menu

Via deze pagina blijf je op de hoogte van recente stemmen, meningen en recensies van frolunda. Standaard zie je de activiteiten in de huidige en vorige maand. Je kunt ook voor een van de volgende perioden kiezen: januari 2018, februari 2018, maart 2018, april 2018, mei 2018, juni 2018, juli 2018, augustus 2018, september 2018, oktober 2018, november 2018, december 2018, januari 2019, februari 2019, maart 2019, april 2019, mei 2019, juni 2019, juli 2019, augustus 2019

GZA - Liquid Swords (1995) 5,0

afgelopen woensdag om 22:36 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,5 sterren

» details  

Mannequin Pussy - Patience (2019) 3,5

afgelopen woensdag om 21:53 uur

stem geplaatst

» details  

black midi - Schlagenheim (2019) 3,5

9 augustus, 12:01 uur

Rumoerig en chaotisch plaatje waar je eens lekker in kunt duiken want naast een flink gedeelte originaliteit komen er zoveel referenties voorbij dat luisterplezier gegarandeerd is.
Het debuut van het uit Londen afkomstige kwartet Black midi is dan ook niet voor één gat te vangen en levert je een muzikale ontdekkingsreis op waar ik de ene keer onder andere invloeden van the Fall,Public image limited en The Jesus lizard voorbij hoor komen maar me in een andere gemoedstoestand weer tal van andere namen brengt.
De negen nummers op Schlagenheim zetten je vaak op het verkeerde been maar zijn zonder uitzondering,op zijn minst interessant en soms zelf briljant te noemen.De rol van de eigengereide zang van Georgie Creep mag hierbij zeker niet onderschat worden.
Voorlopig hou ik het maar even bij goed maar de waardering voor een avontuurlijke plaat als deze zal in de toekomst nog zeker gaan groeien.

» details   » naar bericht  » reageer  

The Pine Box Boys - Stab! (2006) 3,0

8 augustus, 10:56 uur

Een eerder leuk en vermakelijk dan echt goed album deze,uit 2006 afkomstige tweede plaat van de Pine box boys.Een viertal uit San Francisco dat ons sinds 2003 een combinatie van Bluegrass,Outlaw country en Hellbilly aanbiedt.Zullen waarschijnlijk vooral live goed uit de verf komen,ze hebben er de ideale sound voor,maar op Stab! komen ze me iets te veel als een act over.Ik mis een beetje het gevoel en echtheid,iets waar de karakterloze zang het meest voor verantwoordelijk is.
Verder wel een aantal aardige nummers zoals The Wedding Grown,The Tardy Hearse en nog een paar die het album naar een krappe voldoende tillen,maar in het genre zijn zeker betere platen te vinden.

» details   » naar bericht  » reageer  

Jim Lauderdale - From Another World (2019) 3,0

8 augustus, 10:28 uur

stem geplaatst

» details  

Baroness - Gold & Grey (2019) 3,5

6 augustus, 16:32 uur

Misschien een minder mooie hoes dan voorganger Purple maar muzikaal gezien vind ik Gold and grey,de nieuwe plaat van de uit Georgia afkomstige band Baroness toch een stap voorwaarts.
Dat had overigens wel even tijd nodig want het grootste deel van de nummers blijft niet 1-2-3 hangen en ook moest ik wel even wennen aan de productie.
Maar nu ,na een aanzienlijk aantal draaibeurten komen de sterke nummers als Cold-Blooded Angels,Seasons,Broken Halo en Borderline steeds meer bovendrijven en winnen ze ook steeds meer aan kracht en Kwaliteit.En ook het geluid begint me steeds meer te bevallen.Het geeft Baroness in ieder geval iets eigens en herkenbaars.
Dat geldt min of meer ook voor de zang van John Baizley,geen geweldige vocalist maar die lange uithalen geven het kwartet wel iets origineels.
De eigenzinnige (hard)rock van Baroness levert met Gold & Grey dan ook een sterk album op,ééntje dat nog weleens een lange adem zou kunnen hebben.

