Gelijk met de opmerking “Van die stoner rock, daar hou jij toch van? Moet je dit luisteren !” kreeg ik Warp Riders van The Sword in mijn handen gedrukt. Zelf had ik nog nooit van the Sword gehoord, al zegt dat ook niet alles. En nieuwe muziek ontdekken is altijd leuk.

Na de eerste klanken is het toch even schrikken. Dit is helemaal geen stoner rock. De eerste gitaarriffs klinken meer als metal uit de tweede helft van de jaren tachtig dan dat hier een gruizige Stoner band staat te spelen. Maar goed, het is niet de schuld van The Sword dat iemand mij op het verkeerde been zet. Wel heb ik het een beetje gehad met de metal scene, want echt vernieuwd kan ik die muziekstroming niet noemen. De eerste twee nummers pakken me daarom niet echt. Maar vanaf het derde nummer verandert er wat. Op het album beginnen er inderdaad stoner invloeden merkbaar te worden en zeker op The Chronomancer I: Hubris komen de grooves te voorschijn. Dat is de redding voor het album want het zijn juist deze invloeden die het album boeiend maken. Helaas pakt die combinatie nog niet in ieder nummer even goed uit en vallen ze nu en dan terug naar – teveel – clichématige metalriffs.

De songtitels suggereren dat de heren veel fantasyboeken lezen. En na wat speurwerk op het internet kom ik erachter dat Warp Riders een conceptalbum is dat een sci-fi verhaal probeert te vertellen. Ik heb het er zelf niet uitgehaald. Maar mogelijk kan ik na meer luisterbeurten wat meer lijn daarin kan ontdekken.

Het geluid van het album is goed afgemixt, al vind ik dat de zang er in enkele nummers enigszins wat ijl uitkomt.

Warp Riders vind ik geen super spannend album. Het hinkt qua muziek te veel op twee gedachten en valt te vaak terug op de veilige metalinvloeden. Maar waar de combinatie tussen metal en stoner goed uitpakt is het wel hele erge lekkere muziek. Als The Sword dit idee verder kan uitwerken hebben ze er een fan bij. Ik ben benieuwd naar het vervolg.