menu

Michael Jackson - Invincible (2001)

mijn stem
3,05 (322)
322 stemmen

Verenigde Staten
Pop / R&B
Label: Epic

  1. Unbreakable (6:25)

    met The Notorious B.I.G.

  2. Heartbreaker (5:10)

    met Fats

  3. Invincible (4:45)

    met Fats

  4. Break of Dawn (5:32)
  5. Heaven Can Wait (4:49)
  6. You Rock My World (5:38)
  7. Butterflies (4:40)

    met Marsha Ambrosius

  8. Speechless (3:18)
  9. 2000 Watts (4:24)
  10. You Are My Life (4:33)
  11. Privacy (5:04)
  12. Don't Walk Away (4:24)
  13. Cry (5:00)
  14. The Lost Children (4:00)
  15. Whatever Happens (4:56)

    met Carlos Santana

  16. Threatened (4:20)
totale tijdsduur: 1:16:58
zoeken in:
avatar van King of Dust
2,5
Teleurstellend album van Michael Jackson. Ik was absoluut gek van Michael Jackson toen ik dit album kocht. Ik luister het bijna nooit meer (in tegenstelling tot de andere albums). Eerste nummers zijn goed, met Break of Dawn wordt het al wat minder en de rest vind ik vrij saaie nummers. Dan heb je nog wel enkele uitspringers zoals 2000 Watts, Privacy en Threatened (3 topnummers), maar dit zet niet door. De ballads zijn slijmerig (terwijl ik zijn ballads meestal wel mooi vindt) en de liedjes kunnen me niet boeien. Halverwege zou ik al willen dat het afgelopen was.

avatar van Darkzone
4,5
ThePrinceOfPop schreef:

Conclusie: een goede album met een paar mindere liedjes (niet slecht). Als een andere artiest dit album zou maken en niet MJ die The King Of Pop als bijnaam heeft, zou die artiest met dit album hit voor hit scoren en hij zou de beste artiest van het jaar worden gekozen.


Ik denk dat de waarheid hier niet ver van verwijderd is.

Als geheel is het album niet zo top als al zijn eerdere albums, want er is iets mis met dit album.
Teveel verschillende producers, een aantal identiek klinkende songs (eerste 3 bijv.), slechte volgorde van de songs, veel te lange opname proces...

En toch zijn het bijna stuk voor stuk erg goede songs! Destijds was ik heel erg teleurgesteld in dit album (You Rock My World vond ik maar slapjes en zo on-MJ). Het klonk soms wat rauwer en ongebalanceerd, zo totaal anders dan toen ik als 11-jarig jochie Bad kocht en voor het eerst hoorde, en later Dangerous, HIStory en (in iets mindere mate) BOTDF. Dat was toen van begin tot einde WOW! Bij Invincible was het helaas AUW na de eerste luisterbeurt.

Maar door de jaren heen ben ik dit album steeds meer gaan waarderen, met wisselende favoriete tracks. 2000 Watts is nu een van mijn favorieten van dit album. Klinkt zo ongelofelijk lekker in de auto
En de versie van Butterflies met Eve (DJ Clue & DJ Envy Remix) mag het orgineel zelfs vervangen!

Misschien minder subtiel en uitgebalanceerd dan zijn voorgaande werk, maar maak je bijv. een verzameling best of voor je mp3-speler, dan zet je zomaar 5-6 tracks van dit album in je lijst.

3,5
Ik heb nooit zo goed begrepen waarom Michael Jackson het na Dangerous niet meer voor elkaar kreeg om een echt topalbum te maken. History kende wel velen topnummers maar is geen topalbum.

Toen dit album uitkwam was ik verheugd, maar na de eerste luisterbeurt ook meteen teleurgesteld. Het had het niet. Ik hoorde Michael Jackson niet meer zoals ik hem goed vond.
Allereerst neigt hij op veel nummers naar pure R&B. Dit klinkt voor mij te zoetsappig. Soul, Pop en Dance past beter bij hem. Tevens begrijp ik niet waarom de nummers zo lang moeten duren. Hou ze toch wat korter waardoor ze niet gaan vervelen. Tevens valt hij met sommige nummers vreselijk in herhaling. Dezelfde kunstjes terwijl ik snakte naar iets vernieuwends van MJ. Een nummer als Butterflies wil de periode van Off the Wall doen herleven en You are my life doet sterk denken aan You are not alone wat niet zijn beste werk is.

Meest klote vind ik dat dit nu zijn laatste werk is gebleken voor zijn dood. Het voelt niet goed dat zo'n enorme grootheid met dit album is gestopt. Reken daar de laatste plaat Michael nog bij en het is Michael Jackson onwaardig.

sterkste nummers vind ik Heartbreaker, Break of Dawn, The Lost Childeren en de mooiste is Whatever Happens.

Luister toch liever naar, Dangerous, Bad, Off the Wall en Thriller.

avatar van ThePrinceOfPop
5,0
Nou ik ben het helemaal niet met je eens.
History is een geweldige album en Invincible is gewoon een topablum , maar ja ieder zijn eigen mening.

Ik ben het wel met je eens dat hij jammer genoeg geen nieuwe album heeft uitgebracht, want het zou volgens mij geweldig worden. One More Chance is al geweldig en als hij met nummers als Slave To The Rythm bezig was zou het helemaal goed komen.

avatar van ThePrinceOfPop
5,0
Toch maar 5 sterren, de nummers blijven mij vermaken. Ik word geen een seconde verveeld.


Geweldige nummers:
Unbreakable
Heartbreaker
Invincible
You Rock My World
Speechless
You Are My Life
Privacy
Don´t Walk Away
The Lost Children
Whatever Happens

Goede nummers:
Break Of Dawn
Heaven Can Wait
Cry

Normale nummers:
Butterflies
2,000 Watts
Threatened

Slechte nummers:
Heeft die niet

avatar van herman
"Ik ook"-bericht en reacties daarop verwijderd.

avatar van Darkzone
4,5
Ten tijde van de release van dit album wilde ik dolgraag weer een Thriller of Bad als album, omdat je daar mee bent opgegroeid en onderdeel is geworden van je jeugd. Toen was het album ook een grote teleurstelling omdat "wij" de fans van weleer een tijdloos iets wilden zoals zijn voorgaande album, maar uiteindelijk een modern album kregen. Zo klonk het toen.
Een teken van ouder worden, maar dus niet meegroeien met de tijdsgeest. Zoals met alles wat we doen ("vroeger was alles beter" zoals ze zeggen).

Gelukkig weet ik nu beter en blijkt dit toch een fenomenaal album te zijn. Die wel wat korter had gemogen (de eerste paar tracks) met misschien de Remix van Butterflies met Eve als vervanging van het orgineel (hoe lekker die ook is) of als bonustrack.

Jocharo-T
Begin september 2001 vierde Michael zijn dertigjarige bestaan als soloartiest met twee All Star Concerten in Madison Square Garden in New York. De gastenlijst tijdens het eerste concert stond vol met beroemdheden, Quincy Jones, Liza Minnelli, Muhammed Ali, Yoko Ono, Macaulay Culkin, Elizabeth Taylor en nog velen anderen. Dit was Michael's eerste liveoptreden in Amerika sinds twaalf jaar en zijn podiumreünie met zijn broers. Maar de gebeurtenissen van elf september (9/11), minder dan vierentwintig uur na het tweede concert, overschaduwden de reünie en de release van het nieuwe album Invincible, wat in november van dat jaar uitkwam.

Volgens Sony was er niet zoveel belangstelling voor het album omdat Michael weigerde een tour door de VS te maken en maakte, tot grote ergernis van Michael, de keuze om het album niet te promoten. Hierdoor leek het alsof Invincible niet veel succes zou hebben, maar de single You Rock My World bereikte wel de Amerikaanse top tien. In Groot-Brittannië deed die single het nog beter. Hij kwam daar net niet op één omdat Can't Get You Out of My Head van Kylie Minogue het net iets beter deed. Michael koos voor Invincible bewust voor een R&B sound en was opzoek naar een donkerdere vibe dan de popachtige R&B die toendertijd overal te horen was. Om gelijk de hitlijsten te bestormen had Michael het idee om de track Unbreakable uit te brengen, die volgens hem een hoop hitpotentie had. Sony ging echter tegen Michael in, en besloot om You Rock My World als eerste single uit te brengen.