» details   » naar bericht  » reageer  

The War on Drugs - A Deeper Understanding (2017) 3,5

2 augustus, 19:20 uur

Ik vond hun vorige album,waarmee the War on drugs hun grote doorbraak beleefden,best aardig maar daar bleef het ook wel een beetje bij.De opvolger,A Deeper Understanding zet die lijn een beetje voort al kom ik wel tot de conclusie dat de band hier met een aantal erg sterke songs op de proppen komt.
Vooral Pain en Nothing to Find zijn toch wel erg mooi met ook nog een aantal nummers in hun kielzog.
Alleen ben ik niet echt een liefhebber van de zang van Adam Granduciel.Na een goed half uur begin ik me toch iets te irriteren aan zijn wat zeurderig stemgeluid en dat in combinatie met de zweverige rock is dan net iets te veel van het goede.
Maar ik kan niet ontkennen dat The War on Drugs een mooi stukje muziek maakt en in een dosis van een half uur is dat goed te doen.En alhoewel ik nooit echt een fan van de band zal worden kan ik niets anders dan concluderen dat A Deeper Understanding toch best een goed album is.

» details   » naar bericht  » reageer  

The Greenhornes - East Grand Blues (2005) 3,0

2 augustus, 00:34 uur

The Greenhornes zijn de andere band van Patrick Keeler en Jack Lawrence,de ritme sectie van the Raconteurs.Op dit mini album komt de band voor de dag met een soort rock die doordrenkt is van sixties invloeden.Sommige hebben zelfs een licht psychedelisch ondertoontje.
De gemoedelijke opener vind ik niet al te sterk maar daarna komen the Greenhornes beter voor de dag met onder meer Shelter of Your Arms en Pattern Skies,het beste nummer van East Grand Blues.
Alles bij elkaar een aardig EP-tje dat niet helemaal overtuigd maar wel nieuwsgierig maakt naar ander werk van de band.
In 2010 kwam er overigens nog een album uit,Four stars wat hier nog niet op staat maar wel erg de de moeite waard schijnt te zijn.

» details   » naar bericht  » reageer  

Jacques Dutronc - Jacques Dutronc (1966) 4,0

Alternatieve titel: Et Moi et Moi et Moi, 31 juli, 23:02 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

» details  

Lloyd Cole - Guesswork (2019) 3,0

31 juli, 11:04 uur

stem geplaatst

» details  

Ben Jarrell - Troubled Times (2019) 4,0

29 juli, 16:03 uur

Tot nu toe toch wel het sterkste Country album van 2019 voor mij.Alleen de EP van Luke Combs kwam een beetje in de buurt en ik heb er natuurlijk nog een hoop te gaan.
Ben Jarrell,een voor mij nog onbeschreven blad met voorheen alleen nog een mini album in zijn repertoire.
Troubled times mogen we dus het debuut noemen van de zanger/groep uit Nashville.Tien prima songs waar zo nu en dan ook nog behoorlijk gerockt wordt en die muzikaal maar vooral qua teksten in de categorie Outlaw country valt.Jarrell's stem klinkt vrij traditioneel en zit wat betreft geluid ergens tussen Eric Church en Sturgill Simpson tijdens zijn beginperiode in.
Vooral de nummers waarin flink gas wordt gegeven zoals Big Iron Train,Black Helicopter en Colorado Bound mogen er wezen maar in het prachtige Daddy's Prison Radio laat Ben Jarrell horen dat hij ook een uitstekende ballad (inclusief tekst) in zijn mars heeft.
Dat alles levert aan de eindstreep,een zowel veelzijdig als voortreffelijk Country(rock)album op.

» details   » naar bericht  » reageer  

Cloud Nothings - Last Building Burning (2018) 4,0

27 juli, 18:56 uur

Vond hun vorige album (Life Without Sound 2017) zo nu en dan toch wat mak overkomen maar met deze weet de Amerikaanse band Cloud nothings zich prima te revancheren.Hun indie rock klinkt hier weer fel,scherp en punky,en dat gaat op Last Building Burning veelvuldig gepaard met heerlijke nummers waar het enthousiasme weer vanaf druipt.De band zet hier een frisse en urgente sound neer en vooral het trio songs In Shame ,Offer an End en The Echo of the World is erg overtuigend en de rest blijft daar niet al te veel bij achter.
Derhalve een eersteklas album waarmee Coud nothings zich weer aan de top van het indie rock gebeuren vestigen.

