De productie van dit album is erg goed. Eigenlijk heb ik nooit eerder een TD album zo goed horen klinken. Ik moet eerlijk bekennen dat de opnamekwaliteit nooit heel belangrijk is geweest voor mij wanneer ik naar de muziek van TD luister. Luister naar Phaedra of Rubycon en ik merk dat de ietwat gesloten geluidservaring alleen maar bijdraagt aan de mystieke en spannende sfeer van die albums. Sterker nog: of ik nu TD-muziek hoor op een oud cassettebandje of van CD, hun muziek blijft keihard overeind staan. Helaas geldt dit bij mij alleen bij het luisteren naar hun oudere werk. Vanaf eind jaren tachtig heeft het me niet echt meer kunnen bekoren. Het mist ziel. Het mist gevoel. Het mist sfeer. Wanneer is deze CD niet beluister als TD-CD, maar gewoon als een electronische muziek van artiest X bekruipt mij toch het gevoel dat ik dingen mis. Ik mis spanning, ik mis het dreigende geluid, ik mis de wendingen en variatie in de stukken die me op het puntje van mijn stoel doen zitten.

Kort gezegd: het klinkt perfect, maar het raakt me simpelweg niet Misschien mis ik gewoon wel imperfecties in de muziek die de stukken misschien nog enig karakter zouden geven.

Dat Edgar Froese al enige jaren de backcatalogue van TD aan het pimpen is mag algemeen bekend zijn. Ook Sorcerer ontkomt er niet aan. Wie hoopt dat de 2e CD inderdaad zgn. "lost tracks" bevat die net niet in de film terecht zijn gekomen, komt bedrogen uit. De tracks op beide CD's zijn gepimpt. Dat wil zeggen, er is het bekende digitale sausje overheen gegoten. Het voelt als de Nachtwacht van Rembrandt pimpen met wat moderne kleuraccenten.

Deze dubbelCD voegt helaas niets toe aan hetgeen er al was. Heb je dus de originele soundtrack in de kast staan, laat die lekker staan, geniet er van en laat deze CD de revue passeren.

De twee sterren omdat ook nog is het eerste en laatste nummer van de originele CD gewoon zijn weggelaten.