Nadat Sony weigerde om Unbreakable als eerste single uit te brengen, vertrok Michael's pr-man Howard Rubinstein en de ruzie tussen Michael en zijn platenmaatschappij zou nooit meer echt goed komen. Ondanks het meningsverschil met Sony kwam het album in meerdere landen, waaronder Amerika en Groot-Brittannië, op nummer één binnen. Daaruit bleek dat er zeker nog wel belangstelling voor Michael was. Hoewel van Invincible veel minder exemplaren werden verkocht dan van eerdere albums, zijn er wereldwijd toch ongeveer 10/12 miljoen albums verkocht. Wat een behoorlijk indrukwekkend aantal is voor het downloadtijdperk waarin we op het moment leven.

Toch is Invincible het minst constante album van Michael in mijn ogen. Sterke nummers, en voor Michael Jackson begrippen, mindere nummers wisselen elkaar behoorlijk af. Zoals hier al er eens eerder is gezegd was het wellicht verstandiger geweest om de eerste drie nummers wat te verspreiden. Nu staan er drie, qua stijl, gelijkwaardige songs achter elkaar. Los daarvan staan er staan in mijn ogen zeker geen slechte songs op, maar als album doet het mij minder dan Off the Wall, Thriller, Bad, Dangerous en History. Het is jammer dat Michael zijn privéleven weer zo op zijn kop kwam te staan na de release van dit album, waardoor dit Michael zijn laatst uitgebrachte werk is. Ik ben er altijd van overtuigd geweest dat we het beste van Michael Jackson nog niet hebben gezien. Jammer genoeg zal Michael dat niet meer aan kunnen tonen.

avatar van rkdev
3,0
Mooi stukje Sjoerd, en ben het volledig eens met je laatste alinea (zie ook mijn bericht van 18 november 2009).

avatar van ThingMan
3,5
Zit hier in mijn nachtdienst toch erg te genieten van Threatened! Heerlijk die gitaar er doorheen. Vind het ook zo'n heerlijk stukje op This Is It na Thriller, op de dvd dan.

avatar van KILLERBEE99
Unbreakable The Notorious B.I.G.

4,0
Ik vind dit een erg fijn album. Het enige probleem is de volgorde. De ballads staan te dicht op elkaar, en de eerste 3 nummers hadden ook beter verspreid kunnen worden over het album.

Verder had ik graag het nummer Shout erbij gezien (B-side van de single Cry) Maar Michael verkoos You are my life boven Shout. Jammer, want Shout is ook een fenomenaal nummer.

avatar van Minneapolis
2,5
Ik waardeer de R&B van "Break of dawn" en "Butterflies".
De sound van deze nummers bevalt me wel, al zijn ze net niet spannend genoeg om tussen de klassiekers te komen. De refreinen worden ook wat vervelend.

"You rock my world" is dat wel zo'n klassieker. De enige..
Hoewel ik "Unbreakable" wel een acceptable dance track vind met een sterke beat.
"Invincible" en "Heartbreaker" zijn vergelijkbaar leuk geproduceerd, maar zijn niet echt sterke songs.

"Whatever happens" is ook wel een lekker nummer, maar niet echt de sound die ik graag hoor van hem.
Sowieso vind ik het jammer dat zijn albums steeds meer een samenraapsel van stijlen werd (onder het mom van "King of pop") ipv zich gewoon te beperken tot waar hij in uitblonk: soul/R&B en funk.

Absolute dieptepunt: "You are my life" (waarom heeft niemand hier ingegrepen?) "The lost children" (die bamboo beat, en die koortjes.. ondraaglijk klef) en "Threatened" (wat een rommelig gedoe).
Als ik deze nummers hoor vind ik het ongelooflijk dat "Blue gangsta" en "Fall again" (maar dan wel afgemaakt) het album niet hebben gehaald.

Michael Jackson was hier creatief gezien al lang overleden.
Het verval was tijdens History al lang ingezet, al leverde dat album nog o.a. het fantastische "Stranger in moscow op".

avatar van Monsieur'
Nou nou.
Creatief overleden zou ik absoluut niet willen zeggen. Ik hoor hier nog duidelijk de passie en creativiteit van Michael Jackson. Er word zo zwaar getild aan dit album, dat het slecht en niet creatief is. Mag de beste man omdát hij de King of Pop is dan geen 'mindere' albums afleveren? In het euvre van iedere artiest zitten er wel 1 a 2 albums bij die wat minder samenhangend zijn of wat minder hitpotentie hebben. Unbreakable, Heartbreaker, Invincible, Whatever Happends, You Rock my World en Speechless zijn van een behoorlijk niveau.

