Geluisterd, omdat een paar heren in recordtijd de hele discografie van de oervaders der heavy metal hebben geluisterd en dit wel goed vinden. Ik dacht misschien ontdek ik een topper.

Nou, ik vind het niet zoveel. Geforceerde matige zanger met een dunne stem die op een kilometer in de schaduw van ome Glenn en RJ Dio staat. Saaie drums.

Maar ja, smaken verschillen. Gelukkig maar. Deze band verdient natuurlijk ook zijn fans. Mijn earl grey is het niet.

1986: Maiden staat op het hoogtepunt van zijn bestaan en commercieel gezien aan het begin van de doorbraak. Alle Maiden albums staan in mijn platenkast en de verwachtingen waren hoog.

Alarmschijf bij Veronica op 4 oktober 1986 (Wasted Years), vond ik teveel meezinggehalte hebben maar ja.

Toen opgezet en wie schertst mijn teleurstelling, caught somewhere in time gaat nog (het beste nr. met sea of madness) De rest is voor mij gewoon tegenvallend, weer een epische afsluiter die erg veel lijkt op rime of the ancient mariner en to tame a land.

Nee tussen Maiden en mij kwam het niet meer goed. Ik stapte definitief over naar Queensryche, Metallica, Slayer etc. Erg jammer want tijdens de Powerslave tour was ik erg enthousiast.

Wat ik echter achteraf wel op prijs stelde is dat ze iets meer gingen experimenteren, das klasse, alleen niet voor mij.