Loveless voelt als wegzakken in een eindeloze droom van ruis, licht en emotie.
De zwevende gitaren en fluisterende vocalen spoelen over je heen als golven die je langzaam meesleuren naar een onderbewustzijn waar tijd niet meer bestaat.
Bij elke luisterbeurt blijft het album groeien, alsof er steeds nieuwe kleuren verschijnen achter de muur van geluid.
Alles klinkt tegelijk kwetsbaar en overweldigend warm, alsof chaos en schoonheid eindelijk samenkomen.
Geen enkel album raakt zo diep of klinkt zo buitenaards mooi als Loveless.
Voor mij is dit wellicht wel het beste album ooit gemaakt.