Ben benieuwd wie deze plaat anno 2015 nog beluistert. Er zijn vele redenen om dat niet meer te doen (vrij onevenwichtig, lang, vermoeiend), maar het is ook duidelijk een cd die je elke keer een nieuwe kans kunt geven. Het is een van die platen die elke kant op stuitert, soms de verkeerde (in Askepios en na de break in Metatron), maar bij betere beluistering eigenlijk ook wel heel vaak de goede. Als muziek moet intrigeren en mag irriteren dan is dit plaatwerk een schoolvoorbeeldje.