Geweldig album, dat voorop! Lange tijd geleden dat ik zo heb genoten van een plaat als deze!

Voor mij is het een verademing dat Portnoy weg is bij D, ik sprong een gat in de lucht. De man was volledig vastgeroest in zijn eigen toch beperkte truckendoos. Vooral de laatste cd's hoorde je de breaks al van verre aankomen en werden ballads volledig volgespeeld en kon hij lekkere rif van Petrucci niet voorzien van 4 maten hetzelfde.
Mangini daar in tegen kan dit wel: en hoe! De man drumt vele malen muzikaler en mensen die beweren dat Portnoy 'meer kan': think again. Je kunt pornoy stuwend noemen maar het laid backe van Mangini komt DT ten goede.

Hulde aan Dream Theater, ze zijn er alleen maar op vooruit gegaan. Nu ooit nog een nieuwe zanger erbij en het is live ook goed te pruimen!