Nog immer een van mijn favoriete platen, waarbij de piano een grotere rol speelt dan op zijn volgende platen. Liefdes die op niets uitlopen en de frustratie daarover staan veelal centraal op dit album. Destijds heel herkenbaar...ik was toen zelf ook 17 18 jaar. The sun hasn't set on this boy yet en going back zijn juweeltjes.