Hun beste werk tot nu toe. De eerste promotionele single voor dit album, Plekken waar je niet mag roken, maakte me in eerste instantie een beetje pessimistisch. Zo te horen was The Kik van sound veranderd. Jaren '80. Voor een beatband. Ik dacht "nee hè..." Ik had het fout dus. Want toen de tweede single, Angela, om de hoek kwam kijken was mijn knop om. Het is een perfecte popsong. Ik keek opeens heel erg uit naar Jin. En ja hoor, toen Jin afgelopen Valentijnsdag uitkwam wist ik het meteen, deze sound is echt geweldig. 80s gemixt met beat. Zit toch wel wat in. Twee van de nummers op Jin (respectievelijk Gekker dan jij en Op de radio) doen me zelfs denken aan het vroege werk van Joe Jackson.