Ik kende Dizzees muziek al wel, maar sinds het optreden van hem op Glastonbury 2010, heeft hij mij echt geraakt. Wat ging het los daar zeg, en die cover met Florence is echt fantastisch. Heb dus alle albums van hem gekocht en ik begon met Tongue N Cheek. Leuk die hitjes, liggen goed in het gehoor, maar na een paar keer luisteren van het hele album moet ik helaas concluderen dat het niet echt beklijft. Het is gelikt geproduceerd, maar ik vind het niet vet. Bovendien vervelen de housedeuntjes al snel. Money Money vind ik qua beat eigenlijk het enige vette nummer van het album. En ik vind bovendien de tweede cd leuker om te luisteren. Daar staan live versies op en dus die cover met Florence. Kortom, leuk tussendoortje, maar ik luister toch liever naar z'n vorige cd's.

Ik hoop dat Dizzee met zijn 5e album wat meer terug naar z'n roots gaat, rauw en minder commercieel. Hij doet z'n ding, dat is te gek, maar wat minder commerciële housedeuntjes en meer diepgang vind ik toffer.