Zo toch maar eens tijd dat ik hier een recensie over schrijf,

Dit album is in een paar woorden; Ontzettend sterk en emotioneel. Waters legt perfect zijn gevoelens en emoties van zijn jeugd weer in de nummers van The Wall en de film versterkt dit effect alleen nog maar. Ik moet toegeven dat ik de live versie 'Is there anybody out there?' beter vind dan de opnames.

Een van de beste nummers op het album vind ik toch wel Goodbye blue sky, zo'n ontzettend mooi nummer met een duister randje. Iedere, iedere keer als ik dit nummer beluister kruipen de rillingen opnieuw over m'n lijf, heerlijk.

Daarnaast hebben we natuurlijk nog een stukje meesterwerk, comfortably numb. Een magisch nummer waarin David Gilmour's stem met zijn Solo ongeloofelijk goed naar voren komen en prachtig de rust weten te houden.

Nog enkele leuke nummers; Run Like Hell en Empty Spaces gevolgt door Young Lust

The Wall in z'n geheel is een onbeschrijfbaar meesterwerk waar ontzettend veel werk in zit. Kan net wachten om dhr. Waters live te zien 8 april te Nijmegen (: