Haha, ja, dit album: spijbelen en wachten op de postbode. Daarna in een heerlijk leeg huis de kapitale set van m'n Pa aangeslingerd en licht balend van de groene hoes die ik had gekregen de cd (die dan weer wél gewoon wit was) aan gezet. Als groot fan was ik toen al niet meteen enthousiast: vond het album lang, hier en daar zelfs wat langdradig en geforceerd 'hip'. Na de verplichte uurtjes inhalen en daarna voor wat grijpstuivers bijbeunen bij de plaatselijke supermarkt, 's avonds nog eens opgezet tijdens - waarschijnlijk - een potje gamen.

De bezwaren zouden altijd blijven: het album is (te) lang en de eerste drie nummers lijken teveel op elkaar. Wat ook niet hielp: de bijdrage van ene Fats (wie?) op zowel Heartbreaker als Invincible. Matige rapper, die in mijn beleving toen al niet thuishoorde op een album van the King of Pop. En eigenlijk geldt dat ook voor nummers als '2000 Watts' en 'Privacy'. Maar, en da's een hele grote maar: met 'Break of Dawn', 'You Rock My World', 'Butterflies' en 'Whatever Happens' als hoogtepunten, staan er wel degelijk pareltjes op dit album.

Met 'Speechless' heb ik een wat ambivalente verstandhouding en tussen mij en '2000 Watts' en 'Privacy' is het nooit meer goed gekomen. Uiteindelijk dit album maar geript en opnieuw gebrand met alleen nummers 1 t/m 8, 10 en 12 t/m 16 en dat werd al een heel stuk beter. Sterker nog: ik ging zo goed op die alternatieve versie, dat ik eigenlijk de geskipte nummers helemaal vergeten was. Eigenlijk is er maar één probleem met dit album: het is Michael Jackson. Iedere andere artiest had er in 2001 een megahit mee gescoord, maar van Michael verwachtten we allemaal méér. En terecht.

Het gedoe met Sony hielp ook niet mee, er heeft veel meer in gezeten dan alleen maar 'You Rock My World' als hitsingle. 3,5 ster omdat wat aan dit album wél goed is, gewoon ook héél goed is. Maar hoe graag ik als fan ook zou willen: de tand des tijds heeft de (forse) gebreken aan dit album nooit kunnen verhelpen.