Verrassende ontdekking deze band uit Australië. Melodische Rock met Metal invloeden, heel apart maar zit goed in elkaar. Tegen het einde van het album worden de metal invloeden groter (grunge) met flinke vocale uithalen waar ik zelf niet zo'n voorstander van ben maar wel goed gedaan. Vooral de drums zijn geniaal en bijna niet te volgen, veel tempowisselingen, dit album is een aanrader en een juweel in de progressieve rock.

Dit juweeltje pas ontdekt op progarchives en heb het album inmiddels 2 keer beluisterd.
Onvervalste neoprog met een hoop bekende leden uit andere progrock bands uit de jaren 80 en 90.
Dit eenmalige project doet me ook denken aan Marillion's Script For A Jester's Tear, het meesterwerk uit 1983, terwijl Genesis richting de commerciële popmuziek ging, helaas...
Gelukkig is de progressieve rock nog steeds levend en dit conceptalbum een blijvertje, Play On!

Debuutalbum van deze "onemanband", instrumentale progressieve rock met voornamelijk toetsen, bas en drums, het album wordt gaandeweg heftiger (dubbele bass drum) en bombastischer maar het blijft melodisch. Leuk introductiealbum van deze man genaamd Nicolas Piveteau die zelf alle instrumenten voor zijn rekening neemt. De opvolger uit 2015 is zeker qua productie een verbetering en een nog mooier album om naar te luisteren. Hierbij worden de drums en de gitaren door andere leden bespeeld.

Mooi instrumentaal album, progressive rock met veel melodie en muziekstijlwisselingen en af en toe een rauw randje (metal), gewoon lekker om naar te luisteren, bijvoorbeeld in de auto.