If I could only remember my name heb ik destijds grijsgedraaid.
Bij het beluisteren van Croz komt af en toe het gelukzalige hippytrippy gevoel van weleer weer boven. Graham Nash met zijn geforceerde schelle kopstem mis ik gelukkig nergens op deze plaat. Aan de s-klanken is helaas goed te horen dat de Cros niet altijd zijn kunstgebit in zijn hoogbejaarde mond had, de digitale opnametechnieken zijn genadeloos....
Al met al is dit werk toch een aardige aanvulling op zijn pensioen.