Na een tweetal zwakkere albums is Lucinda Williams met Blessed gelukkig weer terug op het niveau van Essence en World without Tears.
Mooie, evenwichtige plaat, goede songs. Een gedisciplineerde begeleidingsband die geheel in dienst staat van DE STEM. Mooiste nummers zijn I don't know hou you're living, Kiss like your kiss en het titelnummer.
In haar persoonlijke leven schijnt Lucinda gelukkiger dan ooit te zijn na haar recente huwelijk. Haar songs zijn dan ook beduidend minder klaaglijk en zielig, maar nog altijd viert dronken melancholie de boventoon.
Het is vreemd dat dit album op MusicMeter zo weinig aandacht krijgt.
Is dat erg?
Integendeel, het helpt de illusie in stad te houden dat Lucinda van mij is. Van mij.