» details   » naar bericht  » reageer  

Vanilla Fudge - Vanilla Fudge (1967) 3,0

27 juli, 11:34 uur

stem geplaatst

» details  

Periphery - Periphery (2010) 2,5

27 juli, 10:54 uur

stem geplaatst

» details  

Kool Keith - KEITH (2019) 3,5

26 juli, 13:33 uur

De Amerikaanse rapper Kool Keith lijkt hier de laatste jaren op Musicmeter een beetje in de vergetelheid te zijn geraakt.Op zijn vorig album Controller of Trap uit 2018 werd niet gestemd en ook bij het onlangs verschenen KEITH waren de stemformulieren nog blanco.En dat terwijl hij met zijn band de Ultramagnetic MC's en zijn alter ego Doctor Octagon toch zeker als baanbrekend en invloedrijk geldt.
Nu gebied de eerlijkheid mij te zeggen dat ik ook al jaren niet meer naar nieuw materiaal van de New Yorkse Hiphop pionier luister maar toevallig kwam deze voorbij en ik dacht,waarom niet.
Aanvankelijk was ik niet echt onder de indruk,Keith blijft een goede rapper maar vooral op het eerste deel van KEITH had moest ik toch weer even wennen aan zijn muzikale gekte en flow.
Maar na een aantal draaibeurten en een betere tweede helft van de plaat moet ik toch concluderen dat Kool Keith het nog niet verleerd is.Zijn beats zijn nog steeds onnavolgbaar origineel en ook als woordkunstenaar maakt hij nog steeds indruk.Het is misschien niet altijd even toegankelijk en zeker ook niet ieders smaak maar met sterke nummers als 95 South,Open and Wet,Word Life en She Answer,een samenwerking met Jeru the Damaja (B-Real doet ook nog mee) weet hij me toch weer enthousiast te maken.
Een goed album waar nog wel wat rek in zit.

» details   » naar bericht  » reageer  

Mercy John - Let It Go Easy (2019) 3,5

24 juli, 23:42 uur

stem geplaatst

» details  

Drab Majesty - Modern Mirror (2019) 3,0

23 juli, 19:23 uur

Leuk album dat voor een groot gedeelte terug grijpt naar de Synthipop en New wave van de tachtiger jaren,iets wat je trouwens de laatste jaren toch steeds vaker tegen komt.
En het Amerikaanse Drab majesty maakt met hun derde album helemaal geen slechte beurt in dit opgeleefde genre.Zelf hou ik wat meer van een iets donkerder geluid maar vooral the Other side,Dolls in the Dark en Out of Sequence zijn prima songs.De singles zijn wat mij betreft dan weer op het randje omdat ze toch iets te veel de commerciële pop kant opgaan .Maar van de andere kant weet de band ondanks alle herkenbare invloeden toch iets van een eigen geluid neer te zetten.Best knap.
In ieder geval een ruime voldoende voor Modern mirror en wie weet zit er nog wat rek in.
Hun andere albums ga ik ook zeker proberen.

» details   » naar bericht  » reageer  

Mark Ronson - Late Night Feelings (2019) 2,0

23 juli, 16:48 uur

stem geplaatst

» details  

Jah Stitch - Original Ragga Muffin (1975-77) (1995) 4,5

23 juli, 01:54 uur

Vandaag maar weer eens uit de kast getrokken en ik moet zeggen het werk van Jah Stitch lijkt met het verstrijken der jaren alleen maar beter te worden.
Original Ragga Muffin (1975-77) is een verzamelaar van het Blood and fire label uit 1995 en bevat het beste materiaal van Jah Stitch (Melbourne James) uit de eerder genoemde periode.
Geproduceerd door Bunny Lee en met The Aggrovators als begleidings band,waarin toen onder meer Sly Dunbar,Robbie Shakespeare en Johnnie Clarke zaten.
Legendarische namen uit de Reggae history die voor mij een eveneens legendarische plaat opleverden.
Original Ragga Muffin (1975-77) bevat een briljant geproduceerde combinatie van Roots,Raggamuffin (met het befaamde toasten) en dub.Heel het album is in feite één groot hoogtepunt maar Ragga Muffin Style,Zion Gate / Every Wicked Have to Crawl (met Horace Andy) en No Dread Can't Dead mogen wel even apart genoemd worden.
Na de productieve jaren zeventig heb ik weinig noemenswaardig meer van Jah Stitch vernomen (hij overleed eerder dit jaar op 69 jarige leeftijd) maar dit werkstuk behoort nog steeds tot mijn top 5 van beste Reggae albums aller tijden.

