Hmm, dat vind ik niet, en dat zal ik hier dan maar eens gaan argumenteren. De eerste twee nummers lijken heel erg op hun debuut, een soort verlengde. Zelfde ritme, zelfde drums. Weinig vernieuwend. Vervolgens het derde nummer dat een simpel popnummer is en een standaard couplet-refrein-couplet heeft. Zo schommelt het allemaal wat op en neer. Met niet zulke sterke nummers, tot het nummer 'We Are The Young'. Vanaf hier gaat het heel erg bergopwaarts, en krijg je een nieuw Kensington te horen. Met enkele rustige nummers die bij mij ook zeer goed bevallen. Die lijn trekken ze door tot het einde van het album. Wat het uiteindelijk toch nog tot een geslaagd album brengt.

Poe.. Altijd als ik een album pak van The Mars Volta is het eerste wat ik me afvraag wat de titel betekend, zo ook bij dit album. Misschien komt het omdat ik net 15 ben? Hoogstwaarschijnlijk gaat dit mijn petje te boven, zo ook de tekst. Wat ik er kan uit halen van wat hij zegt is minimaal. Ach, wat wil je, als hij er weer is met zijn hoge stem boven alles wat er te horen valt bovenuit komt, dan ga ik liever daar van genieten in plaats van te bedanken wat hij zegt.
Ook vind ik het beoordelen van een album van The Mars Volta altijd zeer moeilijk, mede ook door mijn leeftijd misschien.
Toch heeft dit album behoorlijke uitschieters, en een enkel nummer dat mij weer niks doet. Nummers die totaal anders zijn dan de voorgaande albums kan ik respectievelijk meer waarderen dan nummers die veel weg hebben van voorgaande albums.
Het album had van mij toch wel 10 á 15 minuten korter mogen duren, want op een gegeven moment gaat het mijn ene oor in, en de andere weer uit.
Toch is dit album voor mij wel beter dan de voorgaande, mede door de iets andere sound die er in in toegevoegd, dan komt het uit op een 4,0*