwalitatief hoogstaand en uitgewogen afscheidsdocument van een bijzondere band die ooit zo grensverleggend was...

Mee eens, absoluut de hoogtepunten van het album en naar ik heb begrepen, ook van het concert. Toch blijf ik nog altijd stilaan hopen dat Gabriel ooit nog eens terug gaat keren naar het oude nest en ze Nursery Crime t/m Lamb in een 4 uren lang durende show op gaan voeren

Ach, ik mag altijd blijven dromen. Voor zo lang blijf ik maar luisteren naar de 'Longs', want die geniet nog iets meer mijn voorkeur boven deze Live Over Europe.