» details   » naar bericht  » reageer  

Ian Noe - Between the Country (2019) 3,5

21 juli, 13:24 uur

Kwam dit album tegen in één of ander lijstje van aanbevolen Country albums in 2019.Between the Country is het debuut van Ian Noe uit Kentucky,en hoewel raakvlakken met country vind ik het vooral een combinatie van roots en folk die me regelmatig aan Bob Dylan doet denken.
Echt storend is dat niet,alhoewel ik niet echt een liefhebber ben van de zangstem van Noe.Gelukkig is zijn songmateriaal,inclusief teksten sterk waarbij je het talent en de kwaliteit er echt wel aan af hoort.
Vooral Junk town,Dead on the River (Rolling Down) en That Kind of Life zijn prima nummers en ook de rest zit daar qua niveau niet ver vanaf.
Een mooi en goed debuut van artiest waar we zeker,of ik moet me wel heel erg vergissen,nog wel meer van gaan horen.

» details   » naar bericht  » reageer  

The Raconteurs - Help Us Stranger (2019) 4,0

15 juli, 22:33 uur

Goed dat ze weer terug zijn the Raconteurs,heeft zo'n tien jaar geduurd maar het wachten is de moeite waard geweest,Help Us Stranger is een prima album geworden.
Na zijn wat vreemde en niet overtuigende laatste solo album was dit ook wel wat Jack White nodig had.Een band waar ie niet alleen de kar hoeft te trekken met als gevolg een uitstekende wisselwerking met Brendan Benson en de twee andere leden.
En dat alles resulteert weer in twaalf boeiende en veelzijdige songs,die een mooie mix van gitaarrock,pop en wat blues opleveren.De drie vooruit gesnelde singles waren al een voortreffelijk voorproefje en dat niveau wordt op Help us stranger grotendeels volgehouden.Heerlijke songs waar het enthousiasme vanaf druipt,inventief en ijzersterk gitaarspel van Jack White,sterk drumwerk van Patrick Keeler en niet te vergeten de vocale progressie van Benson.
In het midden van de plaat zitten wel wat 'modale' nummers maar naast de singles Sunday Driver/Now that you're gone en Help me stranger smaken ook Bored and Razed,Don't bother me en Live a lie erg lekker.
Een geslaagd,krachtig en gevarieerd derde album van the Raconteurs.

» details   » naar bericht  » reageer  

Billy Bragg - Life's a Riot with Spy Vs Spy (1983) 4,5

15 juli, 00:26 uur

IJzersterke debuut EP van de Engelsman met toen alleen nog een elektrische gitaar,Billy Bragg.De zeven nummers,waarvan A New England het bekendste en The Man in the iron mask toch net het mooiste is, doen weinig voor elkaar onder en zijn stuk voor stuk wonderschoon.
De subtiele combinatie van politieke en liefdesliedjes wordt zowel op gitaar als vocaal overtuigend door Billy Bragg gebracht en hebben zowel punk als folk elementen in zich.
Was destijds ook live zeer de moeite waard,ook al omdat de man uit Barking (nabij Londen) zich,naast een volleerd muzikant (die zijn mogelijkheden optimaal benutte) een erg sympathieke entertainer toonde.
Ook de albums hierna waren zeer de moeite waard,met Talking with the Taxman about Poetry uit 1986 voor mij als uitschieter.Daarna ben ik hem een beetje uit het oog verloren en kan daarom niet echt oordelen over zijn later werk maar zijn eerste vier,vijf platen knallen hier nog steeds regelmatig uit de luidsprekers.

» details   » naar bericht  » reageer  

Jerry Lee Lewis - I-40 Country (1973) 3,5

10 juli, 23:32 uur

stem geplaatst

» details  

Curtis Harding - Face Your Fear (2017) 4,0

10 juli, 16:03 uur

stem geplaatst

» details  

Beheaded - Only Death Can Save You (2019) 3,5

9 juli, 18:52 uur

Na het beluisteren van de eerste twee nummers leek me de afkomst (Malta) van deze Zwarte Deathmetal band nog het origineelste en meest interessante,maar vanaf het prima A Greater Terror wordt dit zesde album van de formatie Beheaded een stuk beter.De songs daarna zijn ook overtuigender,en onderscheiden zich door wat meer pit,een lekkere hook of riff en zijn gewoon beter geschreven.En dat kom ik in dit genre,waar de eenvormigheid vrij vaak schering en inslag is,ook weer niet al te vaak tegen.
Naast het al eerder genoemde A Greater Terror kunnen me vooral The Papist Devil,het titelnummer en het "swingende" Embrace Your Messiah imponeren.
Ik had nog nooit eerder van of iets van Beheaded gehoord maar in zijn soort is dit zeker geen verkeerd album.
Goed.

