Leuk om al die uiteenlopende meningen over deze rockopera van Kayak terug te lezen, al verbaas ik me soms over de veel te lage waardering. Wat mij als eerste destijds is bijgebleven is bewondering voor Ton Scherpenzeel, Irene Linders en Pim Koopman om zo'n groots opzet en avondvullend theaterstuk te creëren. Ik heb Nostradamus veel geluisterd, als ik een lang stuk in de auto zat bijvoorbeeld. Ik heb niet zo'n moeite met de lengte, want het verhaal is boeiend ingestoken met 'die gestolen verzen' van een monnik uit vroeger tijden, die overigens prima wordt neergezet door Edward Reekers. Ik vind de voice overs een passend element dat het verhalend karakter van dit stuk extra diepgang geeft.
Wat bevat dit album toch veel uitstekende composities! Wat zijn Ton en Pim beide in topvorm geweest bij het ontwikkelen van dit epos. Zo'n beetje alles wat Kayak zo kenmerkt, de brug tussen symfo, pop, rock en ballad valt juist in een theatrale benadering helemaal op z'n plaats. Sommige zijn ballades, dan weer prog in 3,4 minuten, dan weer prachtig uitgewerkt in een instrumentaal hoogtepunt als 'The Centuries'.
Ik heb Nostradamus 2x in het theater gezien, vond en vind nog steeds dat Kayak met dit muzikale avontuur een meesterwerk heeft neergezet. Hierbij wil ik ook wel even een lans breken voor Bert Heerink. Bij dit album was hij helemaal ingespeeld en vond ik zijn stem juist goed passen bij het songmateriaal. Ik vind dat hij het in die periode heel goed heeft ingevuld.
Kayak verdient met 'Nostradamus' veel meer credits dan ze op deze pagina krijgen. Steeds weer je grens verleggen, doen wat je nog niet eerder hebt gedaan en dat in zo'n aaneensluitende, samenhangende reeks van knap gecomponeerde en gearrangeerde liedjes: daar neem ik mijn petje wel voor af! Alleen al daarom ga ik mijn eigen waardering ophogen.