Volgens mij zit er achter dit album meer 'wrok' bij mensen omdat zijn (naar mijn mening) minste album de laatste was. Als hierna een album als Dangerous was gekomen was Jackson creatief weer herrezen?

avatar van Jokkie
5,0
Wat een album, kan er geen genoeg van krijgen.

avatar van Dead_Presidents
Unbreakable ?

avatar van Funky Bookie
3,5
Vanaf Off Teh Wall tot en met Dangerous bleef MJ zich muzikaal ontwikkelen.
Daarna is hij dat geluid blijven kopiëren. De uptempo tracks zijn allemaal lekker, maar lichtelijk eenheidsworsten. De ballads worden steeds zoeter.
Dat gezegd hebbende, is het nog altijd niet slecht wat MJ hier met ons deelt. Leuke gasten ook weer. De agressie van Privacy vind ik sterk.

4,5
Ten tijde vd release was ik toch wat teleurgesteld!
Waarom? Geen idee...kreeg het gevoel, dat dit hem gewoon niet was. Echter id weken erop draaide dit toch absoluut bij.
Hoorde juist een heerlijke, frisse Michael waarbij juist z'n stem in volle glorie tot uiting kwam.
En eigenlijk geeft dit album juist een mooie complicaties van z'n carrière.
Uit al z'n tijdperken als artiest, ook the Jacksons(5) kun je juist wat vinden op deze cd.
Ander negatief iets wat je vooral hoort over dit album is dat ballads mierzoet zijn! Klopt...maar voor mij juist op een goede manier. Jacksons stem komt juist dan, voor mij , tot volle uiting. Speechless...laat mij inderdaad speechless en geeft mij kippenvel.
Maar daarnaast ook een paar x juist lkkr rauw en voor zijn doen zwaar, denk 2000watts.
Voor mij is het enigste negatieve aan dit album.....dat het z'n laatste bleek te zijn.
Want krijg juist het gevoel dat er nog heel wat in z'n creatieve vat.

avatar van Minneapolis
2,5
Broedertje schreef:

Hoorde juist een heerlijke, frisse Michael waarbij juist z'n stem in volle glorie tot uiting kwam.
(...)
Ander negatief iets wat je vooral hoort over dit album is dat ballads mierzoet zijn! Klopt...maar voor mij juist op een goede manier. Jacksons stem komt juist dan, voor mij , tot volle uiting. Speechless...laat mij inderdaad speechless en geeft mij kippenvel.

Ik vond zijn stem juist het beste overkomen bij swingende nummers, waar hij lekker doorheen kon manoeuvreren met zijn soul ervaring en rauwe funky randje. Of dat nu ging om midtempo nummers als "Baby be mine", een sexy rauw nummer als "State of shock", of een zwoele ballad als "The lady of my life". Zolang het maar oprecht is, en met plezier gemaakt i.p.v. die kapot geproduceerde latere nummers waar hij zichzelf steed meer ging herhalen.
Die oprechtheid voel ik ook totaal niet bij de (imo kleffe) ballads sinds de jaren 90. Allemaal zo theatraal met snikjes en zo. En de agressieve nummers vond ik ook over the top van iets wat in principe een kwaliteit van hem was. Ook werd zijn stem steed verder weggemixt.

Ik blijf er bij dat het creatieve er af was na Dangerous. Op een enkel nummer als "Stranger in Moscow" en "Blood on the dancefloor" (waar ik ook onverstaanbaar is helaas) na dan. Het blijft een onbegrijpelijk fenomeen van iemand die zo energiek en talentvol was, maar er zijn zo veel voorbeelden van artiesten die het ineens kwijt leken te zijn. Niet dat dit album rommel was natuurlijk. Aan de andere kant was het ook haast onmogelijk rommel te maken met zijn productie mogelijkheden.

2,0
Hier was ie me kwijt . Te hijgerig , te glad , geen goede composities. En wederom zo fokking lang .Had nou gewoon het kaf van de koren gescheiden . En dan had je een plaat van 50 minuten gehad. Ik kan werkelijk niks opnoemen wat blijft hangen hier. 2 sterren

0,5
Om de zoveel jaar nog eens opgezet en telkens tot dezelfde conclusie gekomen : de productiekosten waren gigantisch, de muziek is belabberd. Hier zingt een man oninteressante nummers alsof het hem zelf niet schelen kon. Jammer. Deze maand toch maar naar de kringloopwinkel gebracht.

Gast
geplaatst: vandaag om 22:27 uur

geplaatst: vandaag om 22:27 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.