Ooit kreeg ik het verwijt naar mijn hoofd geslingerd: 'hou toch eens op over je GY!BE, wat voor saai gejengel is die band toch. Ik hou het geen vijf minuten vol'. Ik weet nog hoe ik vol verbazing probeerde mezelf te verdedigen, hoe ik niet kon begrijpen hoe iemand zo'n meesterlijke band niet kon appreciëren, hoe je niet meegesleurd kon worden naar een surreële wereld door de geniale compositie van hun nummers. Het stelde me teleur, maar ergens was het ook een opluchting, GY!BE is geen vlugge snack, geen cheeseburger, het is een 5-gangen menu die even moet bezinken, voordat men beseft hoe geweldig ze wel was.

Echter zal ik nooit ophouden over GY!BE en al zeker niet over dit album. Want voor mij is dit album ongenaakbare klasse, perfectie en een beetje mijn album. Waarom? Omdat ik er zoveel herinneringen aan heb. Ik weet nog hoe ik een marathonsessie Fallout deed, met enkel dit album op de achtergrond, hoe het me meesleurde in de sfeer van een post-apocalyptische wereld waarin niets was zoals het leek en zekerheden verleden tijd waren. Andere keren kwam ik terug van een geweldig feestje, ging ik op mijn bed liggen en zette deze plaat op, een gevoel van euforie daalde op me neer, het leven was prachtig en iedereen moest dat weten. Deze plaat is van mij, het treft me keer op keer en nooit blijf ik er ongevoelig bij. Als iemand er kwaad over spreekt doet het zeer en wanneer iemand het ophemelt voel ik onmiddellijk een band tussen ons beide.

Dit album is wat muziek voor mij is, muziek moet een emotionele tocht zijn, die beter dan woorden omschrijft hoe iemand zich kan voelen en dit album omvat zoveel complexe emoties, die op een perfecte manier zijn georchestreerd dat je niet anders dan met je mond vol tanden kan staan toekijken naar het verhaal die voor je ogen zich afspeelt.

Vaak wanneer ik poëzie schrijf keer ik terug naar dit album, omdat het mijn grote voorbeeld is, de dag dat ik iets kan schrijven dat nog maar half zo emotioneel omvattend is als dit album is de dag dat ik stop met schrijven, want dan heb ik bereikt wat ik wou bereiken. Ik hou van GY!BE en ik hou van dit album, ze is het mooiste wat ik ooit heb mogen zien,horen, of voelen. En ik zou verscheurd zijn als ik ze niet meer zou mogen beluisteren, dit is het album waarmee ze me mogen begraven, dit is het album waarmee ik de wereld wil rondreizen, dit is geen album... Dit is meer dan muziek... En daarom staat ze op nummer 1 in mijn top 10, het zou me verbazen of dat ooit nog zou veranderen...