Wat mij betreft het beste Raven album. Helaas heeft het de bekende dunne jaren 80 productie.
Ik kocht het album toen het uitkwam en op dat moment viel de gebrekkige productie mij minder op omdat veel meer albums in die tijd in vergelijking met nu een mindere productie hadden.

In die tijd zag ik ze zo veel mogelijk live, Ik was verslaafd aan hun live optredens en heb ze ongeveer een keer of 15 gezien. Ze sprongen tijdens hun optredens alle kanten uit en het was moeilijk te geloven dat de muziek niet van een tape kwam als je de capriolen zag die Mark en John uithaalde.

Die hectiek straalt het album ook uit. Maar er is op "Wiped Out" volgens mij nog iets anders aan de hand; Raven experimenteerde met wat meer complexe song structuren en ritmes. Luister maar eens naar het bijna onnavolgbare "Chainsaw". Dit geeft het album een beetje een hectisch en energiek gevoel. Maar na een aantal keren draaien merkte ik dat ik juist die hectische nummers het meest interessant vond.

Hoogtepunten zijn voor mij de opener "Faster Than the Speed of Light", "To the Limit / To the Top" en natuurlijk "Chainsaw".

Wat ook wel eens genoemd mag worden is het vaak fraaie basspel van John Gallagher. Hij doet zeker op dit album veel meer dan gewoon een ritmelijn neer leggen. Wat mijn betreft een zwaar ondergewaardeerde bassist.

Dan nog een leuk detail, ik sta samen met de toenmalige manager Dave Woods en Aardschok hoofd redacteur (Metal) Mike van Rijswijk, mijn vaste reisgenoot in die tijd, achter op de hoes van de LP versie.

Binnenkort spelen ze op Mario's Metal Mania en dan ben ik er weer bij!