» details   » naar bericht  » reageer  

Calexico & Iron and Wine - Years to Burn (2019) 3,0

9 juli, 17:40 uur

Zeker geen onaardige plaat maar echt spannend vind ik deze samenwerking tussen Calexico en Iron and Wine nu ook weer niet.Ben verder ook niet bekend met die laatste band en bij Calexico bespeurde ik de laatste jaren ook al een zekere stagnatie.
Years to Burn klinkt weliswaar best sfeervol maar de combinatie van zestiger jaren pop,Crosby,Stills & Nash en Love zijn de namen die me zo te binnen schieten,en lichte roots invloeden klinkt ook weer niet al te overtuigend.Iets waar het niveau van de songs grotendeels voor verantwoordelijk is.
De eerste twee nummers en Follow the water zijn best goed maar de rest neigt toch regelmatig naar middelmatig en saai.
Een kleine voldoende voor het geheel.

» details   » naar bericht  » reageer  

59 Times the Pain - End of the Millenium (1999) 4,0

2 juli, 23:44 uur

Derde en beste album van deze Zweden uit Fagersta,ergens ten noordwesten van Stockholm.En met een leuke bandnaam,59 Times the pain naar een oud Hüsker Dü nummer.Een vierde kwam er ook nog in 2001 (Calling the public),maar dat was niet meer dan een middelmatige Clash imitatie.
End of the Millenium van twee jaar eerder is echter andere koek,een vinnige combinatie van hardcore en straatpunk,die misschien niet de originaliteitsprijs zal winnen maar op alle andere vlakken volop overtuigd.
De zang van Magnus Larnhed is niet van grote kwaliteit maar zijn voordracht is dat wel.Lekker fel,precies wat dit soort muziek nodig heeft.Datzelfde geldt eigenlijk voor de songs en de uitvoering.
Dertien korte,agressieve songs die zowel muzikaal als qua teksten het hardcore/punk genre eer aan doen.En dan met name het openingstrio Working Man Hero,Me Against the World en Turn at 25th en verderop op End of the Millenium Found Home en Daily Mind Distortion.Dat zijn zo'n beetje hoogtepunten al ontloopt het elkaar niet al te veel.
Een klassieker is dit album van 59 Times the pain dan wellicht niet,het is wel een prima punkplaat en nog steeds één van mijn favorieten uit Scandinavië.

» details   » naar bericht  » reageer  

Rammstein - Rammstein (2019) 2,5

1 juli, 19:36 uur

Klinkt best aardig na een aantal luisterbeurten maar uiteindelijk bleef ik toch met een teleurgesteld gevoel zitten.Het is allemaal zo herkenbaar en voorspelbaar dat het mij voorkomt als een goede herhalingsoefening.Weliswaar met een paar aardige songs zoals Radio en Puppe maar ter gelijkertijd ook een stuk meer richting radiovriendelijke pop.Het echte lekkere beukwerk hoor hier nog maar mondjesmaat.
Eigenlijk zette voor mij de (lichte) teloorgang al in na het nog prima album Mutter,al bleef het niveau nog wel steeds acceptabel.
Maar om dan na vervolgens tien jaar met dit middelmatige album voor de dag te komen,tja dan zet ik mijn kaarten voortaan maar op Eisbrecher.

» details   » naar bericht  » reageer  

Chris Robinson Brotherhood - Servants of the Sun (2019) 3,0

1 juli, 17:32 uur

Geen onaardig album dit,met ook nog een best een origineel geluid.Een combinatie van kwaliteitspop en bluesy soft rock waarop blijkt dat Chris Robinson nog steeds een prima zanger is.Iets wat ie vooral op Let It Fall en The Chauffeur's Daughter laat horen.
Wel had voor mij de (scheurende) rock gitaar een wat prominentere rol in de sound mogen krijgen want nu klinkt Servants of the Sun wel erg lichtvoetig en heb ik er na een half uur wel even genoeg van.
Misschien dat een aantal draaibeurten dit album nog wat opwaarderen maar voorlopig hou ik het bij ruim voldoende.Een aantal lekkere heavy rockers hadden wat dat betreft wonderen kunnen doen bij de nieuwste van de Chris Robinson Brotherhood .

» details   » naar bericht  » reageer